Będę potrzebował wozu dziś wieczorem.
Dobrze, proszę pana.
- Szczęśliwego nowego roku. - Nawzajem, sir.
Gorące wiadomości! Przeczytajcie o nowym morderstwie!
Kupujcie gazetę!
- Cześć. Ile masz lat? - 11, proszę pana.
- Za chwilę będę z tyłu. - Dobrze, sir.
Nie!
Zabieraj łapy!
Jestem ponad prawem, Tyburn.
Nawet twoim prawem.
Nie!
SŁONECZNY ŻAR odcinek 1
ŻYCIE PRYWATNE
tłumaczenie: nkate
Stacja Nairobi!
Dziękuję.
Co mówiłem?!
Jesteś bezużyteczny!
Kim jesteś, chłopcze?
To nie było rozsądne, kretynie!
Daj czarnuchowi nauczkę...
Zostawcie go!
Och, wybacz, stary.
Słuchaj, świętowaliśmy moje zaręczyny z najpiękniejszą z kobiet.
I ten...
Dobrze się czujesz?
- Chcesz oskarżyć tych mężczyzn? - Jezu...
Idź do domu i się prześpij, zanim sprawisz więcej kłopotów!
Mój Boże!
Lanyard!
Zimna krew pod ostrzałem, co?
- Posterunkowy Karinde! - Sir!
Podążaj za mną, Karinde. A wy wstawać!
OK?
- Co? Powiedziałeś dwa boby. - Jeszcze za tych farciarzy.
Szlag!
Co to jest?
Pijaczki! Zgarnąłem ich z bójki!
Zgarnąłeś?!
Nazywam się Tyburn.
Wierzę, że mnie oczekujecie.
Nadinspektor Tyburn.
Dobry Boże.
To znaczy... Jak się pan ma?
Sir!
- Jestem Lanyard, zastępca nadinspektora. - Miło cię poznać.
Proszę wybaczyć, odebrałbym pana z pociągu, ale...
Mamy tu niezły kocioł...
Zaginęła jedna osoba i...
jak widać, mamy coroczną inspekcję gubernatora.
Kiedy pojawiają się kłopoty, sir, nie pojawiają się pojedynczo,
ale batalionami, jak powiedział bwana Szekspir.
To posterunkowy Karinde, sir.
Wykształcony przez Szkocką Misję.
Chyba powinniśmy być wdzięczni, że nie cytował bwany Burnsa.
Polecono mi zgłosić się do komendanta policji.
Tak.
Oczywiście, poprowadzę pana.
Posterunkowy Karinde, zamknij tych chłopaków,
a potem zanieś bagaż nadinspektora do jego kwatery.
Tak jest.
Proszę za mną, sir.
Pójdę i powiem komendantowi.
- Daj spokój, dziewczyno. - Och, "Boy".
Wyjątkowy z ciebie pacan, Cameron.
Tak.
Wiem, że jesteś przyzwyczajony do swych ciuszków,
ale od moich funkcjonariuszy oczekuję noszenia mundurów.
Ronald Burkitt, komendant policji.
Podejmę me obowiązki dopiero jutro, sir.
Oficjalnie.
Moje referencje.
Służyłeś w 9. pułku Lansjerów, pod dowództwem Rada?
Tak jest.
Chodziłem do szkoły z Radem, dość sympatyczny kolega,
ale moim zdaniem tchórzliwy z natury.
Cóż, jak on sam mówi,
gra na tablicy to jedno, a wojna to co innego.
Nie poszło ci najgorzej, prawda?
Medal za wybitną służbę.
Sir Rex, proszę pozwolić mi przedstawić nadinspektora Tyburna.
Przysłano pana, by dowodził naszym nowym Wydziałem Kryminalnym?
Rex Willoughby, gubernator kolonii.
- Witamy w Kenii. - Dziękuję, sir.
Pokażesz Burkittowi, jak to się robi, co?
Obawiam się, że po Scotland Yardzie nasze metody wydadzą się prymitywnymi.
Zbrodnia jest zbrodnią, sir.
Burkittowi wydział śledczy nie wydawał się potrzebny, prawda, Burkitt?
Tak.
Musimy jednak iść z duchem czasu.
Przekonasz się, że osadnicy to grupa raczej przestrzegająca prawa.
Są zbyt zajęci walką ze szkodnikami i oczekiwaniem na deszcz,
by sprawiać nam kłopoty.
Co obecnie przysparza wam pracy?
Głównym problemem wydają się być pojazdy mechaniczne.
Nielegalne parkowanie, blokowanie przejścia i tak dalej.
Księdzu Groganowi zeszłej nocy skradziono rower.
Rower?
Ostatnio było tu kilka pożarów.
Był dla niego przydatny. Grogan porusza się nim po parafii.
Nadam temu najwyższy priorytet, sir.
A dochodziło do poważnych przestępstw?
Tubylcy przyprawiają nas o większość bólów głowy,
spory dotyczące włókien, kłusownictwa, obszary bandytyzmu.
Zatrzymywano kierowców i okradano z użyciem broni.
A co z tymi pożarami? podejrzewacie podpalenia?
O nie, sir, nic takiego.
Hindusi budowali zbyt blisko siebie.
Ostrzegałem ich raz po raz, ale prędzej dogadasz się z własnym psem.
Widzi pan, nie mamy tu stałej straży pożarnej,
więc w razie potrzeby, wszyscy ruszają do pomp, dosłownie.
Tutaj jesteś.
Posterunkowy! Aresztowałem tego człowieka.
Dlaczego nie jest pod kluczem?
Ten mężczyzna, nadinspektorze Tyburn...
jest moim bratankiem.
Wszyscy byliśmy pod ogromnym wrażeniem.
Mam na myśli... Scotland Yard.
To nie zdarza się co dzień, prawda?
Ale dlaczego pan... Co sprowadziło pana do Kenii?
Statek.
Ilu ludzi ze mną współpracuje?
Cóż, ja, oczywiście,
a jako kierowcę przydzielono panu posterunkowego Karinde.
To wszystko? Tylko nasza trójka?
Trwają rozmowy. Może dodadzą nam sierżanta w razie potrzeby.
W porządku, Sandy, skończyłeś, prawda?
- Tak. - Pospiesz się!
Dziękuję.
Pańska broń.
Proszę za mną, sir.
Tędy.
Od dawna tu jesteś?
Około czterech lat.
Gdzie byłeś wcześniej?
W King's Abbot. To mała wioska niedaleko Dorking.
Gdzie służyłeś?
Służyłem? Właściwie to nie służyłem.
Uczyłem się na misjonarza, ale...
nie miałem powołania.
To tutaj, sir.
Myślałem, że wynajmę pokój w mieście.
Obawiam się, że wszyscy funkcjonariusze kwaterują tutaj.
Rozkaz komendanta Burkitta.
- Podporządkowuje policję cholernej armii. - Szczerze mówiąc, to wzajemne.
W związku z naszymi obowiązkami, ściśle współpracujemy z King's African Rifles.
Patrole graniczne itd.
Oto jesteśmy, proszę pana.
Obok są cele.
Jeden z naszych gości przesadził wczoraj z trunkami.
Zostawię pana, by mógł się rozpakować.
Lanyard!
Kim jest ta zaginiona osoba?
Żona lorda Ellesmere'a.
Lady Daphne.
Według Mohammeda, jej starszego służącego,
opuściła Kefaro około północy.
Nie wróciła do domu.
To był doktor Emil Mueller.
Ma małą praktykę w mieście.
Niemiec?
Tak, ale jest całkiem przyzwoity.
Były chirurg wojskowy, odznaczony przez samego cesarza.
- Dzień dobry, Mohammed. - Dzień dobry, sir.
Najwyraźniej nowy facet z Londynu.
Lordzie Ellesmere... mogę przedstawić nadinspektora Tyburna?
To nowo przybyły szef Wydziału Kryminalnego.
Miło pana poznać.
Chcę tylko zadać kilka pytań w związku z wydarzeniami z ostatniej nocy.
- Oczywiście. Czego się pan napije? - Nie dla mnie, dziękuję.
Dołączyliśmy do młodego Freddiego Willoughby'ego
na przyjęcie zaręczynowe w klubie Kefaro.
Przybyliśmy około dziewiątej,
Daphne cierpiała na jeden z jej bólów głowy
i wyszła do domu około północy.
- Ma pan pojęcie, dokąd mogła pójść? - Nie.
Wróciłem z tobą. Która to była godzina, Gussie?
- Około drugiej. - A pan jest...
Przepraszam, nadinspektorze.
To jest prawnik Gussie Carstairs i Gladys, jego żona.
Miło mi.
Tak, spałem kilka godzin i...
Nie wiem, co za cholera mnie obudziła,
ale poszedłem do pokoju Daphne, i jej tam nie było.
- Która to była godzina? - Piąta trzydzieści, szósta.
