Poprzednio w serialu... Będę za tobą tęsknić.
- Lubiłam mieć cię w pobliżu. - Mi też się tu podobało.
Zmienił się kurs akcji?
Giełdę australijską otwierają za godzinę.
- Nie bądź chciwy. - Wiem, co robię.
Gdyby tak było, nie musiałabym wyciągać cię z kłopotów.
Mój australijski odpowiednik i ja
uzgodniliśmy dziś warunki umowy handlowej,
która przyniesie ogromne korzyści obu naszym krajom.
W co ona kurwa gra?!
Wymyślimy zaraz historię,
od której żaden z was nie odstąpi w najmniejszym szczególe.
Lloyda obchodzi tylko jedna osoba poza nim samym, a jest nią Tom.
Sprzedałby cię od ręki, gdyby cena była odpowiednia.
Chcesz powiedzieć, że ty i Tom nie wyrzuciliście ciała Sophie do morza?
Lloyd musiał to zrobić.
Casper, Freddie, chodźcie tu natychmiast!
Tak. Nie. To dokładnie mu powiedziałem.
Do zmywarki.
Tak, to brzmi dobrze.
OK.
Jasne.
Tatuś jest gotowy, więc bierzcie swoje rzeczy!
Kochanie, wybacz, spieszę się dziś, zawieź ich.
- Zawsze to robisz. - Bardzo dziękuję.
Chłopcy, miłego dnia.
- Hej, Max. - Cześć, kolego.
- To ja. - Właśnie miałam do ciebie dzwonić.
Tak? Dlaczego?
Trzeba pociągnąć Lloyda do odpowiedzialności,
ale wszystkiemu zaprzeczy i będzie jego słowo przeciwko słowu Oscara.
I komu uwierzą -
miliarderowi czy handlarzowi narkotyków?
Dlaczego do mnie dzwoniłeś?
Bo myślałem o tym samym i wpadłem na pewien pomysł...
jak nieco zwiększyć szanse na naszą korzyść.
Przepraszam na chwilę.
Muszę lecieć.
- Do zobaczenia później. - Tak. - Max!
Jak szybko możesz być w pracy?
The Guardian pisze, że cofnęłaś standardy żywności o dekadę.
Tak, zaczekam.
A The Telegraph, że w końcu uwzględniasz interesy przemysłu.
Tak, rozumiem, Ben.
Jestem ulubienicą prawicy, moja strona ma mnie za zdrajcę.
Tak to mniej więcej wygląda.
Tak, nadal tu jestem.
OK, widzieliście media.
W handlu położyli nas na łopatki. Musimy zmienić porządek obrad.
Chcę byście...
Abigail Crawford, ponownie.
Dobra, mam pomysł. Znajdźcie ludzi, którzy stracili domy,
bo nie byli w stanie spłacić kredytu hipotecznego.
Coś w tym stylu, do roboty!
Abigail? Jestem zajęty gaszeniem pożarów, które wznieciłaś.
Daj mi tylko szansę, bym mogła wyjaśnić.
Pogrywałaś sobie ze mną od samego, pieprzonego początku.
Greg, proszę. To nie tak.
Osiemnasta, w twoim hotelu.
tłumaczenie: nkate
North Shore finałowy odcinek 6
Dzięki, że przyszedłeś, bracie.
Nie byłem pewien, czy się zgodzisz.
Nie wiem, dlaczego to zrobiłem.
Chyba, by dowiedzieć się, dlaczego nas zdradziłeś.
Nigdy bym ci tego nie zrobił, wiesz o tym.
Dlaczego więc wziąłeś własnego prawnika i poszedłeś na policję?
Stary, powierzyłbym ci swoje życie.
Ale twemu ojcu...
Wie, że się ze mną spotykasz?
Cholera, nie. Dla niego nie żyjesz.
Co powiedziałeś policji?
Prawdę... że to twój tata przeniósł ciało Sophie.
Czyli, by ratować siebie, wsypałeś mnie?
Mówiłem, że cię nie zdradzę.
Powiedziałeś im, że ją uderzyłem?
Stary, nie mów tak.
