Hej Upper East Sidersi.
Tu Plotkara.
Tłumaczenie: TamJaGdzieTy
To ekscytujące patrzeć wstecz
na świętowanie ostatnich sześciu lat.
Naprawdę umówiłabyś cię z gościem, którego nie znasz?
Nie możesz być gorszy niż faceci, których znam.
To była długa fantastyczna podróż.
Wszyscy się tym ogromnie cieszą.
Jestem Chuck Bass i cię kocham.
Nigdy bym się nie spodziewała, że będę w stanie
zagrać postać przez sześć lat
będącą wyzwaniem i tak dobrze napisaną.
Nie słyszałeś? Ja tu jestem szaloną suką.
Kręciliśmy na Manhattanie.
Nie ma nic lepszego niż to.
Czuję się trochę jak Alicja w Krainie Czarów.
Manhattan potrafi zrobić to z dziewczyną.
To był romans z miastem
i wszystkim co może zaoferować
od mody przez jedzenie do muzyki.
Nowy Jork nigdy nie wydawał się bardziej perfekcyjny.
Tam jest właściwa dziewczyna na każdym rogu.
Weszliśmy w to mając nadzieję, że wyrobi to markę
nowego stylu seriali telewizyjnych.
Formuła serialu uczyniła go
tym, czym właśnie jest.
Dzień dobry, piękna.
To było dla mnie bardzo surrealistyczne.
Ludzie podchodzili do mnie na ulicy
mówili, że mnie nienawidzą.
Bło tam dosłownie 40 paparazzi
i 200 krzyczących dziewczyn
zebranych wokół naszych przyczep.
Myślę, że scenarzyści są bardzo podekscytowani,
że doprowadzili to do końca.
Uczucie teraz... Jest wzruszające. Jest dobre.
Grałem wspaniałą postać i bardzo mi się to podobało.
Mówisz, że nie bylismy ważni?
Bylismy jedyną rzeczą, która była ważna.
Zamierzam przebiec Brodway nago z szampanem.
To będzie smutne nie widywać wszystkich
i ich twarzy codziennie.
To będzie dziwne nie mieć tego codziennie,
i myślę, że wszyscy będziemy się czuć trochę wycofani.
Możesz teraz odpuścić.
Nie chcę.
Zauważona w Grand Central, z torbami w rękach...
Serena Van Der Woodsen.
Kończyłem pracę nad "Życiem na fali"
i nie miałem zamiaru robić kolejnego dramatu dla nastolatków.
Wtedy przysłano mi pierwszą książkę
z serii "Plotkara"
i stwierdziłem, że po tym wszystkim mogę wreszcie opuścić liceum.
Nigdy nie idź do liceum, Dorota.
Dziewczyny są zepsute, głupie i niewdzięczne!
Stephanie Savage to jedna
z najmądrzejszych, najbardziej utalentowanych ludzi, jakich spotkałem.
Bardzo się podekscytowała nowym serialem
i mogliśmy rozpocząć.
Sceneria Nowego Jorku
i ta elita społeczeństwa Upper East Side...
To na pewno świat, który jest pociągający.
Śledzisz nas czy coś?
Nie, chodzę do waszej szkoły.
Książki naprawdę przedstawiły wszystko bardzo dobrze.
Są soczyste, sprośne, zabawne
i wszystko jest napisane z przymrużeniem oka.
Co to, twoje pieniądze ze striptizu?
"Seks w wielkim mieście" został zdjęty z anteny.
Nie było nic w telewizji,
co miało romantyczną wizję Nowego Jorku
i jako fanka, tęskniłam za tym.
I nagle pojawił się anonimowy bloger,
który śledził każdy ruch i pisał o tym.
To było coś,
co wyróżniało ten serial.
Kim jestem?
To sekret, którego nigdy nie zdradzę.
Kiedy Cecily napisała książkę w 2002 r.,
Perez Hilton i TMZ nawet nie istniały,
więc tak jakby wymyśliła coś,
co ostatecznie powstało.
O, mój Boże. Nigdy nie uwierzysz, co jest na "Plotkarze".
Ktoś widział, jak Serena wysiada z pociągu na Grand Central.
Motto pierwszego sezonu to:
"Jesteś nikim, dopóki o tobie nie mówią."
To zdecydowanie było początkiem tego trendu.
Sposób, w jaki te dzieciaki żyły
był tak fascynujący,
że powstała strona im poświęcona,
którą musieli czytać ciągle
i myślę, że to opanowało
świat na jakiś czas.
To było dla nas ważne,
że naprawdę kręciliśmy serial w Nowym Jorku.