A potem zauważyłem, że nie było samochodu i...
wysłałem starego Mohammeda i podniosłem alarm.
A żona piła?
To była impreza.
Była trochę wstawiona, Harry.
Jeśli zgubiła drogę lub miała wypadek,
powinien pan poświęcić ten czas na jej szukanie, nadinspektorze.
Oczywiście, sir.
Nie będę odrywał pana od gry dłużej niż jest to konieczne,
ale ostatnie pytanie.
Czy żona nosiła wczoraj jakąś biżuterię?
Biżuterię?
Tak, przypuszczam, że nosiła perły.
Nie wyglądał na zbyt zaniepokojonego jej zniknięciem, prawda?
Sprawdźmy co powie nam personel klubu Kefaro.
Zwykle nie odpytuje się dżentelmenów, takich jak lord Ellesmere.
Dżentelmen lub nie, policyjne ABC nadal trzyma się nieźle.
Policyjne ABC?
- A: bez wyjątków. - Czym jest B, sir?
Myślę, że A wystarczy, żeby kontynuować.
Karinde?
Posterunkowy!
Obawiam się, że wstęp tylko dla Europejczyków.
Panie de Ville, to nadinspektor Tyburn.
Chico, proszę.
Jak się masz?
Jakie przestępstwo sprowadza cię do Kefaro?
Lady Ellesmere zaginęła wczoraj wieczorem, gdy wracała do domu z imprezy.
i rozumiem, że byłeś jednym z gości.
Naprawdę? Bez przesady.
Zniknięcie... to brzmi jak tytuł taniej powieści.
Podchodzimy do tej sprawy bardzo poważnie.
Więc głupiec z ciebie.
Jeśli chcesz mojej rady, sprawdziłbym Grand Hotel w Mombasie.
To tam zwykle ucieka po sprzeczce z Harrym.
Pokłóciła się z mężem?
Urządziła okropną scenę,
wyzwała Harry'ego epitetami, jakie tylko zdołała wymyślić,
po czym wybiegła jak burza.
Była sama?
- Gdy wychodziła. - Nie mam pojęcia.
Byłem raczej rozproszony.
Cameron wyszedł kilka chwil po niej.
Rozumiem.
Bardzo dziękuję za pomoc, panie de Ville.
Nie ma za co.
Zrobię wszystko, by pomóc chłopakom w brązach.
Na twoim miejscu wziąłbym coś na to przeziębienie.
Choruję na katar sienny.
Oczywiście.
Nie przywiązywałbym zbytniej wagi do tego,
co paple ten zniszczony, gejowski kochaś.
Jest coś w jego sugestii na temat Camerona i lady Daphne?
Cameron rzeczywiście cieszy się reputacją eksperta w tej dziedzinie,
ale lady Daphne zawsze wydawała mi się lepszą od pozostałych.
Idź do biura telegraficznego i skontaktuj się z Mombasą...
a ja ruszę na poszukiwania.
Naprawdę, sir?
Może pan szukać cały dzień bez rezultatu. To ogromny teren do zbadania.
Dzień dobry.
Nazywam się Tyburn.
Szukam kogoś, kto by mnie zabrał jednym z tych...
Przepraszam panią.
Emmy Fitzgerald.
- Chce pan polecieć na safari? - Niezupełnie.
Co pana interesuje? Gepard? Lew?
Obawiam się, że szukam zaginionej osoby...
lady Daphne Ellesmere.
Zna ją pani?
To moja siostra.
Kiedy ostatnio ją pani widziała?
Kilka tygodni temu.
Jaka się wydawała?
Daphne zawsze się czymś martwiła, nadinspektorze.
Jak ostatni raz ją widziałam, wpadła w stan kompletnej histerii,
była przekonana, że ​​ktoś majstrował przy hamulcach w jej wozie.
- A tak nie było? - Nie, jasne, że nie, sama je sprawdziłam.
Linka sprzęgła była luźna,
ale trudno się dziwić przy takim stanie dróg.
Dlaczego miałaby myśleć, że ktoś chce ją skrzywdzić?
Daphne od jakiegoś czasu nie była sobą.
Zawsze miała romantyczne usposobienie, od dziecka.
Miała nadmierną wyobraźnię.
Ostatnio jej fantazje stały się nieco chorobliwe.
Nie wierzyła jej pani?
Powiedziałam jej, że jeśli naprawdę tak myśli, powinna powiadomić policję.
- Myślę, że lepiej, by pani tu została. - Chcę zobaczyć.
Posterunkowy!
Doktor Strachan.
Nie można było poczekać do rana?
Mój Boże.
I po to ściągnąłeś mnie aż tutaj? Wiem, że jesteś nowy w kolonii.
Przy każdej podejrzanej śmierci trzeba obejrzeć ciało na miejscu.
Podejrzanej? Zaatakował ją duży kot.
Każdy cholerny głupiec to zauważy.
Niech ją zabiorą do kostnicy. Jutro ją zbadam.
Dzisiaj wieczorem przeprowadzi pan sekcję zwłok, doktorze Strachan.
Z iloma atakami miałeś tu do czynienia?
Cóż, nie miałem...
Dobry Boże, chyba nie podejrzewa pan przestępstwa?
Miała wypadek, była pijana.
Nie mam lepszego pomysłu przed znalezieniem wozu.
Wznów poszukiwania o świcie.
Czy mógłbyś... odwieźć panią Fitzgerald do domu?
Oczywiście, sir.
Biedna Daphne.
Czekałem w domu na wieści.
Musiałem w końcu wyjść...
do ludzi.
Gdzie? Jak?
Znaleziono ją w buszu, około 20 mil na zachód od miasta.
Harry?
Ona nie żyje, Gussie.
Nie...
Wygląda na to, że lady Ellesmere
padła ofiarą ataku dzikiego zwierza, prawdopodobnie lwa.
Jest pan całkowicie pewien?
Jasne, że jestem cholernie pewien.
Widział pan już kogoś zabitego przez lwa?
Może pan określić czas zgonu?
Stężenie pośmiertne sugerowałoby wczesne godziny dzisiejszego poranka.
Ale przy tak ogromnej utracie tkanek i mięśni...
trudno mieć pewność.
Dobrze ją pan znał?
Była moją pacjentką.
Nie widziałem jej od jakiegoś czasu.
Bardzo porządna kobieta.
Cholerna szkoda.
Lanyard...
Co robisz?
Przepraszam, sir.
Chciałem tylko...
odnośnie wcześniejszego...
mojego zachowania...
mdłości...
Muszę przeprosić, sir.
Była twoją pierwszą?
Tak, sir.
Pierwszy raz zawsze jest zły.
Spodziewam się, że można się do tego przyzwyczaić.
Idź do łóżka,
ledwo stoisz na nogach.
To był dzień pełen wrażeń.
Tak.
Nadinspektorze Tyburn!
Jak daleko jest od miejsca, gdzie ją znaleziono?
Około trzech mil na wschód.
- Dotykaliście pojazdu? - Nie, sir.
Mamy kogoś od odcisków palców?
Tak, podinspektora Singha.
Jasne, więc niech go zbada.
Ołówek.
Sir.
- Są jakieś ślady pereł? - Jeszcze nie.
Co on tu robi?
Tutaj wypadła z drogi?
- Tak, na to wygląda, sir. - Dziękuję.
Gdzie pański mundur?
Jeszcze niegotowy, sir.
Pewnie próbowała wrócić do miasta na piechotę.
Dokąd prowadzi ta droga?
Prosto w busz.
Były inne ślady opon oprócz tych od jej wozu?
- Możesz nie mówić, nikt nie sprawdził. - Nie sądzę, by były.
Następnym razem, gdy zetkniesz się z potencjalnym miejscem zbrodni, sprawdź.
Miejsce zbrodni? Nie wygaduj bzdur.
To oczywiste, co się tu wydarzyło - zgubiła drogę.
Pewnie pod wpływem alkoholu zasnęła za kierownicą i zjechała z drogi.
Dlaczego nie została przy samochodzie?
Nie można oczekiwać, że kobieta wykaże tę samą trzeźwość umysłu
co ty i ja w takiej sytuacji.
Wyobrażam sobie, że była przerażona, zdezorientowana
i równie dobrze mogła zostać ranna w wypadku.
Kolejny powód, by pozostać na miejscu.
A co z wozem na biegu jałowym? Ma pan na to wyjaśnienie?
Mogła podczas wypadku upaść na drążek zmiany biegów.
- A reflektory? - Co z nimi?
Były wyłączone. Nie zaszłaby daleko w ciemnościach i po pijaku.
- Może wyłączyła je po wypadku. - Całkiem możliwe, sir.
Jak na przestraszoną i zdezorientowaną
wykazała się wielką przytomnością umysłu, czyż nie?
Jak na kobietę?
To nie było nic innego niż tragiczny wypadek.
Nie próbuj zamienić tego w coś innego.
Nie mam czasu na poszukiwaczy chwały, Tyburn.
