Życie z Doktorem wyglšdało tak...
Subtitles downloaded from www.OpenSubtitles.org
A prawdziwe... tak.
"Tu zakład optyczny Lane's
"Przypominamy, że pańskie okulary sš gotowe do odbioru."
Mleko. Dwa miesišce po terminie.
Jogurt... obrzydliwe.
Skończyły się tabletki do zmywarki.
Mamy dwa osobne życia.
Prawdziwe życie i doktorowe życie.
Tylko że prawdziwe życie nawet nie dostaje szansy...
Co możemy zrobić?
Wybrać?
Ale jeszcze nie dzi. Niee, nie dzi.
Za każdym razem, gdy odlatywalimy z Doktorem,
stawalimy się częciš jego życia.
On jednak nigdy nie zatrzymał się na wystarczajšco długo, by stać się częciš naszego.
Z jednym wyjštkiem.
Roku powolnej inwazji.
Wtedy Doktor zdecydował się zostać.
Tato, jest wpół do siódmej rano...
Jak możecie się wylegiwać?
Nie widzielicie ich?
Co to jest?
Nikt nie wie.
Sš wszędzie. Skšd się wzięły?
Zaraz...
Doktorze?
Inwazja małych szecianów.
Co nowego.
wiatowi przywódcy apelujš o zachowanie spokoju...
Nagłe pojawienie się milionów małych kostek na całym wiecie.
Mimo ostrzeżeń, ludzie zabierajš je z ulic
do swoich biur i domów...
Czym sš? Skšd się wzięły?
Dlaczego sš tutaj?
Cóż, to na pewno nie sš jakie kosmiczne mieci.
Ich kształt jest zbyt doskonały.
Czy ich pochodzenie jest pozaziemskie?
Cóż...
Będziecie musieli zapytać o to kogo mšdrzejszego ode mnie.
Sš absolutnie identyczne.
Nie różniš się nawet jednš czšsteczkš.
Żadnych skaz, niedoskonałoci, indywidualnych cech...
A co, jeli to bomby? Miliony malutkich bomb?
Albo kapsuły transportujšce, może w rodku sš małe roboty.
Albo mordercze dyski.
Albo to jaja kosmitów.
Albo wiadomoci, które należy odczytać.
Albo wszystkie sš częciami jakiej większej całoci,
puzzli, które można do siebie dopasować.
Pomylałe o wszystkim, Brianie. Naprawdę o wszystkim. Brawo.
Zostań tu, obserwuj je, zawołaj, jakby co się działo.
Doktorze, czy to inwazja obcych?
Bo tak wyglšda...
W kostkach nie mogš być jakie żywe istoty, no nie?
Nie wiem.
A ja naprawdę nie znoszę nie wiedzieć.
Okej. Potrzebuję skorzystać z waszej kuchni.
Ugotuję kilka szecianów.
Zobaczymy, co się stanie.
A ja muszę ić do pracy.
Co, ty masz pracę?
Oczywicie, że mam...
Mylałe, że co my robimy, gdy nie jestemy z tobš?
Wyobrażałem sobie, że głównie się całujecie.
Piszę artykuły podróżnicze do prasy. Rory opiekuje się chorymi.
Moja zmiana zaczyna się za godzinę. Wiesz może, gdzie jest mój fartuch? W salonie. Tam, gdzie go rzuciłe.
Zbliżamy się do punktu.
Cel niepotwierdzony.
Może być wrogi.
Zbliżamy się do ródła.
Obszar zostanie zabezpieczony za 60 sekund.
Ostateczna siła dostępna.
Pondowie, z ich domem i pracami i codziennym życiem.
Dziennikarka i pielęgniarz.
Daleko zaszlicie z Leadworth.
Sšdzimy, że minęło 10 lat.
Nie dla ciebie i nie dla Ziemi, tylko dla nas.
Dziesięć lat starsi, dziesięć lat
podróżowania z tobš i czekania.
Spójrz na was.
Tacy doroli.
Czysto!
Kuchnia zabezpieczona.
Ogród zabezpieczony.
W moim domu jest pełno żołnierzy, a ja jestem w majtkach.
Całe życie marzyłam, żeby móc kiedy powiedzieć co takiego,
a teraz powiedział to kto inny.
