Chester's Mill to zwyczajne miasto.
Było nim do czasu, gdy od reszty wiata odcięła nas tajemnicza kopuła.
Niewidzialna, niezniszczalna, niedajšca szans na ucieczkę.
Jestemy uwięzieni.
Nie wiemy, skšd się wzięła ani dlaczego,
ale nasze sekrety nie sš bezpieczne, dopóki jestemy pod kopułš.
- Co z twojš mamš? - Choruje na cukrzycę.
Chcesz mojej wody, zapłać za niš.
Junior zamknšł mnie w swoim schronie.
Ale Junior został glinš. Kto mi uwierzy?
- Ja. - Wemiemy, co zechcemy.
Rose nie żyje.
Joe i Norrie razem dotknęli kopuły.
- Sš z niš połšczeni. - Daję ci moje słowo.
Junior Rennie nigdy więcej cię nie tknie.
Tato. Angie?
- Witaj w moim pokoju. - Chod ze mnš do kopuły.
Rozkminimy to. Sposób, w jaki jestemy z niš połšczeni.
To, że zabawka Dodee wskazała na nas, nie oznacza...
Co się stało, gdy razem jej dotknęlimy.
Jakbymy mieli jakie moce. Nie mów, że to nie jest fajne?
- Raczej tak bym tego nie okrelił. - A powiniene.
Może uda nam się z niš pogadać.
Sprawdzimy, czego chce kopuła i przekonamy jš, by zniknęła.
- Mogę założyć spodnie? - A mogę popatrzeć?
Zbijam się.
Nie.
Zostań.
Pójdš sobie.
- Harriet, wszystko gra? - Czeć.
Wybacz, wiem, że jest wczenie. Masz może jogurt?
Spożywczy wieci pustkami po tym, jak ludzie wszystko rozkradli,
- a tylko po nim nie mam mdłoci. - Miesišc do rozwišzania?
Szeć tygodni.
Greg miał wrócić z misji przed narodzinami, ale przez kopułę...
Sama nie wiem.
Dobry.
Barbie, to moja sšsiadka, Harriet. Mylę, że mam jeszcze jogurt.
Przepraszam.
Dokšd się wybierasz? Zwiewasz?
Wczoraj połowie miasta odwaliło, a to nie był szczęliwy traf...
Lindzie przyda się pomoc.
- Wczoraj kazałem ci odczepić się od Angie. - Przepraszam.
Poszedłem do niej, by z niš porozmawiać. Nie rób tego, proszę. Proszę.
- Może usłyszeć. - Czyżbym cię zawstydzał?
Kolesia, który zamknšł jš w schronie?
- Musiałem! Chorowała przez kopułę. - Sam jeste chory!
- Nie mów tak, proszę. - Musisz odejć.
- To mój dom. Dokšd mam ić? - Byle dalej stšd.
Zbliż się znowu do Angie, a pożałujesz tego.
Przysięgam.
Tato, nie rób tego.
Odbiło mu.
Nie jest już naszym zmartwieniem.
Wyglšdasz na zmęczonš. Sam padam z nóg.
Chętnie cię ugoszczę.
Po prostu nie chcesz, bym rozpowiedziała, co zrobił Junior.
Nie, wracam do domu, do brata.
Ale najpierw pożegnam się z Rose.
Gdzie jest jej ciało?
Nie wiem, czy słyszała o Lesterze Cogginsie,
ale od jego mierci nikt nie zajmuje się kostnicš,
więc Linda musiała zostawić Rose w kuchni restauracji.
- Co? - Wiem, że to straszne,
ale to tylko do czasu pochówku. Proszę.
- We je i jed do niej. - Masz klucz do restauracji?
Jasne, że tak. To mój lokal.
Pożyczałem Rose pienišdze, by mogła jš prowadzić.
Po jakim czasie uznałem, że to głupie, więc jš kupiłem.
Wiem, że była i twojš przyjaciółkš.
Pożegnaj jš od nas obojga.
- Jeszcze raz dzięki, Julio. - Żaden problem.
Skarbie! Chod do mnie.
Greg, naprawdę tu jeste?
W końcu wróciłem do domu, do ciebie, kotku.
- Na pomoc! - Biegnę do ciebie.
Trzymam cię. Jestem. Wszystko dobrze.
- Odeszły ci wody. - Nie, to za wczenie.
Dotknęłam kopuły. Zrobiła co mojemu dziecku.