Nie ma tu medali do zdobycia.
Sir.
- Doktor Mueller? - Przykro mi, ale idę na lunch.
Jestem nadinspektor Tyburn.
Widziałem pana wczoraj u lorda Ellesmere'a.
Mówią, że to był lew?
Tak.
Ale chciałbym, by pan zbadał ciało.
Doktor Strachan przeprowadził już sekcję zwłok i...
Wiem.
Ale cenię pańską opinię.
Jestem wiejskim lekarzem, nie patologiem.
- Przykro mi... - Jest pan chirurgiem wojskowym.
Ma pan uprawnienia, by zlecić powtórną sekcję?
Panowie!
Harry Ellesmere wyznaczył nagrodę w wysokości 100 funtów...
- Dobry Boże! - ...dla tego, kto zabije tę bestię.
- Wszyscy znaliście Daphne. - Tak.
Następnym razem to może być twoja żona, Roger.
- W istocie. - Albo dowolnego z was.
To prawda.
Dobra, a więc tak...
Kto chce dołączyć, niech szuka tu mojego nosiciela broni, Elihu.
Wicehrabia Guy Cameron?
Nadinspektor Tyburn, sir.
Oczywiście.
Straszna sprawa, biedna Daphne.
- Mogę postawić panu drinka? - Tak.
- Dobrze ją znałeś? - Obojga.
Od śmierci Petera, Harry był dla mnie jak drugi ojciec.
Jak rozumiem, opuściłeś klub Kefaro niedługo po lady Daphne.
Chyba tak.
Nie wiedziałeś dokąd pojechała?
Obawiam się, że nie.
- Nie minąłeś jej na drodze, albo... - Nie, a szkoda.
Gdybym widział, że ma kłopoty, naturalnie bym się zatrzymał.
Co robisz?
Zdrówko!
Wezmę to, jeśli nie masz nic przeciwko.
- Co robisz? - Wyrzuć go!
- To zły człowiek! Spalił moją firmę! - To bzdury!
Wynocha!
Tak więc...
napijemy się?
Ogień podłożono poprzedniej nocy.
Widziałem, gdy wczoraj przyjechałem.
Trzy pożary w kilka tygodni.
Przepadły trzy sklepy.
I co w tej sprawie robi policja?
Nie ma sensu krzyczeć.
Muszę się wygadać.
Brat ma rację.
Wiesz, co tu się dzieje? Mówili, nie, obiecali,
że przyjdzie zastępca komendanta.
Gdzie on jest? Jesteś od Burkitta?
Burkitt myśli: "Do cholery z Hindusami, niech płoną".
I za co? Za to płacę podatki?
Jak możemy być handlarzami dywanów?
Nie mamy dywanów.
- Dobra, wróćmy do ognia, OK? - W środku nocy, o pierwszej, drugiej.
Nie mogę spać ze strachu, co znajdziemy po przebudzeniu.
Myślisz, że Antonio jest za to odpowiedzialny?
- Chce naszego interesu. - Ale mówię "nie", więc to robi.
Nie wiesz tego.
Słuchaj, próbuje nas wypędzić.
Przyjrzę się temu, obiecuję.
Ale w międzyczasie, trzymaj się z dala od Antonia. Żadnych bójek.
Zrozumiano? Tak. Tak?
Dobry Boże.
Plama, tu przy drzwiach.
Zadrapanie, sir, tak.
Zobaczmy, na co to wygląda.
Sir!
Smar. Tak?
Są zadrapania wokół drążków hamulcowych i mechanizmu sprzęgła.
Mogły powstać podczas naprawy?
Bardziej mi to wygląda na próbę ingerencji w układ hamulcowy,
ale ten ktoś nie miał pojęcia, co robi.
- Naciśnij hamulec. - Tak jest.
Rusz sprzęgło.
Może nie mogli dosięgnąć.
Zdjąłeś odciski palców?
- Tak, sir. - Tak?
Kompletnie oszalałeś?
Sir.
Lord Ellesmere mówi, że doktor Mueller zabrał ciało lady Daphne
z domu pogrzebowego na twoje polecenie.
Zgadza się.
Mueller, ze wszystkich ludzi? Wiesz, co robisz?
To Żyd, na litość boską!
Ludzie tutaj zniosą wiele rzeczy,
ale są granice.
Miałem wątpliwości co do ustaleń doktora Strachana.
Powiedziałem, że zabił ją lew i na tym koniec.
Jesteś świadomy, że Ellesmere wyznaczył 100 funtową nagrodę za cholerną bestię?
Co zamierzasz z tym zrobić?
Jak pan powiedział, to nie jest sprawa karna.
Nie bądź niesubordynowany!
Naszym zadaniem jest ochrona tych ludzi.
Ty powinieneś poprowadzić polowanie, a nie Ellesmere.
Chyba że...
nie masz do tego jaj?
Przepraszam, znalazłem trop.
- Jak daleko? - Pół mili.
Dobra robota.
Co jest?
Mój nosiciel broni znalazł ślad pół mili na północ.
- Jaki ślad? - Trop!
Widziałeś kiedyś lwa, Tyburn?
Raz natknąłem się na cztery.
- W zoo? - Nie, nie tam...
na placu Trafalgarskim.
Trafiony.
No dalej, ruszajmy, do cholery! Zabić drania!
Moja zdobycz.
Co do cholery?
Ognia!
Ty cholerny głupcze!
Coś ty zrobił, do cholery?
Gdzie jest mój lew?
Harry, wystarczy! Na litość boską.
Jak tam pierwsze doświadczenie safari, Tyburn?
Zasmakowałeś w nim?
To była rzeź, widziałem ich dość jak na jedno życie.
Jak widziałeś, brak większości twarzy.
Jednakże, w tym, co pozostało,
znalazłem wybroczyny.
Złamana została także kość gnykowa w krtani.
Coś ci to mówi?
Obydwa to klasyczne objawy uduszenia.
Miała także fizyczny kontakt z mężczyzną,
prawdopodobnie w ciągu kilku godzin do jej śmierci.
Dobrowolny?
Nie znalazłem żadnych wyraźnych oznak użycia siły.
Dobrze ją znałeś?
Na jej prośbę leczę służbę,
ale nie mogę powiedzieć, że dobrze ją znałem.
Czy to możliwe, że doktor Strachan mógł przeoczyć pańskie ustalenia?
Musiałby być idiotą.
Albo kłamcą.
Nie sądzę, że jest idiotą.
Jesteś gotowy wierzyć słowu Żyda,
i do tego niemieckiego Żyda, bardziej niż Anglikowi?
Jest dobry, sir.
Lady Daphne została uduszona, najprawdopodobniej w swoim wozie,
a potem jej ciało wyrzucono w buszu.
Jaki motyw sugerujesz?
Napad? Jak rozumiem jej perły zaginęły.
Ale nie jej zegarek.
Według Ellesmerego ​​nie zatrzymałaby się na drodze dla nieznajomego.
- A jednak. - Mogła to zrobić dla znajomego.
- Znajomego? - Tak.
- Wiesz, co sugerujesz? - Tak.
Rzucasz podejrzenia na jednych z najbogatszych i najbardziej wpływowych ludzi w Kenii.
- Nie podziękują ci za to. - Nie szukam podziękowań.
Wiem, czego szukasz, do cholery!
Próbujesz coś udowodnić po Londynie, prawda?
O tak, znam doskonale okoliczności twojego wyjazdu.
To znaczy?
Nie ja ciebie wybrałem.
Nigdy cię tu nie chciałem.
Kenia to twoja ostatnia szansa, Tyburn.
Jedno potkniecie, a każę ci spieprzać z Afryki.
Szerokiej drogi.
Po pierwsze musimy odpowiedzieć na pytanie,
co ona robiła na końcu gruntowej drogi, 20 mil od ludzkich siedzib?
Pojechała się z kimś spotkać.
- To pewne, że sama kierowała? - Była wieziona.
- Morderca miał wspólnika. - Dlaczego, sir?
Bez problemu pojedziesz 20 mil w głąb buszu, by wyrzucić ciało,
- ale jeśli zdecydujesz się porzucić wóz... - Jak wrócisz?
Dokładnie, porzuciłeś swój jedyny środek transportu.
Nie przeszedłbyś 10 metrów pod nosem tych lwów, nie mówiąc już o...
- Jak daleko jest najbliższy dom? - 16 mil od porzuconego samochodu.
16 mil.
Więc przydałby się ktoś, kto będzie jechał innym samochodem,
a to oznacza planowanie.
Nie sądzi pan, że to było zaplanowane?
Została uduszona i...
to mi wygląda na zbrodnię w afekcie.
Mam coś dla pana, sir.
Słucham.
Czuję się z tym cholernie okropnie,
ale pytał pan wcześniej, czy lady Ellesmere obawiała się o swe życie.
Ale gdy pan mnie pytał,
wydawało się, że to wypadek.