Mówią o Nowym Jorku,
że gdziekolwiek ustawisz kamerę, będzie to wyglądało dobrze,
już nie mówiąc o autentyczności.
Hej, Serena. Czemu nie wynajmiecie sobie pokoju?
O, to jest sytuacja nastolatka z Manhattanu.
Nie w samochodzie.
Wiele seriali ma fabułę w Nowym Jorku, ale kręcone są w Los Angeles.
I nie czujesz tej magii, że idziesz
ulicą w Soho i widzisz wszystko, co się dzieje
i te taksówki w tle.
To jeden z najważniejszych elementów serialu.
Dan! O, mój Boże! To jest to, co kocham w tym mieście.
Zawsze wpadasz na ludzi.
Stephanie trochę zanurzyła się
w świat dziewcząt z prywatnych szkół.
Zatrzymałam się w hotelu Carlyle i robiłam badania,
rozmawiając z około tuzinem dziewcząt,
zadając im pytania o ich życie.
Przejrzałam twoje nagranie.
Jeśli Constance ma świecącą gwiazdę, jest nią Blair Waldorf.
Wiem. Jestem tą perfekcyjną.
Stephanie jest bardzo zaangażowana w każdy szczegół.
Napisała własne wypracowania
o dziewczynach, które mieszkały na Upper East Side
i były nawet bardziej dzikie, niż w książkach.
Piję na pusty żołądek.
Słyszałem, że już tego nie robisz.
Specjalna okazja.
Nie wiem dokładnie, jak udało mi się
zagrać kogoś o takim stylu życia,
bo ja zostałam wychowana zupełnie inaczej.
Jestem z południowej Florydy. Tam wszystko wygląda inaczej.
Nie mogę uwierzyć, że tata wolał zostać z Romanem,
zamiast napić się ze mną herbaty w Carlyle.
Serial przenosił ludzi do wyrafinowanego świata,
bardzo kuszącego, ale też problematycznego.
Więc naprawdę go ukrywasz? On próbuje odebrać sobie życie,
a ty się martwisz, że to odbierze ci tytuł mamy roku?
Serena, cieszę się, że wróciłaś do domu,
ale nie masz pojęcia, jak to było.
Bardzo chcieliśmy, żeby tematy rodziny, związków,
wszystkich rzeczy, które są uniwersalne,
jakieś historie o dojrzewaniu, były tutaj prawdziwe.
Pod koniec dnia zmagamy się z tymi samymi rzeczami.
Na początku nie mieliśmy dostępu do wielu miejsc w Nowym Jorku.
Ludzie mówili: "Co to za serial? Nie znam go".
Ale bardzo, bardzo szybko zaczęli rozumieć,
że pojawienie się w serialu to dobra rzecz.
Witamy w hotelu McKittrick.
Na początku było świetnie,
bo każde nowe miejsce
było gdzieś, gdzie jeszcze nie byliśmy.
Zaplecze jakiegoś fajnego baru
i wiesz, "O, chcę tutaj wrócić".
Zawsze postrzegaliśmy ten serial
jako prawdziwy list miłosny do Nowego Jorku.
Teraz są wycieczki "Plotkary" po mieście,
odwiedzanie miejsc, gdzie byli bohaterowie.
Burmistrz Bloomberg tutaj był,
to było wspaniałe.
Ja, Michael R. Bloomberg,
burmistrz Nowego Jorku, niniejszym ogłaszam
czwartek 26 stycznia 2012
jako dzień "Plotkary" w Nowym Jorku.
Gratulacje. X.O.X.O.
To wszystko, o czym marzyliśmy.
Nie chcę brzmieć arogancko, czy coś,
ale serial stał się jedną z rzeczy,
dla których turyści przyjeżdżają do Nowego Jorku
i uważam, że to nadzwyczajne.
Na początku nie masz pojęcia i wielkich oczekiwań,
bo nie masz się do czego odnieść.
Dobrze, Dan, Jenny. Uścisk Humphreyów.
Eric i Lily, wy też.
Kiedy jest impreza?
W sobotę. I...
nie jesteś zaproszona.
Josh i ja mamy fioła na punkcie castingów
i czujemy, że w "Plotkarze"
mamy coś specjalnego.
W tamtych czasach mieszkałam w Los Angeles.
Codziennie chodziłam na przesłuchania do odcinków pilotażowych.
I automatycznie pokochałam Blair
i chciałam grać tą postać.
Przesłuchiwano mnie chyba 20 razy.
Czytałem już chyba czwarty raz.
Usiadłem na obrotowym krześle i...
ta dziewczyna kręciła się dookoła,
śliczna jak ??????? i to była Leighton, oczywiście.