To był wypadek.
Zaatakowałeś, a Sophie po prostu weszła ci w drogę.
Byłem zły na ciebie.
Nienawidziłem jej.
Chciałem ją uderzyć.
To był wypadek.
Możemy się zgodzić co do tego?
Dlaczego? Co za różnica?
Poszedłem na policję, by się oczyścić, a nie wpakować cię w kłopoty.
Nie będę miał żadnych kłopotów.
Tata mówi, że nie mam się czego bać.
Ma dowody na to, że jej nie zabiłem.
- Jakie dowody? - Nie wiem.
Powiedział, że ma kartę atutową
i zagra nią, jeśli kiedykolwiek zajdzie potrzeba.
Muszę wracać do pracy.
Myślisz o zabójstwie, prawda?
Cóż, przyznał, że uderzył ją... celowo.
- Dobra robota, Oskar. - Pieprz się.
I ty.
Jak Lloyd mógł być pewien, że Tom nie zabił Sophie?
Ponieważ wciąż żyła, gdy tam dotarł?
Myślisz, że Lloyd ją zabił? Przepraszam.
Mógł to zrobić.
Oscar ukradł laptopa na polecenie Lloyda.
Czyli Lloyd wiedział, że Sophie ma na niego jakieś brudy,
tylko nie wiedział co.
Tak, ale w chwili śmierci Sophie,
Lloyd nie wiedział, że Oscar wziął niewłaściwy laptop.
Myślał, że problem został rozwiązany.
Ubezpieczenie? Na wypadek, gdyby Sophie miała kopię zapasową.
Może Sophie wciąż żyła, gdy chłopcy odeszli,
ale umarła zanim Lloyd tam dotarł.
Tak, ale skąd miałby wiedzieć?
Z nagrań kamer bezpieczeństwa.
- Myślisz, że nadal ma nagranie? - Musi mieć.
Ale dlaczego? Jeśli pokazuje, jak wrzuca jej ciało do wody?
Tak jak powiedziałaś, ubezpieczenie.
Ma nadzieję, że nigdy nie będzie musiał go użyć.
Ale w najgorszym przypadku, jeśli Toma uznają winnym morderstwa...
Myślisz, że Lloyd poświęciłby się, by ocalić syna?
Zrobiłabyś to... dla Louisa.
- Jeśli to nagranie istnieje... - Na pewno istnieje.
Ben dołącza do Simona w barze.
Może Justin chciałby się przyłączyć.
Nie, myślę, że powinien zostać, by sporządzić notatki.
Myślałam, że to tylko nieformalna rozmowa.
Mam zostać czy...
Powiedz Simonowi, że za chwilę zejdziesz na dół.
Zdaję sobie sprawę, że moja zgoda na umowę handlową
była pewnego rodzaju niespodzianką.
Dałaś rządowi dużą wygraną dokładnie wtedy, gdy miałem ich na smyczy.
Było to konieczne...
dla wewnętrznych celów politycznych.
Naprawdę?
Reguły Chatham House*, zgoda?
Stożek ciszy.
*[swoboda informacyjna za wyjątkiem tożsamości uczestników spotkania]
Umowa jest skromniejsza niż się spodziewaliśmy,
ale premier wciąż może przedstawiać ją jako triumf,
korzyści z Brexitu.
Oczywiście to bzdura, ale kupuje mu trochę czasu.
Dlaczego miałabyś mu pomóc?
Jego stołek jest do wzięcia przez ciebie.
Nie wszyscy politycy są aż tak makiaweliczni.
Nie, ale ty jesteś. Znam cię, pamiętasz?
Śmierć Sophie jest wciąż otwartą raną.
Nie jesteśmy gotowi na przywództwo.
Zdecydowałam się poprzeć premiera,
a w zamian obiecał mi...
ministerstwo spraw zagranicznych.
Co wzmacnia twoje kwalifikacje przywódcze.
Zawsze wiedziałem, że pewnego dnia zostaniesz premierem.
Pracujesz?
Wysyłam maila do Anny.
Wyprowadzę się jak wrócę do domu.