- Teraz to morderstwo. - Tak.
To wszystko jest dość zagmatwane,
ale tak było, bała się.
Będąc w biurze komendanta Burkitta usłyszałem ich rozmowę.
Była przekonana, że ​​ktoś ją śledzi.
Zamierzała także zmienić swój testament.
Powinienem był powiedzieć to wcześniej,
ale bałem się podkopać autorytet komendanta Burkitta.
Komendanta Burkitta...
Odrzucił jej obawy jako próbę zwrócenia na siebie uwagi.
Dobra.
To daje nam coś nowego do przemyślenia, panowie.
Czy zauważyłeś tu ostatnio jakichś obcych ludzi?
Jak się czuła w dniach poprzedzających jej zniknięcie?
Jak zwykle.
Miała jakichś wrogów?
Wrogów? Dobry Boże, nie.
Daphne... była bardzo lubiana.
Pokłócił się pan z nią w klubie Kefaro w noc jej zaginięcia.
O co poszło?
To prywatna sprawa, między mną i żoną.
- Mimo wszystko... - Nie naciskaj na mnie w tej sprawie!
To nie ma nic wspólnego ze śledztwem.
Dlaczego Cameron opuścił klub wkrótce po lady Daphne?
Byli bliskimi przyjaciółmi?
Jesteś rażąco bezczelny!
Wykonuję tylko swoją pracę.
Ale jeśli nie odpowie pan na pytania, nie pozostawi mi wyboru.
No dobrze.
Jeśli musisz wiedzieć...
wytknąłem jej, że za często się widują.
"Boy" to niesamowity facet.
Ma godną pozazdroszczenia reputację.
Ludzie gadają!
Poczuła się urażona po tej uwadze?
Pańska żona była bardzo bogatą kobietą.
- Jej majątek przeszedł na pana? - Naturalnie.
Zapisała coś komuś innemu? Może siostrze?
O ile mi wiadomo, jestem jedynym spadkobiercą.
Odwiedzała Mombasę...
od czasu do czasu.
Tak.
Za radą doktora Strachana...
Cierpiała z powodu wysokości.
Raz na kilka miesięcy tam jeździła.
Na zakupy... oczywiście za moją zgodą.
Miasto huczy, że to było morderstwo, czy to prawda?
O Boże, Harry!
Co za przeklęty koszmar!
Jeśli mogę coś zrobić...
Przepraszam.
Musi pan uważać mnie za okropnie niegrzeczną. Kika Trefusis.
- Poznaliśmy się na polowaniu na lwy. - Tak, nadinspektor Tyburn.
To robota któregoś z tych cholernych Kipsigisów, wiem to.
- Co proszę? - Kipsigis to rdzenne plemię.
Cholerni wichrzyciele, co do jednego, z ich... fetyszami, złymi mocami i...
Bóg wie czym jeszcze.
Pani Trefusis, czy była pani na imprezie w klubie Kefaro...
gdy lady Daphne zaginęła?
Tak.
Będę potrzebował od pani odcisków palców i zeznania.
Wszyscy to robimy!
Porozmawiam o tym z gubernatorem.
Myślę, że to wyjątkowo haniebne.
Wszyscy jesteśmy podejrzani, tak?
Nie mając nic do ukrycia, nie ma się czym martwić.
Wyobrażam sobie, że każdy w tej kolonii ma coś do ukrycia, nadinspektorze.
Nawet pan.
Te włamania. Mógłbyś go zapytać.
Sir, Singh i ja zastanawialiśmy się...
czy śmierć lady Ellesmere może mieć coś wspólnego z włamaniami?
Jakimi włamaniami?
Jakieś pięć miesięcy temu, u Ellesmere'ów była seria włamań.
I teraz mi mówisz? Ile zabrano?
Najpierw srebro i trochę biżuterii damskiej.
Później, przez mniej więcej następny miesiąc,
doszło do trzech kolejnych włamań.
Potem po prostu ustały.
Pewnie stało się to mniej opłacalne,
pozostało mało fantów do zwinięcia.
Macie podejrzanego?
Zawsze miałem poważne podejrzenia
co do Mohammeda, ich starszego pomocnika, ale...
nie miałem żadnych dowodów.
Ale dlaczego miałby chcieć zabić swoją pracodawczynię?
Nie wiem. Jak mówiłem, to przyszło mi do głowy.
Zbiorę resztę zeznań.
Ty wrócisz o czwartej.
Panie De Ville, kiedy ostatnio rozmawialiśmy, powiedziałeś...
że "Boy" Cameron opuścił imprezę wkrótce po lady Ellesmere.
L'amour, nadinspektorze. De jours, l'amour.
To znaczy, że byli kochankami?
O to kłócili się Ellesmere i lady Daphne?
Nadinspektorze, jeśli chcesz nas zrozumieć,
musisz myśleć trochę mniej zaściankowo.
Romanse są powszechne.
Cóż, to nasze poobiednie zajęcie.
W takim razie dlaczego wyszła?
Normalnie nie interesowałbym się pańskimi prywatnymi sprawami...
ale kogoś zamordowano, a moim zadaniem jest odkrycie, kto to zrobił.
Jeśli to oznacza zszarganie reputacji każdego mężczyzny w kolonii,
zrobię to, uwierz mi.
A więc zacznijmy od początku.
Co się tu wydarzyło tamtej nocy?
Cóż, nic nadzwyczajnego.
Spokojny wieczór według standardów Kefaro.
Harry i Daphne przybyli niezbyt późnym wieczorem.
Paskudna siostrzyczka oczywiście już tam była.
Gussie i Gladys podlizywali się Daphne ze wszystkich sił.
Próbowali ją nakłonić, by wsparła ich inwestycję
w kopalnię srebra w Mount Elgin.
I Harry, jestem pewien, by ich poparł.
Ale Daphne nie chciała o tym słyszeć.
Kilka lat temu sparzyła się na kolejnym szalonym planie Gussiego.
Kontynuuj.
Myślę, że to była plantacja agawy sizalowej.
Harry był za tym, żeby dać im pieniądze.
Jednakże, jak niewątpliwie wiesz, Daphne kontrolowała finanse.
Mniej więcej około 23 Harry przegrał małą fortunę.
Nie przyjęto jego gwarancji.
Nie jestem głupi. Wydałem tysiące w tym cholernym klubie!
Jak zwykle zwrócił się do Daphne, by pokryła jego straty.
Tylko że tym razem tego nie kupiła.
Powiedziała mu, że jeśli chce pieniędzy,
powinien wystawić swą D-Z-I-W-K-Ę pod latarnię.
To była ostatnia kropla.
Powiedziała mu, że chce rozwodu.
Ten wyraz twarzy Harry'ego...
Rozwód by go zrujnował.
Może wniósł tytuł, ale to ona miała pieniądze.
Tak to było.
Dziwka!
Gdy na zegarze wybiła północ, uciekła...
jak Kopciuszek.
Kilka chwil później, "Boy" dopił drinka i wyszedł.
Sam wyszedłem do holu, zaczerpnąć powietrza.
I była tam Daphne.
Myślałem, że ma już dość emocji jak na jeden wieczór,
ale najwyraźniej nie.
Nie słyszałem, co między nimi zaszło, ale...
z pewnością nie były to czułe słówka.
Doktor Strachan tam był?
Dobry lekarz jest zawsze pod ręką.
Zajmuje się lukratywnym handlem.
Jaki to może być handel?
Zaopatruje cię w kokainę?
Myślę, że już wrócę do środka.
Nadmiar słońca może zaszkodzić.
Wiedział pan, że lady Daphne zamierzała zmienić testament?
Pierwsze słyszę.
Z pewnością skonsultowałaby się z panem.
Oczywiście, trzy lata temu sporządziłem testamenty dla obojga.
Gdyby chciała dodać kodycyl, musiałaby przyjść do mnie.
- Byli szczęśliwym małżeństwem? - Oczywiście.
Lady Ellesmere nie związała się z kimś innym?
To skandaliczna sugestia.
Daphne była przyzwoitą kobietą.
Nie wątpię. Nie moją rolą jest ocenianie jej charakteru.
To też nie pański kraj.
Jeśli jakaś informacja wyjdzie na światło dzienne,
to tylko wiążąca się z morderstwem, zapewniam o dyskrecji.
Z uśmieszkiem za plecami, jak sądzę.
Gladys, nadinspektor Tyburn wykonuje tylko swoją pracę.
Nie bądź naiwnym!
Ten typ nigdy nie jest szczęśliwszy
niż grzebiąc w brudach ludzi lepszych od siebie.
Nie będę brać w tym udziału. Chodź, Gussie.
Drinka!
Powiedziałam: drinka!
To godziny przyjęć dr. Strachana?
Tak, kończy około siódmej. Dlaczego?
Chcę z nim pogadać, a tu go nie ma.
Chce pan umówić wizytę?