.:: GrupaHatak.pl ::.
facebook.pl/GrupaHatak
POD KOPUŁĽ 01x07 - Niedoskonałe kręgi -
Tłumaczenie: Witcher & dzidek
Korekta: Igloo666
Synchro i poprawki: GolbothŽ ¤¤¤ serialeatv.blogspot.com ¤¤¤
Co nie w porzšdku?
Ze wszystkich zastępców tylko ty dzi przyszedłe.
Dokšd miałbym pójć?
Kto zastanawia się, co następnego się wydarzy?
Musimy rozprawić się z braćmi Dundee. Clint i Waylon zabili wczoraj Rose.
Pojechałam wczoraj pod ich dom, ale nie sš głupi, nie wrócili tam.
Wytropimy ich. Junior, będziesz na patrolu.
Jeli komu zawita pomysł grabieży, zamknij go.
Niech on idzie na patrol. Znam ich.
Może ich ugadam bez jakiej rozróby.
- Jak dla mnie może być. - No to chodmy.
Dziękuję.
- Mylała, że widzisz Grega? - Widziałam go. Machał do mnie.
Mylałam, że kopuła zniknęła, a gdy podeszłam i chciałam go dotknšć...
- Zniknšł. - To było za dobre, by być...
- Zawiozę cię do przychodni. - Jedmy moim autem.
- Greg włożył tam torbę szpitalnš. - Jedziemy.
Kto tu jest?
- Nie zbliżaj się do mnie! - Nic ci nie zrobię.
Chwila. Jeste siostrš Joego.
Jestem Ben. Kumpluję się z twoim bratem.
- Nic mu nie jest? - Buja się ze swojš nowš pannš.
Nie musisz grozić mi nożem.
Zobaczyłem otwarte drzwi i nie chciałem, by zniszczono tu co więcej.
O cholera. To Rose?
Pomożesz mi?
Bierzcie, ile tylko uniesiecie. Studnia prędko się nie wyczerpie.
Interes kwitnie.
- Szczerzysz się tak, że ósemki ci widać. - Miasto mnie potrzebowało.
- Z radociš mu pomagam. - Nie wštpię.
Dopóki dostarczam ci propan.
Jestem tylko kapitalistš, tak samo jak ty, Jim.
Ale przecież nie przyjechałe na pogawędki ze starym kumplem.
Nie.
- Przyjechałem zakopać topór wojenny. - Ty?
Możemy dalej się wkurzać albo się dogadać.
Ty masz wodę, ja mnóstwo propanu.
Pracujmy razem i pomóżmy mieszkańcom odnaleć się w tym wszystkim.
Stary, dobry Duży Jim. Zawsze myli o Chester's Mill.
- Tak trzeba. - Twoje ródło propanu jest pewne?
- Zaufaj mi, nie braknie go. - W to nie wštpię.
Pytam jedynie, czy ono na pewno nadal jest twoje?
Co to ma znaczyć?
Mielimy dzi zaprawdę piękny poranek, prawda?
Cokolwiek?
- Dobra w tym jeste. - Od kopuły, Joe.
- Poczułe co od kopuły? - Nic, żadnego ataku.
Ja niestety też nie.
Może le się do tego zabieramy. Dotykalimy jej. Przemawialimy do niej.
- Lizalimy na niej. - To było zajebiste.
Za każdym razem co działo się, bo robilimy co innego.
Joe, nie będę uprawiać z tobš seksu pod kopułš.
Nie o to mi chodziło. A chcesz to zrobić?
Skup się.
Mówię tylko, że może oczekujemy odpowiedzi w złym miejscu.
Może prawdziwa akcja ma miejsce gdzie poza obszarem?
To niby gdzie?
Jeli kopuła to atom, a jej ciany to elektrony,
to w jej rodku znajduje się jšdro.
- Który może powodować jej istnienie. - Może włanie tam powinnimy ić.
Bystrzak z ciebie, Joe McAlisterze.
Lepiej by pomylił drogę na swoje pole kukurydzy, Boomer!
Proszę się zatrzymać, panie Rennie. Tylko Ollie może wejć do rodka.
- To moja własnoć. Zrobię, co zechcę. - Na nic panu te klucze.
Słuchaj no, Boomer. Zła mi z drogi...
Pieprzony miejski szczekacz.
- Co zrobimy, gdy dorwiemy Waylona i Clinta? - Wsadzimy ich do celi.
Co potem?
Sšd ma siedzibę w Westlake na zewnštrz kopuły.
Zgarniemy ich, to się pomyli.