Tyle mięni, a cišgle nie potrafiš zapukać.
Przepraszam za gwałtowne wtargnięcie.
Odczytalimy pod tym adresem nagły wzrost energii artronowej.
Zważywszy na wydarzenia ostatnich 24 godzin, musielimy to sprawdzić.
No i te ogary czasami potrzebujš się wybiegać.
Witam.
Kate Stewart, na czele naukowej sekcji UNIT-u.
Z takim poczuciem stylu...
...musisz być Doktorem.
Miałam nadzieję, że to będziesz ty.
Od kiedy nauka steruje militariami, Kate?
Ode mnie. UNIT się przystosowuje.
Cóż, pocišgnęłam ich za sobš. Nie obyło się bez krzyków i rękoczynów.
To brzmi zabawniej, niż było w istocie.
Co wiemy o tych kostkach?
O wiele za mało.
Badamy szeciany przywiezione z całego wiata.
Na razie poddalimy je
działaniom temperatury od minus 200 do 200 stopni,
cinieniu odpowiadajšcemu naporowi wody na głębokoci pięciu mil,
zrzucilimy jednš z wysokoci 3 kilometrów
i przejechalimy po niej naszym największym czołgiem. Żadnego efektu.
Robiš wrażenie. Nie chcę, żeby robiły wrażenie.
Chcę, żeby były podatne na zniszczenie, miały miłš achillesowš piętę.
Nie wiemy, skšd się tu wzięły,
z czego sš zrobione ani dlaczego tu sš.
A na całym wiecie ludzie je zbierajš
i zabierajš do domów.
Jakby z nieba spadały iPady.
Zanoszš do pracy, robiš zdjęcia, kręcš filmy,
publikujš na Flickrze i YouTube.
W cišgu trzech godzin utworzono im tysišc kont na Twitterze.
Twitter!
Zaleciłam, żeby traktować to jak wrogi atak,
zebrać je w jednym miejscu i zabezpieczyć.
Ale do tego potrzebne byłoby międzynarodowe porozumienie
i współpraca na globalnš skalę.
Potrzebujemy dowodu.
Szeciany pojawiły się na widoku, w ogromnych ilociach, o wschodzie słońca.
Co nam to może powiedzieć?
Może że chciały być widziane. Zauważone.
Albo jeszcze więcej - chcš być obserwowane.
Więc je obserwujmy. Nie zostawiajcie ich ani na chwilę.
Patrzcie na nie, dzień i noc.
Zarejestrujcie absolutnie wszystko, co się da.
Kostkowa drużyna, wszyscy razem.
Cztery dni.
I nic!
Zupełnie nic!
Nawet najmniejszej zmiany, gdziekolwiek na wiecie.
Cztery dni, a ja cišgle siedzę w waszym salonie! Sam chciałe, żeby je obserwować.
Tak, ale mylałem, że co zrobiš. Nie miałem na myli siedzenia tutaj i jedzenia bez końca płatków!
Powiedziałe, że musimy się uzbroić w cierpliwoć.
Tak, tak, wy! Nie ja! Nienawidzę być cierpliwym!
Cierpliwoć jest dla mięczaków!
Nie mogę tak żyć.
Nie każcie mi. Ja muszę co robić.
wietnie! Zajmij się czym! My będziemy je obserwować.
98, 99, 100. Amy!
Cztery miliony 900, 99, pięć milionów...
O wiele lepiej.
Nie ma nic lepszego niż odrobina działania dla zabicia czasu.
Jak długo mnie nie było?
Około godziny.
Nie mogę tego zrobić.
Nie...
Gdzie idziesz?
Brian! Ciagle tu jeste.
Kazałe mi patrzeć na kostkę.
Cztery dni temu. Ach! Jak czas szybko płynie, gdy człowiek zatopi się w mylach.
Nie możesz po prostu odlecieć, Doktorze. Oczywicie, że mogę.
Szybki wypad dla przywrócenia psychicznej równowagi.
Chodcie ze mnš, jeli chcecie.
Nie mogš tak po prostu z tobš odlecieć.
Nie mogš? Nie możecie?
Tak jak zawsze, no nie? Ja mam pracę. Och, tak, Rory.
Wszechwiat czeka, ale ty masz swojš małš pracę... Nie jest mała.