Miała opaskę
i powiedziała mi "cześć". A ja pomyślałem,
że jeśli ta dziewczyna potrafi grać, musi dostać tą rolę.
Najbardziej ze wszystkiego chciałam pracować.
Nigdy bym się nie spodziewałam że będę mogła
grać przez 6 lat postać,
która jest tak dobrze napisana,
pełna wyzwań i świetna.
Wierzyliśmy we wszystkie te różnorodne pary,
chemię między nimi,
przyjaźń Sereny i Blair.
Czasami nadal tęsknię za Danem.
Jedyna rzecz gorsza od chodzenia z Danem Humphreyem
to opłakiwanie Dana Humphreya,
W rodzine Humphreyów czuliśmy
ciepło, chemię.
Ona może być trochę przytłoczona przez blichtr i blask
stylu życia Humphreyów.
Nate Archibald jest zagubionym bogatym dzieciakiem.
Czułeś się kiedyś tak, jakby całe nasze życie było zaplanowane?
A Chuck Bass w tamtym czasie
był czystym łajdakiem.
Uwielbiam pierwszaków.
Jest coś o niej na "Plotkarze"?
Nie.
Do czasu, aż z nią skończysz.
Kiedy kręciliśmy odcinek pilotażowy,
wszyscy mieszkaliśmy razem w tym samym hotelu
przez te kilka tygodni.
A Nowy Jork... To było najbardziej niewiarygodne miejsce
na świecie.
To było fantastyczne uczucie,
bo wszyscy byli tak samo podekscytowani
i pewnie trochę zdenerwowani.
Wiesz, czułeś się tak, jakby
ktoś wrzucił do tego wszystkich razem.
W zasadzie to jest najlepsza z możliwych wymówek,
żeby być i mieszkać w Nowym Jorku.
Fajnie było widzieć te dzieciaki,
które pojawiły się w uggach (buty) i kapturach,
jak próbują zrozumieć ten świat.
Kręciliśmy w hotelu Palace.
Nikt nie zwracał na nas uwagi. Nikt się nie zatrzymywał, żeby spojrzeć.
I pamiętam, że nastąpiła wielka różnica
dzień po premierze.
Nagle byli ludzie
stojący dookoła, patrzący.
A my mówiliśmy: ,,O, to jest fajne".
Było, wiecie,
sporo presji i oczekiwań
i nie sprostaliśmy temu.
Po 13 odcinkach zaczął się strajk scenarzystów
i cała produkcja się zatrzymała.
Wszystko się powtarzało,
wielu ludzi oglądało dużo powtórek "Plotkary".
Próbujemy dojść do porozumienia.
Dzisiaj po raz pierwszy spędzamy dzień razem.
Wróciliśmy ze świetną widownią
i trochę szerszym zainteresowaniem, niż mieliśmy na początku,
ponieważ ta "uzależniająca" cecha serialu
dała niezłego kopniaka.
Powitajmy Blake Lively!
"Plotkara" została zaproszona na panel
festiwalu Paley w pierwszym roku
i to było naprawdę świetne.
Było czuć, że organizatorzy załapali,
że jest coś w tym serialu,
na co publiczność bardzo reaguje.
Czuliśmy się jak:
"OK, jeśli nie odpadną koła, nie wysiadaj z tego pociągu,
będzie dobrze" i jakoś to poszło.
Za każdym razem, kiedy dostawaliśmy kolejny sezon,
to było samolubne, bo mówiliśmy:
"Tak! Będziemy jeszcze przez rok mieszkać w Nowym Jorku
i będą nam za to płacić!"
Nie mówcie nikomu.
Myślę, że na początku krytycy myśleli:
,,To głupi serial o nastolatkach",
ale później ludzie, którzy naprawdę żyli w takim świecie
potwierdzili, że to tak wygląda.
i tak jakby zmusili ludzi, żeby obejrzeli jeszcze raz.
Cieszę się, że mogę być tutaj z tobą.
Nikt nigdy na mnie nie patrzył tak, jak ty teraz.
Nienawidzę cię.
Nigdy nie nienawidziłem nikogo bardziej.
Każdy nerw w moim ciele jest porażony przez nienawiść.
Ognisty płomień nienawiści
płonie wewnątrz mnie, gotowy do wybuchu.
Serial na początku był dosyć kontrowersyjny.
Przepraszam.
Alkohol to tylko popitka.
Zawsze mieliśmy kłopoty
z powodu przekraczania pewnych granic
od Telewizyjnego Stowarzyszenia Rodziców,
później od widzów.
Próbowaliśmy ciągnąć to dalej.
To jest trochę poza kontrolą.
Podejdź bliżej, a zacznę krzyczeć.
Lepiej, żebyś krzyczała.