Nie mogš uniknšć kary za zamordowanie Rose.
Ani za to, co chcieli zrobić Angie.
- Zaatakowali Angie? - Nic jej nie jest.
Chcieli jš zgwałcić. Barbie ich powstrzymał, ale uciekli.
Tym razem nie ucieknš.
- Możesz jechać szybciej? - Jeszcze parę przecznic.
Co to jest, do diabła?
Wybacz, muszę...
Ani drgnijcie! Bo rozwalę wam łby!
- O Boże, co zrobimy? - To, co nam każš.
Morda!
Przelałe?
- Nie wierzę, że kradnš nam paliwo. - Jest bardziej cenne niż auto.
- Ruchy! - Waylon, leci przecież.
Linda, tu Barbie. Wpadłem na braci Dundee.
Zrozumiałam. Gdzie jeste?
cinij mnie za rękę. Nic mu nie jest. Nikt nie ucierpiał.
Jestemy w centrum. Uciekli na północny-zachód.
- Jedziemy. - Ona urodzi.
- Musimy zabrać jš do przychodni. - Nie ma opcji.
- Byłem tam, jest zamknięta. - Moje dziecko się rodzi!
Alice jest lekarzem. Mieszka u Joego McAlistera.
- Musimy jechać. - Tym autem nigdzie nie zajedziemy.
Więc zacznijmy ić. Wysiadaj. Idziemy.
Dokšd według ciebie ucieknš Waylon i Clint?
- Na północnym-zachodzie nie ma zbyt wiele. - Jest złomowisko.
Nigdy nie bawiła się tam w chowanego? Sporo budynków, nikogo w pobliżu.
- Jeli uciekajš, to pewnie tam. - Warto sprawdzić.
- Nakopmy im do dupy. - No jasne.
Aresztujemy ich i odczytamy im ich prawa.
- Mówisz poważnie? - Nie jestemy mcicielami.
Broń wycišgasz dopiero w sytuacji zagrożenia życia, jasne?
Wedle twej woli, pani szeryf.
- Mylisz, że się zbliżamy? - Niecałe 10 kilometrów od kopuły.
Idziemy dokładnie na południowy-wschód. Powinnimy być już blisko.
Jeli się stšd wydostaniemy, pomyl o zostaniu kartografem.
Rozrysowalimy kopułę z Benem pierwszego dnia.
Dobrze, że uważałem na lekcjach z trygonometrii.
Jeli jš wyłšczymy, moja mama dostanie insulinę.
- Jak ona się czuje? - Dobrze, ale musi mieć jej więcej.
Zastanawiałe się, czemu wybrała akurat nas?
Jasne, ale w sumie cieszę się, że padło na nas.
Co proszę?
To jest dziwne i straszne, ale to pierwszy taki przypadek na Ziemi.
To jest wietne. W godnym podziwu rozumieniu tego słowa.
No i dzięki pojawieniu się kopuły poznałem ciebie.
- A jemu co? - Truman!
Wszystko w porzšdku?
Co mu nie pasuje. Wracamy też?
Nie możemy się teraz zatrzymać. Jestemy blisko.
Kurde, nigdy nikogo nie pochowałem. Przeršbana sprawa.
To znaczy miło, że pochowała Rose.
Nigdy jej nie doceniałam.
Byłam zbyt zajęta marzeniem, aby być gdzie indziej.
Być kim innym. Trzeba tu posprzštać.
Poszukaj mopa.
- Co ci się stało? - Ludzie sami proszš się o kłopoty.
Muszę się napić.
Tak jest! Z gwinta.
Nie wiedziałem, że masz towarzystwo.
Ben Drake. Poznalimy się na meczu Juniora.
- Rozmawialicie o Juniorze? - Nie.
Posprzštajcie tę krew.
Kochana, mówiłam ci, czuję się dużo lepiej.
Na razie.
Nie chcę udawać chorej, póki naprawdę nie jestem.
Bierzesz insulinę nieregularnie. To na pewno ci szkodzi.
Serio, nie potrzebuję tego.
To dobra, twardzielko. Wstawaj i tańcz.
Chętnie.
Przepraszam.
- Za co? - Że nas tu sprowadziłam.
Że nalegałam, by wysłać Norrie na ten obóz.
Ja też nalegałam. I poszłabym za tobš wszędzie.
To niczyja wina.
Alice?
Moja sšsiadka Harriet rodzi miesišc przed terminem.
- Połóżcie jš na kanapie. - Dobra, powolutku.