Nie, zapytać, dlaczego nie powiedział,
że widział lady Daphne w Kefaro w noc jej morderstwa.
Chyba nie podejrzewa pan doktora, że jest w to zamieszany?
Policyjne ABC, litera B: nie wierz nikomu, zwłaszcza narkomanowi.
Narkomanowi?
Widziałem jego ramiona, gdy mył się do sekcji zwłok.
Są jak poduszki na szpilki.
Mój Boże!
A co ty tu w ogóle robisz?
Mam nowe informacje.
O ostatnim razie, jak się wydaje, gdy widziano lady Ellesmere żywą,
w godzinę po opuszczeniu Kefaro.
Stróż widział tu pani siostrę około pierwszej w noc morderstwa.
Domyśla się pani po co przychodziła?
Nie.
Nie widziała jej pani, prawda?
Gdybym widziała, powiedziałabym wcześniej.
Nie było pani na imprezie w Kefaro, panno Fitzgerald. Dlaczego?
Pracowałam tu do około 22, z moim mechanikiem Josephem.
Wyszedł, pracowałam kolejną godzinę, potem poszłam do domu.
Mówiono, że rozważa zmianę testamentu.
Czy wspominała pani o tym?
Nie...
ale nie zrobiłaby tego.
Nasz ojciec zostawił Daphne całą swoją fortunę,
trudno jej było rozmawiać ze mną o pieniądzach.
Chyba czuła się winna.
Dlaczego pani ojciec to zrobił?
Moja matka zdradzała go z jego najlepszym przyjacielem.
Podejrzewał, że nie jest moim biologicznym ojcem.
Dla niego byłyśmy w najlepszym razie przyrodnimi siostrami.
- To musiało panią oburzać. - Wcale nie.
Postanowiłam znaleźć własną drogę w świecie
na długo zanim ojciec ogłosił, co zrobi ze swymi pieniędzmi...
już jako czternastolatka, której mówiono, że jest dziedziczką.
Takie rzeczy nie są tanie.
Nie są.
W wieku piętnastu lat nauczyłam się grać w pokera.
Byłyście blisko?
Tak, dopóki nie wyszła za Harry'ego Ellesmere'a.
Nie aprobowała go pani?
Był dla niej za stary.
Zbyt konserwatywny. Bóg jeden wie, co ona w nim widziała.
Być może bezpieczeństwo.
Jeśli tak było, to przeżyła rozczarowanie.
Jaki jest charakter jego związku z panią Trefusis?
Kika od lat jest jego kochanką.
Dlaczego więc ożenił się z pani siostrą?
Myślał, że zapewni mu jedyną rzecz, której Kika nie mogła...
dziedzica.
Ale jej się nie udało.
Po mniej więcej sześciu miesiącach było już po wszystkim.
Od tego momentu prowadzili oddzielne życie.
To musiało być dla niej trudne.
Samotna kobieta.
Chce pan wiedzieć, czy znalazła kogoś innego?
W istocie.
Znalazła?
Około pół roku temu, Harry z niej zrezygnował.
Niedługo potem byłyśmy na safari z "Boy" Cameronem.
Po powrocie powiedziała mi, że jest zakochana.
Powiedziała w kim?
Nie.
To nie trwało długo, rzucił ją.
Nie wiem...
może był żonaty.
W każdym razie, wtedy zaczęły się te wszystkie kłopoty,
paranoja, mężczyźni, wycieczki do Mombasy.
Źle znosiła wysokości...
- Wysokości? - Tak.
Daphne i ja mogłyśmy uczyć się w Anglii, nadinspektorze,
ale urodziłyśmy się i wychowałyśmy w Kenii.
Żadna z nas nigdy nie doświadczała czegoś takiego.
Proszę pana, na zewnątrz czeka mężczyzna, którego powinien pan poznać.
Bardzo dobrze.
A ty spotkaj się ze mną o 19 w gabinecie doktora Strachana.
Tak jest, sir.
Posterunkowy...
Proszę pana, ten człowiek to Kipzigis, pracownik kolei.
Rzucono na niego klątwę.
- Klątwę? - Tak, przez laibona,
potężnego szamana Kipzigis, silnego w magii.
Miał męczące ataki.
Karinde, nie mam pojęcia o takich rzeczach.
Proszę, sir.
Inny laibon powiedział mu, że aby zdjąć klątwę,
musi przespać jedną noc na rozstaju dróg.
Rozstaje są przy domu wicehrabiego Camerona.
Ten mężczyzna tam spał...
w noc morderstwa lady Ellesmere.
Mówi, że przed domem wicehrabiego Camerona stał samochód,
przez długi czas, we wczesnych godzinach porannych.
Tak więc?
Jaki samochód tam widziałeś?
Jej samochód widziano nad ranem na końcu twojego podjazdu.
Doprawdy?
Kto go widział?
Czy to ma znaczenie?
Dobra,
tak czy inaczej, ja go nie widziałem.
Czy ktoś widział, jak wracasz do domu?
Pytasz mnie o alibi na ten czas? Tak to sformułowałeś, prawda?
A masz alibi?
Prawdę mówiąc, mam.
Elihu czekał na mnie aż wrócę.
Powiedziałeś, że byliście dość blisko z Daphne.
Czy ten związek wykraczał poza przyjacielskie ramy?
Byłem jej przyjacielem, nadinspektorze.
Nadal nim jestem.
Nie mam zamiaru patrzeć, jak jej imię obrzucane jest błotem
przez całą tę masę plotek, które nie mają żadnego znaczenia.
Zasługiwała na odrobinę szczęścia.
Gdybyśmy byli kochankami, co z tego?
Widziałeś mego syna?
Kto tu dowodzi!
Ty!
Cofnąć się!
Odsuń się od krawędzi!
Spokojnie, nie martw się, będzie dobrze.
Dajcie wody!
Pospiesz się!
Uważaj!
Cofnij!
Na mnie!
Oblej mnie wodą!
Pospiesz się!
Dobra robota, sir.
Sześć osób nie żyje. Gdybyś prowadził tę sprawę...
- Coś się stało, sir! - Co jest?
Lanyard!
Doktor Strachan, sir.
Nie żyje od godziny...
maksymalnie dwóch.
Tak, kiedy przybyłem, był jeszcze całkiem ciepły.
a zbliżała się siódma.
Morfina.
Co, w dzisiejszych czasach?
Biorąc pod uwagę stan jego ramion, powiedziałbym, że był uzależniony.
Miał doświadczenie w zażywaniu narkotyków.
I jako lekarz nie mógł pomylić się z dawką.
Sir?
Czego mam szukać?
Tego samego, co ja...
odcisków palców.
Nie ma żadnych.
Właśnie.
Nawet jego.
A powinny być.
Sir!
Co to jest?
Kokaina?
Uważam, że dr Strachan handlował narkotykami w przychodni i w Kefaro.
Niewielu ludzi w Nairobi ma ciężarówkę z narkotykami.
- Teraz będzie ich jeszcze mniej. - Zapomnij o narkotykach.
Jakie poczyniłeś postępy w sprawie pożaru?
Gubernator na pewno zapyta.
Przed wyjazdem przesłucham Antonia,
a Lanny przejmie dochodzenie pod moją nieobecność.
Nieobecność?
Większość kokainy docierającej do Nairobi pochodzi z Mombasy.
Polecę tam dzisiaj.
Przemytem narkotyków z Mombasy zajmują się lokalni funkcjonariusze.
Nie, jeśli ma to związek z morderstwem lady Ellesmere.
Podejrzewam, że była kurierką doktora Strachana.
Kompletne bzdury!
- Była częstym gościem w Mombasie. - Moja żona też.
Ale pańska żona nie odwiedzała dr. Strachana raz w miesiącu.
Wizyty lady Ellesmere przypadały zawsze następnego dnia po jej powrocie.
Dość wątłe powiązanie, by podtrzymało twoją hipotezę.
Właściwie opieram ją na fakcie, że zamordowano ich
w mniej niż dwa dni od siebie.
Dobrze, upewnij się, że masz na sobie ten cholerny mundur.
Ruszać!
Sir!
Co do odcisków palców, które pobrałem z maski wozu lady Ellesmere...
mamy zgodność.
W wyniku przebadania pojazdu, potwierdziła się sugestia,
że ktoś próbował ingerować w hamulce samochodu.
Mój Boże!
Nadinspektorze, pani Trefusis jest tu z własnej woli.
Nie jest przesłuchiwana, nie musi odpowiadać na żadne pytania.
Dlaczego, do diabła, miałabym zrobić coś takiego?
Jest pani... już od lat...
kochanką lorda Ellesmere'a.
Jakie brzydkie słowo.
Nie sądzi pan?
Harry i ja bardzo się o siebie troszczymy.
Tak.
Co sugeruje, że musiała pani czuć urazę, że ożenił się z Daphne Fitzgerald.
Wcale nie, to była fikcja.