Mój kumpel zaoferował mi swój wolny pokój.
Będę za tobą tęsknić.
Tak.
Będziemy tylko patrzeć sobie w oczy?
Chciałbym cię pocałować...
ale jesteś moją szwagierką,
jesteś mężatką, masz dwójkę dzieci, moich siostrzeńców.
Cieszę się, że to zrobiliśmy.
Tak.
Ci siostrzeńcy...
pytali, czy opowiesz im bajkę na dobranoc.
Jasne.
Nie mam ochoty tego czytać,
więc może po prostu powiecie o co chodzi?
To nakaz przeszukania pańskiego biura i domu
w celu uzyskania dowodów związanych
z prawdopodobnym zabójstwem Sophie Chalcott.
Myślicie, że miałem coś wspólnego ze śmiercią Sophie?
Wiemy, że tak było.
OK, wnieś to. Do dzieła.
Moja praca tutaj jest skończona.
- To znaczy? - Flat white poproszę.
Sprzedaż owczej farmy Lloyda dobiegła końca,
dzięki umowie handlowej.
Mały bonus jest w drodze do mnie.
Jesteśmy zaproszeni na jutrzejszy lunch, żeby to uczcić.
Zarobiłbyś jeszcze więcej, gdybyś zachował akcje firmy Lloyda.
Wyobrażam sobie, że ich wartość wzrosła.
Wydatnie.
Ale muszę ci coś wyznać.
Nie sprzedałem ich.
Wiem, ale dobrze, że tego nie zrobiłem.
Byłbym do tyłu.
A teraz śpię na forsie.
Miałeś dobry dzień.
Przy dzisiejszym kursie... około 4 mln.
Wczoraj wieczorem pocałowałem moją szwagierkę.
Nie chrzań. Chciała tego?
Tak, ona zaczęła.
Boże, pieprzyliście się?
- Nie. - Ale zamierzasz.
- Niedługo wracam do domu. - Powinieneś...
pogadać o niedokończonych sprawach.
- Słyszałem, że naloty skończyły się fiaskiem. - Jeszcze trwają,
ale jak dotąd nie znaleźli obciążających dowodów, na które liczyliśmy.
Innymi słowy, klapa.
- Jestem pewien, że Macklin ma to nagranie. - Ja nie.
- Nie przejął się, że je znajdziemy. - To nie znaczy, że nie istnieje.
Jeśli tak, jest dobrze ukryte.
- Skrytki depozytowe? - Przejrzeliśmy wszystkie i nic.
Musimy myśleć nieszablonowo.
Postawić się na jego miejscu.
Dobrze.
Musimy porozmawiać.
- To ważne. - Tak jak i to.
OK.
Masz moją pełną uwagę.
Chcę rozwodu.
Bo wysłałem SMS-a?
Z tego i tysiąca innych powodów.
Odbierz.
To i tak nie ma znaczenia, nadal chcę rozwodu.
- Oszalałaś? - Jestem znudzona, Hamish!
Ty mnie nudzisz!
I perspektywa nudów z tobą do końca życia...
Chcę czegoś więcej.
Czy widziałeś martwe ciało?
- Nie chcesz zdać do czwartej klasy? - Widziałeś?
Tak.
W mojej pracy to nieuniknione. A teraz przestań mitrężyć i graj.
- Nie wiem co to znaczy. - Cóż, jesteś w tym bardzo dobry.
Zawiozę was do szkoły, chłopcy.
- Gdzie jest tatuś? - Musiał pojechać do pracy.
Max widział martwe ciało.
Jeszcze pięć minut, potem musisz zjeść śniadanie.
Jasne, no dalej.
Nie martw się, zawsze znajdzie się kawałek, z którym walczę.
Ale nie zagrałem tego źle.
Ale nie brzmi dobrze, prawda?
Zagadka rozwiązana.
Rex!
Kontynuuj, bardzo dobrze.
Halo?
Wiem, gdzie Lloyd ukrył nagranie.
Ostatnim razem powiedziałaś, że byłem twoim drugim gościem.
Czy pierwszym był Lloyd Macklin?