Mam nadzieję, że ćwiczyłaś jogę. To może trochę potrwać.
Nie możesz oglądać tego serialu razem z rodziną.
Albo tylko ja nie mogę.
Topless na jachcie Valentino.
Serena była trochę za bardzo skandaliczna.
Przestań gadać i zacznij się bawić.
Na pewno mieliśmy kilka ważnych etapów w "Plotkarze"
pod względem uczuć,
przenikania kultur.
Okładki czasopism... Kiedy zaczęły się pojawiać,
to było bardzo wyjątkowe uczucie.
Byliśmy na okładce magazynu "New York"
jako najlepszy serial dotychczas.
Była tam gwiazdka,
odnośnik (*),
ale liczyły się słowa.
Mieliśmy razem kilka cudownych sesji zdjęciowych.
Robiłem coś takiego
po raz pierwszy
i to były fantastyczne, zabawne dni.
Zostaliśmy wspomniani przez Obamę.
Obama coś powiedział o "Plotkarze"? Co?
"Co to... On jest na Plotkarze czy coś?"
To całkiem duże osiągnięcie.
Mieliśmy też kilka całkiem napiętych
sytuacji z tłumami ludzi, aktorzy byli otaczani
i właśnie przez to
musimy mieć teraz ochronę na planie.
Mogę zrobić ci zdjęcie?
Kiedy kręciliśmy jedne z pierwszych ujęć
w południowym Central Parku, przed hotelem Plaza,
nagle pojawiły się tysiące ludzi.
To było dziwne.
To było dla mnie bardzo surrealistyczne.
Chyba nie byłam świadoma, jak wielka to była rzecz, dopóki nie zaczęłam tam grać.
Książka napisana o was. Brzmi ekscytująco.
Było dosłownie 40 paparazzi
i 200 dziewczyn krzyczących
i zebranych wokół naszych przyczep.
Lubiły głaskać moje włosy, co jest bardzo dziwne.
Pamiętam pierwszy rok,
kiedy po raz pierwszy zobaczyliśmy nasze zdjęcie na budynku.
I to było takie...
"No proszę!".
Przez chwilę wariowaliśmy.
Pamiętam, że Penn mówił:
,,Człowieku, nigdy nie widziałem swojej głowy tak
na plakacie, wiesz?"
To było po prostu takie nowe, świetnie spędzony czas.
Mieć 20 lat, nie być spłukanym
i dzielić się tym z 6 innymi dzieciakami,
przechodzącymi przez to samo,
nic nie może się z tym równać.
Ciągle jakieś przyjęcia,
przyciemnione szyby, światła,
ubrania, które dostajesz i zastanawiasz się:
,,Gdzie ja jestem? Kim? Co się teraz dzieje?"
Myślę, że dobrze się bawili.
Widzieli Nowy Jork w sposób,
w jaki może tylko ich bohaterowie mogli zrozumieć.
Chciałabym, żeby mi dali spokój.
To dlatego masz ułożoną fryzurę?
Mamy kilku ????????????
w historii telewizji.
Na moim Twitterze często są wojny
między fanami Dana i Blair
a Chucka i Blair.
Więc to jest "Dair" przeciwko "Chair" w królewskiej bitwie.
Ty też mnie pocałowałaś. Czułem to.
Nie ma znaczenia, co ci się wydawało, że czułeś.
Przepraszam, jeśli dałam ci mylne wrażenie.
Nawet kiedy robiliśmy "Życie na fali",
była tylko jedna czy dwie strony,
gdzie fani mogli komentować.
Od tamtej pory
społeczność fanów i społeczność internetowa
powiększyła się
i z pewnością "Plotkara" się do tego przyczyniła.
Wychodziliśmy z naszej przyczepy
na sekundę, robiono nam zdjęcia
i od razu wszystko, co masz na sobie
było oceniane: ,,Spójrz na to. Spójrz na to. Spójrz na to.
Spójrz na to. A on wygląda jak g**no.
Wiesz?
Albo ,,Wygląda na zmęczonego, smutnego.
Nie wydaje ci się, że myśli o...?"
Ludzie, przestańcie.
Ja tylko idę na śniadanie.
Czemu mnie ciągle śledzisz, Nate?
Musiałam pocałować Chasa przed hotelem Plaza,
a tysiące nastolatek płakało
i krzyczało "Nie!"
"Dlaczego?"
Nasi fani byli dużo starsi,
niż ludzie myśleli.
Słyszymy o 20-latkach, 30-latkach,
40-latkach... Nawet nie wiem,
ile ludzi przychodzi do mnie i mówi:
"Wiem, że to nie jest serial dla ludzi w moim wieku,
ale uwielbiam go."