Harry poślubił Daphne z jednego, jedynego powodu.
Miał nadzieję, że zapewni mu dziedzica.
Właśnie.
Ale gdy zdał sobie sprawę, że jest jałowa,
przestał ją zapładniać i wrócił do mojego łóżka.
Kika!
Jeśli musisz wiedzieć, było mi jej żal.
- Dlaczego? - Była samotna.
Daphne grała posłuszną opiekunkę ogniska tak długo, jak tylko mogła.
Ale chyba desperacko tęskniła za mężczyzną.
Wszyscy chłopcy zwali ją Ellie Everest,
ostatecznym podbojem, ale pozornie nieosiągalnym.
Jedną z cnotek, jak cholerna mniszka.
W końcu okazała się nie lepszą od nas wszystkich.
Poznała kogoś.
Bóg jeden wie, jak ją rozbudził, ale z pewnością zasmakowała.
Przez ostatnie sześć miesięcy zaliczyła większość ostrzy w Nairobi.
Nazwaliśmy ją wtedy Tarczą Daphne.
Ze względu na to, ile razy została dźgnięta.
To wydaje mi się wyjątkowo okrutnym.
W tym jesteśmy najlepsi, nadinspektorze.
Najlepsi! Niech ich szlag!
Jesteś policjantem, a nie księdzem. Nie naszą rolą jest oceniać.
Nie mogę zrozumieć, dlaczego pan ją wypuszcza.
Jak pan powiedział, to zbrodnia z namiętności. To zazdrość.
Nie sądzisz, że trochę za bardzo się starała?
Uważa, że ​​Ellesmere zabił Daphne,
by oczyścić im drogę do prawdziwej miłości.
Nic dziwnego, że próbowała skierować ogień na siebie.
Wielkie nieba.
Jedno się wypuszcza, drugie zamyka.
To miejsce wreszcie zaczyna wyglądać na posterunek policji.
Gdzie byłeś wczoraj między 18 a 19?
W domu, spałem.
Czy ktoś za ciebie poręczy?
Dlaczego miałbym zrobić coś takiego?
Powiedz mi. Jestem człowiekiem honoru.
Myślę, że przede wszystkim człowiekiem interesu.
A jaki miałbym zysk puszczając z dymem zasoby firmy, którą chciałem kupić?
Nie mówiłem, że jesteś dobrym człowiekiem interesu.
Nie mam na to czasu.
Jeśli udowodnisz, że to zrobiłem, oskarż mnie.
Jeśli nie, nie marnuj mojego czasu.
Nie marnuj czasu?! Ty draniu!
Zostaw go!
- Nie poczułeś... - Zostaw go!
Bij go dość długo, a powie, że spowodował wielki pożar Londynu.
Zostaw go!
Złamał mi nos.
Dowiem się, że mnie okłamałeś, to złamię ci coś więcej niż tylko nos.
Gdy będę w Mombasie, przejrzyj listę podejrzanych
i sprawdź, czy mają alibi na ostatnią noc.
Jasne, wychodzi pan z założenia, że ​​Strachan miał...
Na tym etapie niczego nie wykluczam.
Myślę, że może być jakiś związek z włamywaczem.
Włamywaczem?
Siostra powiedziała mi, że wtedy się z kimś spotykała i nagle ją rzucił.
Jeśli włamywacz natknął się na list miłosny czy coś...
Mężczyzna, z którym się spotykała, był żonaty. To szantaż, sir.
Musimy wiedzieć, kim był. Będę w Grand Hotelu.
Przepraszam za to, co wydarzyło się w celi. To się nie powtórzy.
Wiem, że się nie powtórzy.
Macie rezerwację na nazwisko Ellesmere?
Zgadza się, pokój 31.
I zostawiono paczkę dla tego pokoju?
W rzeczy samej.
Przyszła jakąś godzinę temu. Ma pan jakiś... dokument tożsamości?
Tak, oczywiście.
Kto to zostawił?
Tamten.
Pilnuj tego.
Stój!
Stój, bo strzelę!
Następna kula cię zabije.
Oficerze, jestem nadinspektor Tyburn z kenijskiej policji.
Człowiek, którego ścigam, jest podejrzanym przestępcą.
Znam każdego policjanta w Mombasie, a ciebie nie.
Jestem z Nairobi.
- Masz jakiś dokument? - Tak.
Nie, został w Grand Hotelu.
Nie wciskaj mi kitu.
Posłuchaj.
Zapytaj komendanta Burkitta, poręczy za mnie.
Jestem tu w związku z morderstwem lady Daphne Ellesmere.
Tyburn?
Guten Tag!
Rozmawiałem z komendantem Burkittem, sir.
Co powiedział?
Że powinien pan był założyć mundur.
Gdzie nauczyłeś się tak strzelać?
To moja scheda po ojcu. Staruszek pasjonował się bakaratem.
Trzeba mieć za co zjeść.
Dobra. Dzień dobry.
Bardzo mnie zmartwiła wieść o lady Ellesmere.
Wydawała się bardzo przyzwoitą kobietą.
Jak ją poznałeś?
Jedna miejscowa kobieta, Masajka,
zgłosiła zaginięcie dziecka, około dwu-trzyletniego,
i lady Ellesmere przyprowadziła go na posterunek.
Znalazła go błąkającego się bocznymi uliczkami.
W każdym razie, rozpoznaje pan któregoś z nich?
To on.
Tak, pan Bey. To miałoby sens.
Pracuje dla Franza Dietricha Gesslera.
Centrala, z policją z Mombasy, proszę.
Gdzie ona jest?
Idź do diabła!
Powiesz mi...
Liebchen. *[kochanie]
Zostaw ją.
Natychmiast.
Kim jesteś?
Nadinspektor Tyburn z kenijskiej policji.
Franzu Dietrichu Gesslerze...
jesteś aresztowany.
Rzuć broń, albo ona zginie.
Valentine!
Mam go na muszce, sir.
Nie odważy się strzelić.
Następny cię zabije.
Kto więc zabił doktora Strachana?
Najwyraźniej nie był to człowiek Gesslera, bo myśleli, że wciąż żyje.
Nie będę strzelał.
Obawiam się, że muszę was zostawić.
- Do widzenia. - Dziękuję.
Cała przyjemność po mojej stronie.
Jeśli miałbyś dość Mombasy, byłbym zadowolony mając cię w Nairobi.
Dziękuję bardzo, sir.
Będę miał to na uwadze.
Przepraszam, że panią w to wciągnąłem, panno Fitzgerald.
Myślę, że po dzisiejszym dniu mógłbyś mówić do mnie Emma.
Zgoda?
Jeśli mogę coś zrobić, Harry... Cokolwiek.
O Boże.
- Wracasz, Cameron? - Tak!
Milordzie, przepraszam, że przeszkadzam.
Muszę zadać panu kilka pytań.
Lepiej wejdźmy do środka.
Dlaczego przyjechałeś do Kenii?
Dla zdrowia.
W dobrym towarzystwie krążą już o tobie plotki.
Mówią, że opuściłeś Anglię w cieniu podejrzeń.
Tak?
Że zabiłeś człowieka.
Ważnego człowieka.
Czy to prawda?
Zamordowano wiele dzieci.
Byli po prostu chłopcami z ulicy.
Moim zadaniem było dowiedzieć się, kto to zrobił.
Wykonałem swoją pracę.
Kiedy go zgarnąłem, powiedzieli, że nie można go tknąć.
Mylili się.
Co się stało?
Dali mi wybór.
Więzienie albo tutaj.
Wygnanie.
Wolność.
Co z twoją rodziną?
Nie mam rodziny.
Musiałeś kogoś mieć.
Tak było.
Raz.
Przykro mi.
Naprawdę?
Niezbyt nas lubisz, prawda?
Lanyard opisuje nas jako dość trudny zestaw. Nie sądzę, by zbytnio mylił się w ocenie.
Lanyard nienawidzi wszystkich w Szczęśliwej Dolinie.
Może tak jak ja, jest w dolinie, ale niezbyt szczęśliwej.
Wciąż nie mogę uwierzyć, że Daphne była w to wszystko zamieszana.
Moja siostra miała wiele twarzy,
ale nie była narkomanką.
Nie sądzę...
by kokaina była jedyną rzeczą, jaką doktor Strachan dostarczał w Nairobi.
Co masz na myśli?
Dlaczego twoja siostra, zamożna kobieta,
dostarczała narkotyki dla Strachana?
Jedyne wyjaśnienie, jakie przychodzi mi do głowy
jest takie, że miał nad nią jakąś władzę.
Wypytałem lekarza hotelowego w Grandzie.
Powiedział...
że lady Daphne w czasie pierwszego pobytu w Mombasie
dość poważnie chorowała.
W jego opinii, niedawno była w ciąży.
W ciąży?
Nie donosiła...
dziecka do porodu. Najwyraźniej, to była kwestia wyboru.