Tak, rzeczywiście.
Zauważyłaś, że ukrył coś w pianinie?
To wszystko wyjaśnia.
Co wyjaśnia?
Odkurzałam i znalazłam to małe czerwone pudełko
tkwiące między strunami, bardzo dziwne.
Co z nim zrobiłaś, Marjorie?
Tak, bardzo dobre pytanie.
Daj mi pomyśleć.
Kompletna pustka.
Zacznijmy od kuchni.
Marjorie, usiądź, napij się herbaty.
Oddalę się na kawę.
- Ben, co ty tu robisz? - Nie byłeś zaproszony.
Otrzymałem wiadomość z Londynu.
Jeden z tabloidów pokazał kolejny klip premiera z żoną,
tym razem krzyczał: „Ty głupia krowo”.
- Byli na farmie? - W pociągu.
I nie w bydlęcym wagonie.
To ostatni gwóźdź do jego trumny.
Zamierza ogłosić swą rezygnację o 6 rano czasu londyńskiego.
- Poważnie? - Co?
To twoja chwila.
- Jest za wcześnie. - To może już się nie powtórzyć.
Powinniśmy popracować nad komunikatem prasowym.
Co ona robi?
Przygotowuje się do objęcia władzy.
Na pewno je zachowałaś?
Może wylądowało w koszu?
- Nigdy niczego nie wyrzucam. - Może być w garażu?
Nie pamiętam, kiedy ostatnio tam byłam.
Tak, ale nie można tego wykluczyć, prawda?
Max.
To jest to!
Pomyślałam, że to będzie świetna podstawka.
Dobra, zobaczmy, co mamy.
Mówiłem ci, że to nic nie znaczyło.
Jak i to, że pieprzyłam się z Oscarem.
Oboje byliśmy nawaleni.
Poważnie?
Przeleciałeś ją?
Przestańcie!
Zostaw go!
Szlag.
Bracie, myślę, że ona nie żyje.
Szlag!
- Szlag. - Sophie.
Nie czuję pulsu.
Tato... była bójka i uderzyłem Sophie.
Uderzyła się w głowę. Jest...
Ona nie żyje, tato. Zabiliśmy ją.
OK. Dobra, musimy iść.
- Musimy wezwać karetkę. - Tata mówi, że powinniśmy iść.
Musimy iść.
Stary, na litość boską, pospiesz się.
Złapany na gorącym uczynku.
Jaki jest tu kod czasowy?
11:47:23.
Przewiń do 12:30, gdy Lloyd wrócił do domu.
Mamy go.
Tak.
Dobrze.
Wyślij to teraz.
Wejdziesz? Właśnie podają jedzenie.
To tutaj zmarła Sophie.
Tak myśli policja.
Nie, ja wiem.
To fakt.
Jakich by nie mieli świetnych prawników, posiedzą za to.
Coś nam umyka.
O której godzinie przybył Lloyd?
12:32:43.
Dobra, zrób tu stop klatkę.
Teraz przytnij do 11:47:23.
Szukam.
Można ustawić te dwie klatki obok siebie?
Zmieniła pozycję.
Nie była martwa, gdy chłopcy wyszli.
Musimy obejrzeć całość.
Paea, puść fragment, który pominęliśmy.
Od jak dawna wiesz, że Sophie nie jest twoją córką?
Cóż, wiedziałem o twoim romansie z Gregiem.
Musiałaś mieć mnie za kompletnego głupca, jeśli myślałaś, że nie wiem.
Chciałem wierzyć, że Sophie jest moja.
Ale po waszym spotkaniu w Singapurze, przyszła i mi powiedziała.
Nazywa się to kardiomiopatią przerostową.
Greg też to ma.
To znaczy, że nie jestem twoim ojcem?
Tak.
Skupiam się na tym, że w każdej chwili mogę umrzeć,
- ale jeśli chcesz sprowadzić to do siebie... - To dotyczy nas obojga, prawda?
Powiedziała mi, że to nic nie zmienia.
Dla niej może i nie.
Czy to Lloyd?
Nie, jest za wcześnie.
O Boże.