Jest dla mnie ważna.
Zrozum...
To, co ty robisz, to nie wszystko, co istnieje.
Nigdy tak nie twierdziłem.
W porzšdku.
Okej.
Niedługo wrócę.
Obserwujcie szeciany.
Zadzwoń do mnie.
Podłšczę TARDIS do wszystkich ziemskich kanałów informacyjnych.
Na koniec tygodnia pytań i teorii,
ale braku odpowiedzi...
Czy może to być największa w historii marketingu
ukryta kampania reklamowa,
a jeli tak, to czy ten, kto za niš stoi
kiedykolwiek wyjawi, o co w niej chodzi?
Tak się cieszę waszym szczęciem.
Najwyższy czas, żeby zrobiła z niej prawdziwš kobietę.
Amy... jeli chodzi o druhny...
Mmm. Przegapiła kilka rzeczy przez ostatni rok czy dwa.
Jestem tutaj, czegokolwiek potrzebujesz.
Wszyscy cię tu uwielbiajš. Pielęgniarki, lekarze...
Ratujesz życie, kolego, dosłownie.
Ach, cóż, dzięki.
Ale czasami miesišcami cię tu nie widzimy.
Nie radzimy sobie bez ciebie. Chcę, żeby przeszedł na pełny etat.
Pełny etat?
Ojej, cóż...
Zgodziłem się.
Zaangażowałem się.
A ja się zgodziłam zostać druhnš. Planowanie miesišce do przodu!
Jakbym miała pewnoć, że tu będę.
Więc Doktor jest Bóg-wie-gdzie,
kostki zupełnie nic nie robiš...
Czy włanie zaczęło się prawdziwe życie?
Podoba mi się.
Mnie też.
Raport Briana, dzień 67.
Nie możesz tego tak nazywać. Raport Briana?
Raport Briana.
Dzień 67.
Szecian był spokojny przez całš noc.
Znowu.
Szecian był spokojny przez cały dzień.
Jak poprzednio, żadnych poruszeń.
Niezmienne wymiary.
Koniec zapisu.
Obserwujesz jš przez cały czas?
Gdy idę spać, włšczam kamerę.
Gdy się budzę, przewijam zapis na podglšdzie.
Wyniki wysyłam mailem do UNIT-u. Dokładnoć to moje drugie imię.
Nie mogę się doczekać dnia 68!
Nie drwij z mojego raportu.
Robię to, o co poprosił Doktor.
Panie Ryan, proszę.
Znowu?
Ze mnš wszystko w porzšdku.
O co chodzi? Tylko czekam na receptę. Gdzie pana boli?
Powiedziałem, że nic mi nie jest!
Czy możesz powiedzieć swojemu koledze, że ja...
Stop!
Hej! Doktorze, to ja. Czeć!
No więc, ONZ uznało szeciany za tymczasowo bezpieczne,
cokolwiek to znaczy,
Banksy i Damien Hirst wydali owiadczenia,
że kostki nie majš z nimi nic wspólnego.
No a kostki, cóż... sš tutaj. Bez zmian.
Ile już czasu minęło, dziewięć miesięcy?
Ludzie już przeszli z nimi do porzšdku dziennego. Może nigdy się nie dowiemy, dlaczego tu sš. W każdym razie...
Byłam na lubie Laury. Było wspaniale. Ona jest tu dzisiaj.
Jako że to rocznica naszego lubu.
Mylelimy, że może wpadniesz. Nagrałam ci wiadomoci.
Wiem!
Wszystkiego najlepszego!
Chod ze mnš. I we swojego męża.
26 czerwca 1890.
Nowo otwarty hotel Savoy.
Kolacja, pokój i niadanie dla dwojga. Bonjour, bonjour. Merci, Auguste.
Wrócicie, zanim skończy się wasza impreza.
Nikt nie zauważy, że zniknęlicie. Żadnych komplikacji, obiecuję.
Och...
Trochę niespodziewane.
Zygoński statek pod Savoyem,
połowa pracowników podstawiona...
No, ale już wszystko naprawione, nie?
Proszę otworzyć drzwi!
Mylałam, że lecimy do domu? Nie można przegapić takiego lubu. Szybko, pod łóżko!