Ktokolwiek przeprowadził operację...
spartaczył.
Nie mogłaby już urodzić kolejnych dzieci.
Wciąż nie mogę uwierzyć.
Miesiącami starali się z Harrym.
A co by było, gdyby dziecko nie było jego?
Powiedziałaś, że pół roku temu się zakochała.
Może dlatego zabito Strachana.
I to z pewnością by wyjaśniało,
dlaczego zaginęła jej dokumentacja medyczna.
I...
jej koniec.
Skończ z tym przedstawieniem!
Co jest?
Kolejna śmierć, sir.
Dotarłem najszybciej jak mogłem, ale było za późno.
Tak, to była kobra egipska.
Gatunek szczególnie jadowity.
Musiała wpełznąć do jego łóżka i go użądlić.
Czy Mohammed miał wczoraj jakichś gości?
Gości?
Czyżby nie myślał pan, że to był wypadek?
W obliczu trzech gwałtownych zgonów w ciągu niecałego tygodnia
skłaniam się ku ostrożności.
- Tak, ale ukąsił go wąż. - Czy byli jacyś goście?
Nie wiem, sir.
Dom jest pogrążony w żałobie.
Chociaż, gdy przybyłem wieczorem, by przesłuchać lorda Ellesmere’a,
widziałem wychodzącego Camerona.
Gdzie więc był Ellesmere, gdy zmarł Strachan?
Z panią Carstairs, i potwierdziła jego wersję.
A pan Carstairs?
Pracował do późna w swoim biurze w mieście.
- Sam? - Tak.
Pani Trefusis twierdzi, że była w teatrze z przyjaciółmi.
Zostaje więc "Boy" Cameron.
Ma najlepsze alibi ze wszystkich.
- Jakie? - Był ze mną.
Sir! Proszę szybko za mną! Mamy poważny problem.
Obiecałeś!
Szlag!
Mówiłeś, że wystarczy przekonać rodzinę do sprzedaży.
Zabiłeś Zulemę!
Nie rób teraz nic głupiego.
Odłóż broń, Amir.
Tylko pomyśl...
Wszystkie pozostałe pożary wybuchły w środku nocy,
gdy w pobliżu nikogo nie było, nie wczesnym wieczorem.
Dlaczego miałby zmieniać metodę?
Odłóż broń, Amir!
Dlaczego miałby ryzykować stryczkiem za morderstwo?
Pomyśl.
Ten człowiek jest niewinny.
Popatrz na niego.
Nie zrobiłem tego, przysięgam.
Nie zrobił tego.
Oddaj mi pistolet.
Odłóż broń.
Dziękuję, Amirze.
Niezłą bajeczkę wymyślił pan na poczekaniu.
Niezupełnie. Albo Antonio bez powodu zmienił swoje przyzwyczajenia,
albo ogień wzniecił ktoś inny.
Ktoś inny?
Dlaczego miałby to zrobić ktoś inny?
Dla odwrócenia uwagi, gdy mordował Strachana.
Informacje zdobyte w Mombasie wskazują, że lady Daphne była w ciąży.
Dobry Boże.
Domyślam się, że to nie było dziecko Ellesmere'a, więc...
musiała zwrócić się do doktora Strachana.
Mówi pan, że...?
O mój Boże.
Kto więc był ojcem?
Kolejny triumf metod Scotland Yardu.
Czy w ten sposób zamierza pan prowadzić wszystkie sprawy?
Pozwalać zaangażowanym walczyć między sobą i zobaczyć, kto zwycięży?
Przepraszam, to moja wina, sir.
Uwolniłem Antonia dziś rano.
Czy mogę zasugerować, byście obaj wzięli się do roboty?
W ciąży? Daphne? Kiedy to było?
Niedługo po jej powrocie z Safari z tobą i panną Fitzgerald.
I nie jesteś w stanie rzucić światła na to, kim mógł być ojciec?
Obawiam się, że nie mogę,
poza zasugerowaniem niepokalanego poczęcia.
Z całym szacunkiem, ale trudno tu mówić lekkomyślności,
to zakrawa na bluźnierstwo.
Wczoraj wieczorem byłeś u lorda Ellesmere'a. Jaki był cel wizyty?
Chciałem zapytać, czy mógłbym przeczytać ustęp z Biblii na pogrzebie Daphne.
- Jak długo tam byłeś? - Z dziesięć minut.
Ktoś może to potwierdzić?
Elihu.
Chciałbym z nim porozmawiać.
Jak i ja. Niestety, zmył się rankiem na wieść o Mohammedzie.
Sprowadź go, Lanyard.
Jest Masajem, nadinspektorze.
To jego kraj.
W życiu go nie znajdziesz.
Na twoim miejscu modliłbym się, by się znalazł.
- Panno Fitzgerald. - Wszędzie cię szukałam.
Znalazłam to po twoim wyjściu.
Przekładałam mapy i po prostu wypadło.
Teraz wiemy, co twoja siostra robiła na lotnisku.
Rozpoznaje pan to? Szkocką poproszę.
To kopia nowego testamentu lady Daphne, panie Carstairs.
Podpisała i sama poświadczyła na dzień przed śmiercią.
O Boże.
To nie to co pan myśli.
Nie okłamuj mnie. Lady Daphne bała się o swe życie.
Myślała, że ​​mąż próbuje ją zabić dla pieniędzy.
Zmieniając testament na korzyść siostry, chciała usunąć to zagrożenie.
Więc przyszła do pana.
Jakiej sumy zażądał pan od Ellesmere'a, za ukrycie jego istnienia?
Daphne najwyraźniej była chora psychicznie.
Dlatego Gussie przyniósł mi ten testament.
Mogłem go zakwestionować w sądzie...
ale zszargaliby jej imię.
Trochę za późno, by myśleć o dobrym imieniu żony, nie sądzi pan?
Jeśli przyszedł pan mnie obrażać, równie dobrze może odejść.
Pańska żona zmieniła testament...
ponieważ bała się, że pan ją zabije.
To cholernie śmieszne!
Nie ma tu nikogo, kto nie zyskałby na śmierci lady Daphne.
- Zyskał? - Carstairs miałby swą kopalnię srebra.
Pani Trefusis miałaby mężczyznę, którego kocha.
A mężczyzna, którego tak kocha, dostałby większą część z dwóch milionów funtów.
To skandaliczne oskarżenie.
I takie, które trudno byłoby uzasadnić.
No nie wiem. Myślę, że mógłbym przedstawić
mocne poszlaki przeciwko któremukolwiek z was.
Nie mam co do tego wątpliwości.
Jedno z was zamordowało lady Daphne.
Proszę pana,
znalazłem w pokoju Mohammeda coś, co musi pan zobaczyć.
To lady Ellesmere, ​​jestem tego pewien.
Mohammed zabił lady Ellesmere?
Mówił pan, że zatrzymałaby się tylko dla kogoś, kogo zna.
- Dobrze się pani czuje? - Doskonale, dziękuję.
Bez munduru?
Nie próbuj być zabawny, Tyburn.
Mówiłem ci, że to będzie jakiś czarny.
Myliłeś się.
Byłeś tak zaślepiony uprzedzeniami klasowymi, że to musiał być ktoś z nas.
Och, to jeden z was. Tylko jeszcze nie ustaliłem, który.
Jeśli uda ci się obniżyć poziom scotch-and-yardu w swoim mózgu
może w końcu zdołasz odnaleźć rower ojca Grogana.
Zostawił go wielebny po zmroku?
Mam policję naprzeciwko.
Myślałem, że nikt nie odważy się zwinąć go pod jej nosem.
Cóż, rozumiem.
Dlaczego nie zabrał go ojciec do środka?
Zostawiłem do wyschnięcia.
- Do wyschnięcia? - No tak.
Raz w tygodniu go naoliwiam, regularnie jak w zegarku.
- Inaczej pył siałby spustoszenie. - Właśnie go ojciec naoliwił.
Tak.
- Nadinspektorze, co powinniśmy zrobić? - Znaleźć pański rower.
Lanyard, wsiadaj.
Chcę jeszcze raz sprawdzić miejsce znalezienia samochodu.
Dobrze, sir.
Zostań przy samochodzie, posterunkowy.
Mamy problem.
Problem?
Karinde był z tobą, gdy badałeś włamania u Ellesmere'ów?
Tak, był.
Zauważyłeś, jak się zachowywał w towarzystwie lady Ellesmere?
Nie bardzo za panem nadążam.
A jeśli było tylko jedno włamanie?
Jeśli reszta była tylko przykrywką?
Przykrywką czego, sir?
Romansu.
Karinde!
Myślę, że lady Ellesmere go polubiła.
Sam pomysł jest absurdalny, proszę pana. On jest...
A co z Ellesmerem? Co z Kiką Trefusis? Co z resztą...
Mieli ważkie powody, by chcieć jej śmierci,
ale jak mówiłem od początku, to zbrodnia z namiętności.