Moi dziadkowie... Czasami dostaję smsy od babci:
"Nie lubię, jak przelatujesz te mamuśki."
To jest główna sypialnia?
Zniszczmy ją.
A ja mówię:
"Babciu! Uważaj na słowa!"
Mam nadzieję, że to ogląda.
Nie, przepraszam. To nie było przelatywanie mamusiek. Cofam to.
To było: "starsza kobieta podrywająca młodych mężczyzn" (DA SIĘ POŁĄCZYĆ TĄ WYPOWIEDŹ I TĄ NA DOLE W JEDNĄ? BO JEST ZA MAŁO CZASU NA TĄ)
Teraz będę miał kłopoty.
- Tak w ogóle fajnie cię poznać... - Nate.
Świetne imię.
A ty jesteś...?
???????????
- Gdzie jest Serena? - Na scenie.
Ale ja mam jej sukienkę.
Mówisz, że Serena jest na wybiegu pokazu Eleanor Waldorf
w sukience zaprojektowanej nie przez Eleanor Waldorf?
O, jejku.
Eric Daman, nasz kostiumograf
wykonywał świetną robotę od pierwszego odcinka.
Potrafił wyrazić bohaterów przez kostiumy
i stworzył nie tylko świetne modowe epizody,
ale prawdziwe ikony stylu, którymi byli wszyscy bohaterowie.
Znakomicie.
Przekroczyłaś nawet moje wysokie wymagania.
Czuję, że ubrania naprawdę są
tak jakby znakiem rozpoznawczym bohaterów
i kiedy aktorzy je zakładają,
to pomaga im wczuć się w postać.
Kiedy Leighton wchodzi, nie różni się
od postaci Blair i jest taka, że
"kiedy zakładam moja opaskę, jestem Blair Waldorf."
Zabiorę to. Dziękuję.
Nawet z fryzurą i makijażem
jest różnica, gdy zakładam strój,
który tylko Blair potrafi dobrać
i to nawet bardziej ożywia postać.
Blake... Myślę, że to jest bardziej zgodny związek,
gdzie Blake inspiruje Serenę, a Serena inspiruje Blake.
Ta dziewczyna to ma.
Ludzie, którzy noszą te ubrania, muszą być bardzo odważni,
bardzo pewni siebie i bardzo bogaci,
więc Eric naprawdę pomaga nam tworzyć nasze postacie w ten sposób
Zapytałabym, jak się masz, ale mnie to nie obchodzi.
Powiedziałabym, że świetnie.
Spójrz na moje włosy, ciuchy, ciało.
To daje ci... język ciała.
To daje ci... postawę,
z która może chodzić tylko ten bohater.
I wiesz, kiedy jesteś w 7-calowych szpilkach,
chodzisz inaczej niż w trampkach.
Mamy też dużo miejsc,
gdzie można zakładać te ubrania.
Przesunąć się! Mam Humphreya do zmiażdżenia.
Oni naprawdę chodzą na wiele przyjęć.
Ja zawsze jestem ubrana w te zdumiewające imprezowe stroje.
W każdym odcinku jest wspaniała gala
albo Blair w balowej sukience
albo Ed w stroju do krokieta w Hamptons.
To ma w sobie urok w sposób, w jaki
dawne Hollywood było olśniewające,
gdzie ludzie naprawdę się ubierali.
Myślę, że moim ulubionym strojem
była sukienka z balu debiutantek.
Czułam się jak księżniczka.
Wyglądasz fantastycznie. Kto zaprojektował sukienkę?
- Badgley Mischka. - Jest świetna.
Mój styl był bardziej jak, wiesz, żeglowanie na jachcie.
Jak z reklamy Nautica.
O co chodzi z tą biznesową formalnością?
Zostałeś za coś skazany?
Zawsze uwielbiałem patrzeć,
w czym pokaże się Ed.
Na początku jego ubrania były komiczne.
Żółte skarpetki,
apaszki i cała reszta.
Ewolucja szalików Chucka Bassa
w apaszki i szerokie krawaty.
- Fajnie użyłeś słowa "krawat". - Dziękuję, Stephanie.
Nie nauczyłbym się tego słowa
gdyby nie "Plotkara".
To jest właściwie smutna historia,
bo jestem wielkim fanem apaszek.
Miałem jedną, zanim zaczął się serial
i teraz nie mogę ich już nosić.
Zawsze będę wracał do tego, co Chuck Bass miał na sobie
tego dnia, kiedy próbował grać w koszykówkę.
To było naprawdę epickie.
Oczywiście setny odcinek,
książęcy ślub Blair, był
jednym z najpiękniejszych ślubów w telewizji.
Wszystko w porządku, Blair?