Ć! To nie moja wina. To absolutnie twoja wina!
Kto co mówił, ja po prostu przytaknęłam.
To była małżeńska przysięga! Wyszła za Henryka VIII w rocznicę naszego lubu!
Przepraszam...
Jak długo ich nie było?
Nie mam pojęcia, o czym mówisz.
Sš ubrani inaczej niż przedtem.
Siedem tygodni.
Trochę zboczylimy z trasy.
Więcej niż trochę.
Co się stało z innymi ludmi, którzy z tobš podróżowali?
Niektórzy mnie zostawili.
Niektórzy... zostali w tyle.
A niektórzy...
Niewielu, ale jednak...
niektórzy zginęli.
Ale nie oni. Nie oni, Brianie.
Nigdy oni.
Czy mógłbym...
...zostać? Tutaj. Z tobš.
I Rory'm.
Na jaki czas. Żeby mieć kostki na oku.
Jak długo będzie trzeba.
Mylałam, że to cię doprowadza do szaleństwa. Nie, nie, nie.
Tym razem pójdzie mi lepiej.
Ja...
...tęsknię za wami.
Raport Briana, dzień 361.
godzina 20:50
Bez zmian.
A ja jestem wykończony.
Wysłałem cię, żeby sprzedał jak najwięcej kostek w 24 godziny.
A ty niele namieszałe, co?
Cóż, Craig,
odpadasz.
Gdybym miał restaurację, podawałbym tylko to.
Jasne! Ty, prowadzšcy restaurację.
Już to robiłem.
Jak sšdzisz, kto wymylił pudding Yorkshire?
Nie żartujesz.
Pudding, a smaczny.
Brzmi znajomo?
Achh!
Zrób to jeszcze raz!
Dobra robota, proszę pana.
Cywilizacja ocalona, powierzchnie umyte.
Czegóż więcej mogłaby chcieć kobieta?
Poważnie.
Gdzie Doktor? Znowu na Wii.
Idę się wykšpać.
O, tak!
Drugi set, Doktorze! Ha ha!
Gdyby tylko Fred Perry mógł mnie teraz zobaczyć.
Pewnie by zażšdał zwrotu spodenek.
Ał!
Trzeci set decydujšcy, zaczynajmy więc.
Z drogi, kochanie, próbuję...
Czymkolwiek jeste.
Ta planeta i ci ludzie sš mi bardzo drodzy.
Będę ich bronić do ostatniego tchu.
Tylko tyle potrafisz?
Wisieć?
Miałem metalowego psa, który to umiał.
Ooch, sprytne, co to jest?
Ooch... Naprawdę się obudziłe.
Doktorze?
Czeć. Ta kostka, tam, włanie się otworzyła.
Kostka na górze mnie ukłuła i zmierzyła mi tętno!
Ha! Serio? Moja strzelała laserem, a teraz serfuje w internecie.
Nigdy w to nie uwierzycie. Moja kostka włanie się poruszyła!
Zagrzechotała. Halo?
Rory, potrzebujemy pomocy.
Ludzie zgłaszajš, że zostali zaatakowani przez szeciany.
To będzie długa noc.
OK, już idę.
Muszę ić do pracy, potrzebujš każdej możliwej pomocy. Pozwól mi też pomóc.
Zabrać swojego ojca na nocnš zmianę, super!
OK. Nic ci nie będzie?
Trzymaj się z daleka od kostek. W porzšdku.
Dlaczego się umiechasz?
Jestemy potrzebni w londyńskiej Tower.
Wszystkie kostki, na całym wiecie, uaktywniły się dokładnie w tym samym momencie.
Teraz się zaczyna zabawa!
Wysłała mi wiadomoć na mojš psychicznš wizytówkę.
Wiesz co? Jestem niemal pod wrażeniem.
Tajna baza pod Tower. Mam nadzieję, że nie znalelimy się tutaj, bo wiemy zbyt wiele.
Tak, mam podwładnych wyćwiczonych w dekapitacji.
A także mordercze kruki.
Lubię jš.
Monitorujemy 50 i cišgle przybywajš następne.
Nie wiem, czy to się do czego przyda. Każdy szecian zachowuje się inaczej.
Nie ma żadnej reguły.
Jeden reaguje na bliskoć,
inny wywołuje wahania nastroju...