- Widziałam, co się stało tamtej nocy. - Jakiej nocy?
Tutaj.
Lloyd miał nagranie z monitoringu.
Co? O czym ty mówisz? Kamery nie działały.
Pokazał mi je.
Chciał się upewnić, że podpiszę umowę handlową
na warunkach, które mu odpowiadały.
Dlaczego tu byłeś?
Dlaczego tu byłeś, Simon?
Wcześniej, w tym tygodniu, Sophie zadzwoniła do mnie.
Tato, Lloyd Macklin ściągnie na ciebie kłopoty.
Nie powinieneś robić z nim interesów.
Co? O czym mówisz?
Natknęła się na plik dokumentów, gdy była na stażu u Lloyda.
Namówiłem ją, by mi je wysłała.
Miała certyfikaty świadczące o najwyższych standardach
w hodowli Lloyda, bez pompowania owiec hormonami.
Simon, te certyfikaty są fałszywe.
Co? Wysłałem je do Ameryki Płd.
Wiem. Nie zapłacą tak wysokiej ceny, jeśli uznają,
że nie mamy dostępu do brytyjskiego rynku.
Zadzwonię do Sophie i namówię ją by zniszczyła te wszystkie pliki.
Nie mogliśmy ryzykować, że to wypłynie.
Tak więc Lloyd kazał Oscarowi ukraść laptopa Sophie.
Włamano się do naszego mieszkania. Chcieli mego laptopa.
- Jestem pewien, że to nieprawda. - Lloyd musiał zauważyć brak dokumentów.
Mam zamiar to ujawnić obrońcom zwierząt, mediom...
Nie, nie wolno ci, stracę dużo pieniędzy.
Pieniędzy? Tylko na tym ci zależy?
Proszę, porozmawiajmy o tym.
Zamierzam opowiedzieć światu o Lloydzie i jego brudnych sekretach.
Powiedziałem Sophie, że niedługo się zobaczymy i wtedy porozmawiamy.
Ale nie wierzyłem, że będzie milczeć.
Spanikowałem.
Potrzebowałem tej sprzedaży tak samo jak Lloyd.
Postanowiłem więc lecieć z powrotem do Sydney.
Lloyd ma prywatny samolot dostępny o każdej porze.
Dał mi klucz do swego domu.
Planowałem zostać na noc i rankiem zadzwonić do Sophie.
Kiedy tu dotarłem...
zobaczyłem ją leżącą na patio.
Jezu, Sophie.
Nie miałem pojęcia, co się stało.
Pomyślałem, że Lloyd musiał kogoś na nią napuścić.
Umierała.
Ledwo żyła.
Tata...
Nazwała mnie tatą.
Nie mogła powiedzieć nic gorszego...
bo nie byłem jej ojcem.
Nigdy nie byłem.
Spojrzałem na nią i zobaczyłem Grega.
To było tak, jakby oboje ze mnie kpili.
A jakby tego było mało...
miała też zamiar mnie zniszczyć.
Po wszystkim, co dla niej zrobiłem?
Nie mogłem do tego dopuścić.
Więc...
Myśleliśmy, że jest w buszu, dzwonił stamtąd.
Mniej więcej w czasie morderstwa?
Zadzwonił z farmy Winston o 18:13,
a następnie o 5:39 następnego ranka.
Na terenie posesji znajduje się lądowisko.
To sześciogodzinna podróż w obie strony. To możliwe.
Wiemy, że możliwe. Zrobił to.
Jeśli Macklin wiedział, że Simon Chalcott zamordował Sophie,
dlaczego zachował to dla siebie?
Wiedza to potęga.
Można ją wykorzystać, gdy jest ci to na rękę.
Wiedziałaś... ale nie zadzwoniłaś na policję.
Lloyd też nie.
Nie zrobi tego, dopóki jesteś dla niego użyteczny.
I ty też dlatego?
Bycie premierem jest dla ciebie takie ważne?
Będę premierem,
a wtedy...
nie od razu, ale kiedy nadejdzie odpowiedni czas,
rozwiodę się z tobą i zaakceptujesz to bez zastrzeżeń.