Jesteś artystką.
Praca z Verą Wang, jej salon,
praca z nią bezpośrednio
i wszystkie te cudowne sukienki...
Wspaniała grupa asystentów,
którzy pomogli mi z tymi kapeluszami Philipa Tracy.
Naprawdę się napracowaliśmy,
żeby wszystko wyglądało dobrze.
Bycie w takim serialu,
który ma dostęp do najlepszej mody na świecie
i uczyć się od najlepszych...
Nie tylko od Erica Damana,
ale od projektantów, których spotykaliśmy.
Słyszałam, że Mark Jacobs nazwał torebkę jej imieniem.
Wielu aktorów stało się ikonami mody.
Większość z nich jest na okładkach magazynów
albo w reklamach perfum,
widzimy ich wszędzie.
On zdecydowanie nauczył mnie jak dobierać dodatki,
szczególnie podczas ostatniego sezonu.
Eric i ja: "Naszyjnik i kolczyki,
i kołnierzyk, i pierścionki,
i wysadzany naszyjnik i wysadzane...
To za dużo? Nie, załóż coś jeszcze."
Witamy na Upper East Side.
To jest Isaac Mizrahi.
Zee! Zoe!
OK, Alexa, twoja kolej.
Mieliśmy szczęście,
że moda była częścią tego serialu
i mogliśmy to wykorzystywać,
sprowadzać ludzi ze świata mody, żeby nam pomogli
i stali częścią tego wszystkiego. - I pojawili się w serialu.
Dziękuję za tak szybkie spotkanie.
Anna Wintour bardzo cię polecała.
Eric miał sytuacje, że musiał ubierać
wielkich projektantów.
Z Michaelem Korsem było łatwo,
bo nosi czarną koszulkę i czarną marynarkę.
Nie poszło tak dobrze dla tych,
którzy byli na urodzinach Blair, prawda?
Szczególnie dla Rachel Zoe,
która musiała wylać na głowę fontannę czekolady.
Miała na sobie tą piękną kobaltową sukienkę Pucci,
a my pokryliśmy ją syropem czekoladowym.
Umarłam.
Myślę, że goście, gwiazdy i wzmianki o nich to były inteligentne ruchy.
Czy to nie jest Alexandra Richards?
Ludzie ze świata towarzyskiego i sztuki...
To całkiem zabawne widzieć ich w tym, co robią,
ale tak bardzo innym
i sprawdzać z nimi, czy robimy wszystko dobrze.
To jest Tinsley Mortimer.
Cyndi Lauper?!
A to jest Sloane Crosley,
najlepiej sprzedająca się autorka "Powiedziano mi, że będzie tort".
Uważam, że to było cudowne.
Dało poczucie autentyczności
tym historiom i światu.
Wszyscy o tym mówią.
Robiliśmy odcinek o balecie.
Ja nie wiem nic o balecie,
więc mówiłam:
"powiedzcie mi, kim są ludzie z baletu i zaprośmy ich."
Nazywają się baleriny.
Limuzyna zabierze mnie za godzinę.
Nie idziesz na Białe Przyjęcie?
Daj spokój, śliczne dziewczyny w białych sukienkach.
Jeśli nie będzie tam zraszacza, nie obchodzi mnie to.
Zawsze trzeba podnosić poprzeczkę,
więc wyruszyliśmy do Hamptons.
To była bardzo ekscytująca szansa.
Było dużo zabawy,
jak przygotowanie Białego Przyjęcia
i bycie w tym innym świecie.
Za każdym razem, kiedy jesteśmy poza Nowym Jorkiem,
to naprawdę dodaje coś specjalnego.
Nate?
Chcieliśmy zobaczyć
Serenę i Nata w słońcu Kalifornii.
Zatrzymaliśmy w przystani,
Chuck wygrał jacht podczas tamtego lata.
Jeździł na motocyklu drogą Mulholland.
Niezbyt dobrze.
- Nie jeździł dobrze. - Niezbyt.
Byliśmy w świetnym średniowiecznym domu
W Hollywood Hills.
Poddanie Los Angeles
działaniu "Plotkary" było fajne.
Oczywiście, że to się stało.
I w końcu był Paryż.
To było marzenie Stephanie odkąd była małą dziewczynką.
"U la la! Paryż płonie,
a Serena i Blair zapalają zapałkę."
Oczywiście twój płomień jest bardziej gorący niż mój.
Zostaliśmy uprzedzeni i ostrzeżeni,
że serial nie jest zbyt popularny w Paryżu.
Wszystko mogło być odwołane, ale
mimo że to mogłoby nas zawstydzić,
nie dbaliśmy o to,
bo chcieliśmy lecieć do Paryża i nakręcić serial,
a nasza publiczność by się ucieszyła.