A ten? Zobacz sama.
W kółko!
Ten jest najnowszy.
Systemy bezpieczeństwa naruszone w Pentagonie, w Chinach i wszystkich państwach afrykańskich.
Na Bliskim Wschodzie...
Rzšdy żšdajš wyjanień.
A ja nie mam pojęcia, co im powiedzieć. Nic nie rozumiem, Doktorze.
Jak my wszyscy.
Nie poddawaj się, Kate.
Twój tato nigdy tego nie zrobił.
Kate Stewart.
Na czele UNIT-u, cišgle ulepszajšca.
Jak mogłaby nie być jego córkš?
Dlaczego zrezygnowała z "Lethbridge"?
Nie chciałam mieć takiej przewagi.
Ale on był moim przewodnikiem, do samego końca.
"Nauka powinna prowadzić", zawsze powtarzał.
Mówił, że nauczył go tego stary przyjaciel.
Nie zawiedziemy go. I nie zawiedziemy tej planety.
Przestały!
Kostki, na całym wiecie, po prostu się wyłšczyły.
Były aktywne przez 47 minut, a potem po prostu umarły?
Nie sš martwe. Raczej upione. Dlaczego więc się wyłšczyły? Nie wiem.
Nie wiem. Muszę pomyleć. Potrzebuję powietrza.
Kto ma bazy pod ziemiš?!
Beznadziejna wentylacja.
Powinienem był dopilnować,
żeby zostały zebrane i zniszczone, jak tylko się pojawiły.
Tak trzeba było postšpić.
Jak?
Nikt by cię nie posłuchał.
Mylicie o zrezygnowaniu, prawda?
Ty i Rory. Nie... to znaczy, jeszcze nie podjęlimy decyzji...
Ale rozważacie to.
Może.
Nie wiem.
Nie wiemy.
Nasze życie tak bardzo się zmieniło.
Był czas, były lata,
kiedy nie mogłam bez ciebie żyć.
Kiedy cała ta zwyczajna codziennoć doprowadzała mnie do szału.
Ale od kiedy nas tu zostawiłe,
od kiedy dałe nam ten dom, wiesz, udało nam się co zbudować.
Nie wiem, czy mogę mieć równoczenie oba życia.
Dlaczego? Ponieważ...
one się wzajemnie rozrywajš.
Rozrywajš mnie,
i ponieważ podróżowanie z tobš zaczyna wyglšdać jak cišgła ucieczka. To nie tak. No, daj spokój.
Spójrz na samego siebie, cztery dni w moim salonie i zaczšłe szaleć. Ja nie uciekam.
Po prostu... to jedno małe miejsce w pewnym kraju, na pewnym kontynencie,
na pewnej planecie która jest na skraju galaktyki,
która jest na skraju wszechwiata, który cišgle się rozszerza i kurczy,
i cišgle się stwarza i niszczy,
nigdy nie pozostaje taki sam, nawet na setnš częć sekundy.
I jest tak wiele, tak wiele do zobaczenia, Amy.
Bo wszystko tak szybko przemija.
Ja nie uciekam od rzeczy... ja biegnę, by zdšżyć
zanim spłonš i zniknš na zawsze.
To jest w porzšdku.
Nasze życia nie mogš biec tak samo.
Nie mogš.
Pewnego dnia, możliwe, że wkrótce...
zatrzymacie się.
Wiem o tym od jakiego czasu.
Więc dlaczego cišgle po nas wracasz?
Bo była pierwsza.
Pierwsza twarz, którš ta twarz ujrzała.
Wypaliła piętno na moich sercach,
Amelio Pond.
Ono nigdy nie zniknie.
Uciekam do ciebie.
I Rory'ego.
Zanim wy...
znikniecie.
Nie bšd dla mnie miły.
Nie chcę, żeby był dla mnie miły.
Tak, chcesz, Pond, a ty zawsze dostajesz to, czego chcesz.
Dostali, czego chcš.
Co? Kto dostał? Kostki! Dlatego się wyłšczyły. Chod!
Kate!
Zanim się wyłšczyły, wszystko przeskanowały.
Od waszych fizycznych ograniczeń do wzorów militarnych reakcji.
Dokonały kompletnych pomiarów planety Ziemi i jej mieszkańców.