A teraz zejdź mi z oczu, do cholery!
Trzeba będzie podejść do tego z pewną wrażliwością.
Tash, możesz połączyć mnie z komendantem?
Dziękuję.
Rozumiem, że to był... wspólny wysiłek?
- Tak jest. - Zdecydowanie.
Sierżancie Drummond,
może to pan powinien poinformować Abigail Crawford.
Tak jest.
Jest tu pani Crawford?
- Ma zamiar udzielić wywiadu. - Nie, nie teraz.
Muszę z nią porozmawiać.
Na osobności.
Dziękuję za przybycie.
Jak mogłem nie przyjść.
Mówiliście, że macie ważne informacje.
Wiemy, kto zabił Sophie.
Tak?
Postawiliście zarzuty?
Zamierzamy.
Simonie Chalcott, aresztuję cię za morderstwo Sophie Chalcott.
Nie musisz nic mówić, chyba że sobie tego życzysz,
ale cokolwiek powiesz, może zostać później użyte jako dowód.
Tak mi przykro.
To musi być straszny szok.
Gdzie jest Ben?
Na zewnątrz.
Każ mu wejść, dobrze?
Muszę z nim porozmawiać sam na sam.
Tak, oczywiście.
Współudział po fakcie, napaść powodująca ciężki uszczerbek na zdrowiu.
Prokuratura rozpatrzy, czy z uwagi na twoją pomoc odstąpi od oskarżenia.
Proszę, powiedz im, że bardzo mi przykro.
Spowodowanie ciężkich obrażeń ciała
i zmowę mającą na celu wypaczenie wymiaru sprawiedliwości.
Dobra, lepiej, by to było coś ważnego.
Myślę, że jest.
Lloydzie Macklinie, aresztuję pana za bezczeszczenie zwłok,
utrudnianie śledztwa,
i zmowę mającą na celu wypaczenie wymiaru sprawiedliwości.
Jak prasa dotarła tam tak szybko?
Chyba ktoś musiał dać im cynk.
Robisz coś w sobotnie popołudnie?
Słyszę, że na to się zanosi.
Chcesz iść na mecz Louisa?
Sobotni sport to niemal australijska tradycja.
To znaczy, nie musisz.
- W pełni zrozumiem... - Meg... bardzo bym chciał.
OK.
Uważa się, że aresztowanie ma związek
z morderstwem Sophie Chalcott.
Syn Lloyda Macklina, Tom, był chłopakiem Sophie Chalcott.
Gratulacje. Twoja ekipa jest we wszystkich wiadomościach.
Dziękuję.
- Hamisha nie ma? - Nie.
Czy ty i on...
W porządku.
Rozwodzimy się.
Chyba nie przeze mnie?
Schlebiasz sobie.
Ale tak.
To znaczy, nie przez ciebie konkretnie, ale...
otworzyłeś mi oczy.
Rozgryzłeś sprawę, w takim razie wracasz do domu.
Żałuję, że muszę wracać.
Chyba nie przeze mnie?
Teraz ty sobie schlebiasz.
Tak.
Mamo...
Miałem zły sen.
Dobrze.
Chodźmy, urwisie.
Po tym dłuższym pobycie w Sydney,
wkrótce wracam do Londynu z moją córką,
by w końcu mogła spocząć w pokoju.
Biedna kobieta.
Aresztowanie mojego męża było dla mnie...
- Na litość boską, Justin. - ...druzgocącym szokiem.
To, że ojciec Sophie mógł zrobić coś takiego...
jest niepojęte.
Ponieważ sprawa jest w toku i ma trafić do sądu,
nie mogę powiedzieć nic więcej.
Skupię się na służbie publicznej
i wypełnianiu jakiejkolwiek roli, jaką moja partia mi wyznaczy.
Dziękuję.
Faworytka na stanowisko kolejnego brytyjskiego premiera...
Cokolwiek chcesz powiedzieć, możesz to zrobić w obecności Bena.
Czy byłaś świadoma udziału męża w śmierci Sophie,
zanim usłyszałaś to ode mnie?