Ale ??????????????
Tyle ludzi, którzy przyszli popatrzeć
i czekali całą noc na brudnej stacji kolejowej,
żeby zobaczyć Eda i Leighton przez 5 sekund.
To było szalone.
Wszystkie te francuskie dziewczyny krzyczały:
Leighton! Leighton!
A Ed Westwick
dosłownie nie mógł wyjść z hotelu.
I dowiedzieliśmy się,
że francuska młodzież też ogląda serial online.
Nie mieli zamiaru czekać rok,
aż to ukaże się we francuskiej telewizji.
Myślę, że Paryż poczuł "Plotkarę" na swój sposób.
To nie należało już do Nowego Jorku.
Należało tak samo do Paryża.
Blair, poznaj Lou Doillon.
- Bonjour. - Bonjour.
Ta wycieczka do Paryża...
Ciągle przeżywam ten tydzień. Codziennie.
Mówimy o Chucku.
On naprawdę mógł po prostu zniknąć.
Jeśli jesteś tym tak zdenerwowana, zatrzymaj go.
Obie wiemy, że ty jesteś jedyną, która może to zrobić.
Dla mnie jeden z najpiękniejszych momentów w serialu
to kiedy Blair Waldorf biegnie przez Gare Saint-Lazare
w tej pomarańczowej sukience Oscara de La Renty
i jest tam tylko ciemna, stara, piękna stacja kolejowa.
Ale ????????????
???????????????
Twój świat byłby prostszy, gdybym nie wrócił.
To prawda.
Ale bez ciebie to nie byłby mój świat.
Naprawdę myślimy o muzyce, która pojawia się w serialu.
Alex Patsavas, nasz dyrektor muzyczny,
czuwa nad tym.
Nasi redaktorzy są ogromnymi fanami muzyki. I nasza obsada.
Użyliśmy piosenki Leighton, zespołu Eda.
Taylor...
Większość naszej obsady ma jakieś nagrania,
więc to nam dużo ułatwia.
Chodzisz na takie przyjęcia co tydzień?
Jeśli ci się nie podoba, możemy wyjść.
Pomyślałam , że może muzyka będzie dobra.
Blake była wielką fanką Florence and The Machine.
No Doubt ponownie połączony,
Lady Gaga,
to wszystko naprawdę się działo.
I oczywiście Sonic Youth.
Sonic Youth był świetny, bo po pierwsze,
to prawdopodobnie
mój ulubiony zespół na świecie
i czasami musisz coś dla siebie.
I skończyli występując na ślubie Rufusa i Lily,
który był bardzo wyjątkowy,
a później wykonali oryginalną wersję "Star Power" tylko do serialu.
Zawsze chcieliśmy, żeby ten serial
mógł funkcjonować jak magazyn.
Jeśli chciałeś się dowiedzieć, kto jest nowym projektantem,
jakie są obecne trendy,
jakich piosenek powinieneś słuchać,
do jakich miejsc chodzić,
mogłeś przeczytać kilka czasopism
albo poszukać w internecie,
albo po prostu obejrzeć "Plotkarę",
a te informacje zostaną ci dostarczone.
To raczej nie wygląda dobrze bez reszty Ramones.
Miałem zamiar przebrać się za Iggiego, ale mógłbym wystraszyć dzieci.
Więc jutro studniówka.
Co powiecie na to, żebyśmy zostali i obejrzeli straszne filmy?
- Im straszniejsze, tym lepsze. - Oczywiście.
Wczoraj burzyli mieszkanie Humphreyów
i to był pierwszy raz, kiedy było czuć,
że to się naprawdę kończy.
To było smutne.
Wszystkie moje płyty Lincoln Hawk zdjęte ze ścian
i te zdjęcia, które robiliśmy,
żeby stworzyć tą rodzinę.
Gdzie jest kanapa z mieszkania Humphreyów?
Była niebieska, zamszowa, pikowana
i całkiem ładna.
Ja bym chciał szafę grającą Humphreyów...
bo czuję, że jest pełna hitów z wczesnych lat 90.
- Tak. - Z czasów królowania Lincoln Hawk.
Mówiliśmy o kradzieży rzeczy. Wszyscy próbowaliśmy.
Chcę wziąć tą rzeźbę.
Nazywamy ją Chuck Brass. (mosiądz)
Albo stół bilardowy,
ale Chace musi go znieść na plecach.
Myślę, że po prostu zabiorę moje wspomnienia.
Jest piękny.
Nie pogardziłabym naszyjnikiem Blair z Paryża
albo pierścionkiem Harrego Winstona,
o który zapytałam jednego z jego ludzi,
czy mogę go przymierzyć i powiedział "nie".