Tym była ta nagła fala aktywnoci.
Problem z zasilaniem?
Niemożliwe, mamy zabezpieczenia.
Hmm...
Doktorze?
Spójrz.
Co? Dlaczego na wszystkich jest siódemka? Siedem...
Co jest ważnego w siódemce?
Siedem cudów wiata, siedem dopływów rzeki Ota,
siedem brzegów szecianu.
Szecian ma szeć krawędzi. Nie, jeli liczysz też wnętrze.
To musi być odliczanie. Ale nie w minutach. Dlaczego to miałyby być minuty?
Kate, musimy odsunšć kostki jak najdalej od ludzi.
Bóg wie co zrobimy, gdy dojdš do zera.
Rozelij informację wszystkimi możliwymi kanałami - telewizja, internet, radio, smsy.
Ludzie muszš się dowiedzieć, że kostki sš niebezpieczne. Ale dlaczego to się zaczęło teraz?
Szeciany pojawiły się miesišce temu. Czemu czekały tak długo?
Bo sš sprytne.
Dały ludziom czas na zebranie
zaniesienie do domów, zaakceptowanie w życiu.
Ludzie, wspaniali testerzy.
A potem, znienacka -
dokładny pomiar każdego cala Ziemi.
Odkrycie, jak nas najlepiej zaatakować. Rozgłocie to jak tylko się da, szybko!
Wszystkie szeciany się uaktywniły, musiał być jaki sygnał,
nagły wzrost energii na ogromnš skalę.
Musi być jaki lad...
Nie może nie być...
Musimy wzišć pod uwagę wszystkie zmienne,
wszystkie możliwoci... OK, do pracy!
Ogłoszenie o naruszeniu narodowego bezpieczeństwa.
Rzšd radzi usunięcie wszystkich szecianów.
Jeli w twoim domu sš kostki, wyrzuć je natychmiast.
Wynie je z budynku, najdalej jak tylko się da
i wróć tutaj zanim dojdzie do zera.
Tato,
mógłby przyniesć mi opakowanie tamy opatrunkowej?
Sš w szafie zaraz za rogiem. Jasne, szefie.
Przepraszam! Er...przepraszam?
Szukam szafy z zapasowymi opatrunkami.
Powiedziałem, że szukam szafy...
Widziała mojego tatę?
Nie, przykro mi.
Hej...
Tato!
Doktorze, proszę. Nie musisz tego robić.
Ona ma rację, nie musisz wchodzić do rodka.
Możemy to zrobić zdalnie. To nie w moim stylu.
Do zobaczenia za chwilę.
Geronimo.
Co się dzieje?
Co jest w rodku?
Nic tam nie ma.
Um, cóż, to dobrze.
To... to nie bomby, ani obcy...
Dlaczego, dlaczego nic tam nie ma? Dlaczego? To bez sensu!
Okularniku, wszędzie jest tak samo? Na całym wiecie?
Sš puste. Jestemy bezpieczni, tak?
Nie, nie, nie, jestemy bardzo daleko od bycia bezpiecznymi. Jak dotšd, każda akcja była celowa.
Czemu zwracać uwagę na kostki, jeli w rodku nic nie ma?
Doktorze, spójrz.
To obrazy z kamer z całego wiata.
Wszystkie pokazujš to samo.
Ludzie umierajš!
Co? Nie mogš umierać. Jak? Jak umierajš?
Potrzebuję informacji, jak to działa na ludzi.
Kostki przycišgnęły ludzi, wszyscy otworzyli...
Aach...
Doktorze, o co chodzi?
Nie wiem! Szpitale zgłaszajš falę zawałów i zatrzymania akcji serca.
To jest to! Aach! Tylko jedno serce!
Drugie nie działa!
OK! Zawiozę cię do szpitala. Jedno serce! Nie, nie, nie, nie!
To tylko chwilowe zwarcie, odwróć mnie, odwróć mnie! Powiedz, pokaż...
Pokaż mi wzór aktywnoci elektrycznej szecianów
10 sekund po tym, jak się otworzyły.
Widzicie?
Nie! Tak, awaria elektrycznoci, wyssali energię i potem... ach!
Reagujš na sygnał.
Ludzie się nachylajš i...