Ponieważ gdy ci powiedziałem, nie wydawałaś się zaskoczona.
Nie było żadnych pytań, wątpliwości lub niewiary.
Pierwszą myślą była rozmowa z Benem.
Myślę, że już wiedziałaś.
A gdybym wiedziała i ci nie powiedziała...
Wtedy byłabyś winna wypaczenia wymiaru sprawiedliwości,
za co grozi wiele lat więzienia.
Nie będę cię okłamywała, Max.
Kiedy weszłam do Izby Gmin...
byłam zszokowana, gdy odkryłam, że posłom zależało głównie na tym,
by zostali ponownie wybrani.
Z pewnością byliśmy tam, by coś zmienić.
Ja tego chciałam.
Ale nawet jako minister... nie miałam żadnej realnej władzy.
Nie, by popchnąć kraj w nowym kierunku.
Może to zrobić tylko premier.
Dlatego potrzebuję najwyższego stanowiska.
Wtedy zdołam zrobić to, w imię czego zajęłam się polityką...
Pomóc tym, którym gorzej się powiodło,
tym, którzy nie mają głosu.
Ofiarom, jeśli wolisz.
Nie odpowiedziałaś na moje pytanie.
Nie obiecałam tego.
Powiedziałam jedynie, że nie będę kłamała.
Myślisz, że Abigail Crawford chroniłaby zabójcę swojej córki?
Chroniła siebie.
Prawie się do tego przyznała.
Jeśli Abigail wiedziała,
powiedział jej Lloyd Macklin, albo Simon Chalcott...
Mogą zeznawać przeciwko niej w zamian za zmniejszenie kary.
Pieprzyć to.
Dwa placki mięsne poproszę.
Mimo to, jeśli mam rację, jest winna zatajania dowodów.
Dzięki.
Trzymaj. Kolejna australijska tradycja.
Sosu?
Tak, pewnie.
Uważaj, są dość...
O w mordę!
...gorące.
Chcesz, bym ją oskarżyła?
Kobieta straciła córkę...
i męża.
Myślisz, że byłaby dobrym premierem?
Mogłaby być.
Jeśli ją oskarżymy, nigdy się nie dowiesz.
To również zniszczy jej karierę.
Powinienem cię tytułować premierem elektem?
Trochę przedwcześnie.
Nikt nie jest na tyle głupi, by ci się przeciwstawić.
Prognozy są dobre, tak jak i dla ciebie.
Tak, jeśli uda mi się uniknąć wpadek przez najbliższe pięć dni.
Co oni tu robią?
Całkiem możliwe, że przyszli mnie aresztować.
Zostawię cię z tym.
Detektywi.
Max, sierżancie.
Czemu zawdzięczam tę przyjemność?
Przyszliśmy życzyć ci bezpiecznego lotu.
Dziękuję, obojgu.
I dziękuję za wszystko, co zrobiliście dla Sophie.
Powinniśmy już iść.
- Cześć. - Cześć.
Nie ma dzieci?
Casper jest na lekcji gry na pianinie, a Freddie bawi się na górze.
Odbyłem wcześniej rozmowę z szefem.
Zaproponowano mi oddelegowanie do Sydney.
Zaskakujący rozwój wydarzeń.
Na początek miałby to być rok.
Wow.
Tak.
Co mu powiedziałeś?
Że muszę to przemyśleć.
Chciałabyś, bym został?
- Chciałbyś zostać? - O nie, zapytałem pierwszy.
Tak, ale nie mam pięciu lat, więc to się nie liczy.
Chciałbym.
Też bym tego chciała.
- Mój Boże! Cześć. - Cześć.
Co ty tu robisz?
To... szaleństwo.
O tak!
Niespodzianka!
- Tak. - Tak.
Nie mogę w to uwierzyć.
Wejdź, Boże, to długa droga.
Anna?
Max.
Dostałam twój e-mail i pomyślałam:
„Co my robimy? To szaleństwo”.
Chcę dać nam kolejną szansę, by zacząć od nowa.
Co ty na to?
tłumaczenie: nkate
Dziękuję za wspólny sezon :)