Wierzę...
że była z nim w ciąży.
Nie.
Karinde i lady Daphne?!
Strachan dokonał aborcji, aby uniknąć skandalu.
Co pan mówi? Że Karinde zabił również Strachana, bo...
Wiedział, że chcemy go przesłuchać.
Był w biurze, gdy umawialiśmy się spotkać w przychodni o siódmej.
Myślę, że pożar miał tylko odwrócić uwagę, zająć nas czymś innym.
No cóż, pozbył się lekarza.
Ale co z perłami pod łóżkiem Mohammeda?
Kto je znalazł?
Karinde! Ledwo mogę w to uwierzyć.
Rzecz w tym, co z tym zrobimy?
Zrobimy?
Cóż, jest policjantem. Już to przerabiałem.
Nikt nie będzie chciał postawić go przed sądem.
Co pan, do cholery, sugeruje?
Jeśli zginie na służbie, powiedzmy, odpierając atak bandytów,
dobre imię policji pozostanie nienaruszone
i sprawiedliwości stanie się zadość.
Kto to zrobi? Pan to wszystko zrobi?
Zawołaj go. Zwrócę jego uwagę na coś na ziemi i...
Kiedy uklęknie, strzelisz do niego.
No dobrze.
Karinde!
Zostań tam gdzie jesteś, posterunkowy, na razie.
Co pan robi?
To też byś zrobił, co?
Żadna cena nie jest zbyt wysoka, jeśli dzięki temu ujdzie ci na sucho.
Co ujdzie na sucho, sir?
To nie Karinde miał romans z lady Ellesmere, Lanyard.
To byłeś ty.
Nie mówi pan poważnie, prawda?
Jestem zwykłym policjantem. Dlaczego, u diabła, miałaby spojrzeć na mnie?
Normalnie by tego nie zrobiła.
Kiedy wezwano cię do zbadania włamania,
była we wczesnym stadium załamania psychicznego.
Szukała ramienia, na którym mogłaby się wypłakać.
Dlaczego nie na ramieniu młodego, samotnego policjanta?
Oddała się tobie, prawda? Zakochałeś się w niej.
Ale nie mogłeś dać jej tego, czego szukała. Nikt nie mógł.
Jak powiedziała Kika Trefusis: w ciągu ostatnich sześciu miesięcy,
zaliczyła większość ostrzy w Nairobi.
To musiało być dla ciebie trudne.
Próbowałem z nią porozmawiać, ale nie chciała mnie widzieć.
Więc czekałeś na nią tej nocy przed klubem Kefaro?
Widziałeś, jak wychodziła,
ale nie mogłeś ryzykować spotkania w tak publicznym miejscu.
Ktoś mógł zobaczyć.
Na szczęście byłeś na służbie, miałeś patrol drogowy.
Zamiast tego, śledziłeś ją do Camerona.
Tak, cóż, czekałem.
Zacząłem myśleć, że nigdy nie wyjdzie.
A potem przed domem Camerona, zatrzymałem ją.
Nie wierzę, że miałeś zamiar ją zabić, tylko porozmawiać.
Więc co się stało?
Jeśli musisz wiedzieć, błagałem, by do mnie wróciła...
by opuściła Ellesmere’a,
i wyszła za mnie.
A potem opowiedziała mi o dziecku.
Jak ona i lekarz...
rzeźnik...
pozbyli się go.
Mógłbym wybaczyć prawie wszystko, tylko nie to.
Więc ją zapytałem: "Jak mogłaś to zrobić?" I...
śmiała się ze mnie.
Śmiała się i śmiała, i...
stało się.
Nie żyła.
Pozostało ci ciało, którego musiałeś się pozbyć.
Wróciłeś do miasta,
ukradłeś rower księdza Grogana,
wrzuciłeś na pakę,
a potem wróciłeś do miejsca, gdzie zostawiłeś samochód lady Ellesmere.
Przełożyłeś rower do samochodu
i odjechałeś, porzucając ciało po drodze.
Następnie zepchnąłeś samochód z drogi,
wróciłeś z buszu,
porzuciłeś rower księdza Grogana,
i w końcu pojechałeś z powrotem na patrol.
Skąd wiedziałeś?
Tego popołudnia nasmarował łańcuch rowerowy.
Olej pozostawił ślad na tapicerce samochodu lady Daphne,
gdzie leżał rower.
Tak, ale dlaczego ja?
Pierwsze wrażenia.
Pierwsze, co zobaczyłem, to były twoje skarpetki.
Twoja prawa łydka była brudna w miejscu, w którym zetknęła się...
z łańcuchem roweru.
Trzeba było zmienić skarpetki,
ale miałeś ważniejsze sprawy na głowie niż inspekcja gubernatora.
Miałeś morderstwo na sumieniu.
Była najpiękniejszą istotą, jaką kiedykolwiek widziałem.
Kochałem ją, wiesz o tym.
Nie, kochałeś swoje wyobrażenie o niej.
Co ty wiesz?
Nawet jej nie znałeś.
Czy naprawdę powiedziała ci, że dziecko jest twoje?
Co?
Czy naprawdę powiedziała ci, że dziecko jest twoje?
Nie musiała.
Jak myślisz, co spowodowało jej załamanie?
Pozbyła się dziecka, zanim w ogóle cię poznała.
Zabiłeś ją za nic.
Strachan, Mohammed, pracownicy w składzie.
Karinde!
Nie bądź kompletnym idiotą, Lanyard.
Wiesz, miałeś rację.
Pierwszy raz był najgorszy.
Strachan?
Cóż, to było łatwiejsze.
Mohammed? Nic.
Chce jeszcze dwóch dusz.
Naprawdę myślisz, że ujdzie ci to na sucho?
Cóż, nie wiem.
Całkiem możliwe, sir.
Ale cholernie sprytny z pana strony...
był ten pomysł z bandytami.
Strzel mi w stopę, a będę cholernym bohaterem.
Karinde!
Powinieneś był zabrać go do szpitala.
Nie było czasu. Co z nim?
Widziałem gorsze w polowym szpitalu. Przyciśnij tutaj.
Zdejmij ze mnie zbroję, Erosie.
Zadanie długiego dnia wykonane i możemy zasnąć.
Jeszcze nie zasypiaj, Szekspirze. Trzymaj się.
Antoniusz i Kleopatra.
Wiem.
Z wielką przyjemnością przyznaję Medal Policji Afrykańskiej...
posterunkowemu...
kapralowi Jonahowi Karinde...
z kenijskiej Policji.
Kapral Karinde.
Rana nadal dokucza?
Tylko, gdy panu salutuję, sir.
Dobrze,
gratuluję.
- Kapralu Karinde, rozejść się! - Tak jest!
- Wygląda szykownie. - Dziękuję panu.
- Dziękuję, kapralu Karinde. - Dziękuję.
Pójdę tylko go schować i będę gotowy do patrolu, dobrze?
Bardzo dobry mundur.
I co pan mówił o medalach nie do zdobycia tutaj?
Pewnego dnia przesadzisz igrając z losem.
Co we mnie jest takiego, że tak bardzo mnie pan nie trawi?
Nie jesteś jednym z nas,
i nigdy, przenigdy nie będziesz.
Święta racja, sir.
Dziękuję.
W imię Ojca, i Syna,
i Ducha Świętego.
Amen.
Pomyślałam, że może przyda ci się towarzystwo.
Czy to w porządku?
Lanyard w poświęconej ziemi.
Nigdy nie stanął przed sądem.
Stosunki między tobą a Burkittem się ustabilizowały.
Czy to oznacza, że ​​zostaniesz?
- Nie mam dużego wyboru, prawda? - To dobrze.
To znaczy, cieszę się, jeśli tego właśnie chcesz.
Tyburn?
Nie mogę wciąż nazywać cię Tyburn. Jak masz na imię?
Moje imię to...
Albert.
Chciałabym cię zapytać o... dziecko Daphne.
Mówiłaś, że gdy wróciliście z safari, powiedziała, że się zakochała.
Więc to był "Boy"?
Nie, myślę jednak, że "Boy" wiedział, kto to był.
Kto jeszcze był na safari?
Tylko nasza trójka.
Żadnego nosiciela broni?
Elihu?
Gdyby było z kimś innym, mogłoby uchodzić za Ellesmere’a,
zawsze tego pragnął, ale...
w połowie Masaj?
Skandal by ją zniszczył.
Myślę, że to złamało jej serce.
Elihu.
Nie mogę w to uwierzyć.
Gdybyś widziała jak rzucił wyzwanie lwicy.
Do niego należał ten honor.
Więcej go nie widziano.
Nie.
Jak powiedział "Boy" Cameron - to jego kraj.
W takim miejscu człowiek mógłby się zatracić...
gdyby tego chciał.
tłumaczenie: nkate
Tłumaczenie ze słuchu, więc wybaczcie, jeśli coś nie tak usłyszałam ;)