Elektryczny impuls zostaje wycelowany w najbliższe ludzkie serce.
Serce, narzšd napędzany elektrycznociš.
I zwarcie.
Jak pokonać człowieka - celuj w serce. Ał...
Niech to!
Doktorze, skanowanie, które włšczyłe...
Zlokalizowało nadajnik.
Och, spójrzcie na nie.
Błyszczš i pulsujš.
Siedem, rozsianych po wiecie.
Ał! Siedem stacji, siedem minut, dlaczego to ważne?
Jak wy możecie tak żyć? Jedno serce, żałosne!
Tunel
między dwoma wymiarami
Siedem w różnych miejscach na planecie, gdzie jest najbliższy?
Okularniku, przybliż!
To szpital, gdzie pracuje Rory.
Tato... tato!
Zostawcie go!
Ile ofiar zarejestrowano?
Nie wiemy.
Szacujemy, że to jedna trzecia populacji.
Kate, muszę znaleć ten tunel,
ale ataki mogš nie ustać.
Ogło wiatu. Powiedz im, jak z tym walczyć.
wiat potrzebuje twojego przywództwa. Zrobię, co w mojej mocy. Nie wštpię.
Powodzenia.
Jak długo możesz funkcjonować z tylko jednym sercem?
Już niedługo. Muszę zlokalizować portal tego tunelu!
Hej...
Hej!
Nadajesz bardzo dziwne sygnały.
Och.
Obserwujšcy droid, monitorujšcy wszystko.
Jeli jš wyłšczę...
Będę mógł...
Aach... W porzšdku, w porzšdku.
Nie mogę, Amy! Nie mogę! Potrzebuję obu serc!
Aach... Okej!
W akcie desperacji...
Co?! Nie! Nie, nie, nie! To na mnie nie zadziała!
Aaach! Nie, nie...
W porzšdku, uwaga! Aach!
Witaj ponownie, lewe!
Dwa serca!
Wracamy do gry!
Nigdy więcej tego nie rób.
Ach, portal do innego wymiaru w windzie towarowej.
Wszystkie sygnały skupiajš się tutaj.
Tylko trochę tu ciasno.
Na drugš stronę lustra, Amelio?
Gdzie jestemy? Na orbicie.
Jeden wymiar na lewo. Rory!
Soboriańska sól trzewišca. Zakazana w siedmiu galaktykach.
Nazywasz to powitaniem?!
Idcie stšd, zabierzcie go, już! Co zamierzasz zrobić? Nie mam pojęcia.
Zaprowad ich do portalu.
Jest ich tak wielu.
Pełzajš po planecie, w każdym kšcie...
To niemożliwe.
Mylałem, że Shakri to mit!
Mit stworzony, by utrzymać w ryzach młodzież na Gallifrey.
Shakri istniejš w każdym czasie
i w żadnym.
Wędrujemy samotnie i razem...
Siedmiu.
Statek Shakri połšczony z Ziemiš,
przez siedem portali i siedem minut.
Ale dlaczego?
Służšc słowu Rozliczenia.
Dlaczego kostki?
Dlaczego Ziemia?
Nie Ziemia.
Ludzkoć.
Shakri zatrzymajš ludzkš plagę zanim się rozprzestrzeni.
Usunšć ludzkoć zanim skolonizuje wszechwiat...
Mylelimy, że szeciany sš inwazjš.
Poczštkiem wojny.
Ludzkie skażenie...
musi zostać wyeliminowane.
Kogo nazywasz skażeniem?
Ej! Nie kazałem wam stšd pójć?
Powiniene był już się nauczyć. Taak... co to za Rozliczenie?
Niektórzy nazywajš je Dniem Sšdu.
Albo Sšdem Ostatecznym.
Nie wiesz?
Nigdy nie chciałem się dowiedzieć.
Tuż przed Zamknięciem nastšpi Rozliczenie.
Shakri służš Rozliczeniu.
Kosmiczna dezynsekcja.
Tak mówiły opowieci, czyż nie?
To naprawdę dziwne bajki na dobranoc.
I kto to mówi, wilk w koszuli nocnej babci?
Więc.
Oto jestecie, rozkładacie truciznę na szkodniki na całej Ziemi.