On chodzi z dwoma uzbrojonymi ochroniarzami.
I owczarkiem niemieckim.
Jest tyle części garderoby.
Kiedyś robiłam spis rzeczy, które naprawdę lubiłam
i pod koniec serialu
miałam zamiar być odważna i poprosić o nie.
Ale ta lista robiła się zbyt długa,
a ja byłam zażenowana, więc dałam sobie z tym spokój.
Mieliśmy ogromne szczęście, że byliśmy w serialu
który był nie tylko sukcesem publicznym,
ale też osobistym.
Wszyscy zdobyliśmy świetne, pozytywne doświadczenia.
Kręcenie na ulicach Nowego Jorku,
codziennie razem od 6 lat
sprawia, że ludzie czują się jak rodzina,
szczególnie, że nasi aktorzy byli tacy młodzi, kiedy zaczynaliśmy.
Byli nastolatkami.
Świetna zabawa.
Steph i ja zawsze mówimy o tym,
że ona czuje się jak mama, a ja jak tata.
I fajnie widzieć, że dzieci dorosły w dobry sposób.
Jesteśmy jak rodzina i myślę, że będę tęsknić
za bogactwem tego uczucia.
Nie będziemy tęsknić za wczesnymi godzinami,
ale będzie nam brakować wymówek, żeby
pobyć razem w przerwach i pogadać.
Nasi przyjaciele to nie tylko aktorzy.
To cała ekipa. Mieliśmy tą samą obsługę przez 6 lat
i oni też są moimi najlepszymi przyjaciółmi.
Wielu występujących tutaj gości mówi:
"Chcę, żebyś wiedział, że macie najlepszą ekipę."
Piszą do mnie: "Macie naprawdę szczególne relacje".
Zawsze czujemy się w ten sposób
i to będzie jedna z rzeczy, za którymi będę tęsknił najbardziej.
Patrzę na każdego i myślę:
"O, mój Boże, wszyscy dorośli".
Nikt w liceum nie czyta już "Plotkary".
To dla starych ludzi.
Dla mnie to było od 20 do 26 lat,
ogromna część mojego dorastania,
osobistego i zawodowego.
To tylko moment w czasie.
Co mogę powiedzieć, oprócz:
"Witamy w świecie dorosłych."
Wszyscy jesteśmy podekscytowani, żeby zobaczyć co będzie dalej
z nami i wszystkimi innymi.
Czekam na to, żeby patrzeć na ludzi,
z którymi pracowałem przez 6 lat
rozkwitających i dorastających.
Razem nauczyliśmy się, kim jesteśmy.
Razem przemierzaliśmy tą wyższą rzeczywistość.
Myślę, że trzymaliśmy się nawzajem przy zdrowych zmysłach.
Wiem, że to zmieniło moje życie na wiele sposobów,
ale nie zmieniło mnie.
Pozwoliło mi bardziej doceniać wszystko inne w moim życiu,
co ciągle jest stałe i takie samo.
Wyniosłam dużo z "Plotkary".
Mam wiele cudownych wspomnień
z niewiarygodnych miejsc,
które będąc dzieckiem widziałam w książkach.
Smutne, że to się kończy,
a dla nas tak szybko minęło.
Od samego początku,
początku "Plotkary".
ludzie chcieli wiedzieć,
co stanie się z Chuckiem i Blair.
Pójdziesz ze mną na wojnę?
Myślałam, że nigdy nie zapytasz.
Serena... Czy znajdzie spełnienie?
Zaprosiłam się do mojego domu, Dan, i mojego świata.
A ty mnie upokorzyłeś.
Jej związek z Danem na początku serialu był kluczowy.
Czy to kiedyś wróci?
Kilka dawnych twarzy,
czy zobaczymy je ponownie?
Kto jest Plotkarą?
Zdemaskowanie Plotkary? To główny cel mediów.
Jeśli byłeś lojalnym widzem
albo jeśli nie oglądałeś serialu przez kilka lat,
nie chcesz przegapić tego odcinka
i zdecydowanie nie chcesz przegapić ostatnich 10 minut.
Wiele razy pytałem Stephanie,
kto jest Plotkarą.
Jeśli oglądałeś wszystkie odcinki,
jest szansa, że odgadniesz.
- Ale nigdy nie dała mi wskazówki. - To pewnie Dorota.
Dorota! Byłoby cudownie.
Wszyscy mówią, że Dorota, prawda?
Czy ona w ogóle istnieje? Może tylko w naszych umysłach.
Nie możesz się doczekać, żeby się dowiedzieć.
Zobaczymy.