Uczynilicie jš atrakcyjnš, by ludzie jš zbierali
z nadziejš, że w rodku znajdš co pięknego.
Bo tym włanie sš.
Nie szkodnikami, nie plagš, ale dziećmi nadziei.
Cišgle budujš, sięgajš coraz dalej, popełniajš błędy, oczywicie, jak każdy. Ale...
Ale się uczš.
Cišgle dšżš do wielkoci i jš osišgajš.
Chcesz Rozliczenia?
Ustaw ich osišgnięcia naprzeciw wad, przez całe dzieje.
Obronię ludzkoć przed każdym zarzutem Shakri.
Rozliczenie...
musi się dokonać.
Druga fala zostanie uwolniona.
Co to znaczy?
Wyle więcej kostek, by zabić więcej ludzi.
Powiedz Sekretarzowi Generalnemu, że to nie szpitale czy wyposażenie, to ludzie.
Musimy pokładać nadzieję w nas samych.
Ludzka plaga...
mnożš się i walczš.
A gdy osaczeni...
Ich gniew niszczy.
Spóniłe się, Doktorze.
Rozliczenie...
...dokona się.
Zniknšł.
Nigdy go tu nie było, to tylko interfejs statku.
Jak mówišcy plakat propagandowy.
Mogę zatrzymać drugš falę.
Mogę odłšczyć statek od portali.
Zostawić ich, by dryfowali w przestrzeni.
Ach, ale ci wszyscy ludzie, którzy byli blisko kostek,
tak wielu z nich umrze.
Zrestartowałam jedno twoje serce, może potrzebujesz masowej defibrylacji?
Oczywicie.
Pięknie, ale, Pondowie, Pondowie!
Zrobimy co więcej.
Shakri użyli kostek, by wyłšczyć ludzkie serca.
Bingo!
Użyjemy ich, by je z powrotem włšczyć.
To zadziała? Cóż... dzieci nadziei.
Musi.
30 sekund.
Nie zawiedcie mnie, szeciany, pracujecie teraz dla mnie.
Ojej.
Te wszystkie kostki, to będzie bardzo silna fala energii, która dotrze tu lada chwila.
Uciekajcie.
Będzie mi tego brakować.
Na całym wiecie szpitale i polowe jednostki medyczne
pracujš goršczkowo,
a miliony ofiar zatrzymania akcji serca wracajš do zdrowia.
Po tej bezprecedensowej nocy.
Ty...
Naprawdę jeste tak znakomity, jak opowiadał mój tato.
Dziękuję.
Ojej! Pocałował mnie Lethbridge-Stewart.
Tego jeszcze nie było!
O nie, spónię się na kolację.
Ach!
Ojej.
Muszę już ić.
Tyle do zrobienia, wiaty do uratowania, hutawki do...
rozhutania.
Wiem.
Macie tutaj życie.
Piękne, pomieszane życie.
To czyni was tak cudownie ludzkimi.
Nie chcecie się go wyrzec.
Rozumiem.
Tak naprawdę to ty jeste tym, czego nie potrafiš się wyrzec, Doktorze.
A ja nie sšdzę, żeby powinni.
Idcie z nim.
Idcie ratować każdy wiat, który odwiedzicie.
Kto dostaje takš szansę?
Życie tu na was zaczeka.
Mógłby pójć z nami.
Kto musi podlewać ich kwiaty.
Po prostu przyprowad ich z powrotem.
Więc to był włanie rok powolnej inwazji.
Gdy Ziemię opanowały szeciany, a Doktor przybył i został.
Wtedy też zrozumielimy co ważnego.
Co, czego Shakri ze swoimi szecianami nie byli w stanie pojšć.
Potęgę trójki.
Nie wierzysz chyba, że posšgi mogš się ruszać.
Masz rację, nie mogš. Nie wtedy, gdy patrzysz.
Nowy Jork opanowały Anioły. Gdy próbujesz uciec, cofajš cię w czasie.
Miasto, które nigdy nie pi.
Anioły przybędš, i wtedy...
Mylę, że przyszły po ciebie.
Przeniesienie kogo do przeszłoci wyzwala energię czasowš,
niš włanie żywiš się Anioły.
Co ty robisz?!
Jakie pomysły? Uciekajmy!
Tłumaczenie: Lierre.