- Harriet? Alice Calvert. - Nie odchod.
Będzie dobrze. Jako pierwsza urodzisz pod kopułš.
Boże.
Włosy na rękach mi stajš.
Jest.
Co to?
Poraziło mnie.
Ale jaja. Kolejna kopuła?
W rodku chyba co jest.
- Rozwarcie 10 cm. Czas przeć. - Nie dam rady bez męża.
Harriet, posłuchaj. To dzieje się codziennie.
- Dasz sobie radę. - To nie jest zwykły dzień.
Wydawanie kogo na taki wiat nie jest w porzšdku.
Będziesz wspaniałš matkš.
Pamiętasz, jak pokazała mi USG i nie mogła się opanować?
Nie ma dla nas przyszłoci, jeli ludzie będš tacy.
I będzie jeszcze gorzej, skoro tu utknęlimy. Prawda?
- Tego nie wiesz. - Harriet, spójrz na mnie.
Stały się dzi dobre rzeczy. Kto zawsze ci pomoże.
Jestemy tutaj, nigdzie nie idziemy.
Ale też musisz sobie pomóc.
- Dobrze? - Dobrze.
- Potrzymasz mnie za rękę? - Trzymam cię.
Wszyscy cię wspieramy.
Harriet, musisz przeć. Na trzy, dasz radę.
Czeć, Jimmy.
Miałe sprzeczkę z ochroniarzem pod swoim starym magazynem propanu?
Bywało gorzej.
Przykro mi, że mój kumpel siedzi tu i liże rany jak jaki spasiony kot.
Będę się streszczał.
Mówiłe wczeniej, że powinnimy współpracować.
Ale widzisz, to ja mam studnię.
Mam chyba też więcej upraw niż mieszczuchy,
a teraz jeszcze propan.
Więc jeli nie chcesz, by twoje Chester's Mill padło z głodu,
to się podporzšdkujesz.
Teraz kolej, żebym ja wzišł to miasto w swoje łapy.
Kiedy powiem "skacz",
ty pytasz, jak wysoko.
Nie mówiłem, że był dzi ładny poranek?
- Nikogo nie widzę. A ty? - Czego tak się boisz?
Typa, który cię wczoraj sprał? Dzisiaj prawie też.
Chyba jest zastępcš. Wiesz, że powie Lindzie.
Oni powinni martwić się nami, nie odwrotnie.
Całe miasto się rozpada, Clint. Nadarzy się wiele okazji.
Waylon, kto jest z twojej strony.
Ale ty głupi, Clint.
Rzuć broń i ręce do góry!
Rób, co mówi. Już!
Ręce za głowę.
Jestecie aresztowani za morderstwo Rose Twitchell.
Macie prawo zachować milczenie. Wszystko, co powiecie, zostanie...
Proszę.
Pójdę dobrowolnie. Będę spokojny.
Proszę...
- Junior... - Dopadłem go.
Może to generator, który stworzył całš kopułę.
Otwórz się.
Otwórz się i wyłšcz. Zakończ program.
- To nie działa, Joe. - Co ty nie powiesz?
Witam.
- Rozpocznij komunikację. - Do kogo ty mówisz?
Ej, ty! Nawišż komunikację.
Może nie lubi, jak się na nie krzyczy.
Może grzecznie poprosimy?
Kopuła zareagowała, gdy jej razem dotknęlimy,
a radio znowu zaczęło działać.
Istoto z kosmosu,
bardzo chcielibymy z tobš porozmawiać.
Norrie.
Mama?
Muszę znaleć mamę.
Szybko!
Tak trzymaj! wietnie.
- Co nie tak z dzieckiem? - Nie, wszystko dobrze.
- Co mi się dzieje. - Alice?
- Co się dzieje? - Nic. Musisz przeć.
Musisz. Na trzy.
Dawaj! Raz... dwa, trzy. Przyj!
Dobra, jest główka. Wszystko dobrze?
Nie, nie.
- Nie możesz. - Muszę.
Przestań przeć.
Harriet, musisz przestać przeć.
Pępowina jest owinięta wokół szyi dziecka.
Mów mi, co robić.
Musisz jš przecišć, żeby mogło oddychać.
Zacinij jš.
- Czym? - Sznurkiem.
Poszukam.
- Pomóżcie mojemu dziecku. - Jeszcze nie przyj.
- Mam sznurówki. - Szybko, szybko.
- Zawišż w dwóch miejscach. - Tu masz.
Dobra, mam. Masz też?
- Tak. - To lecimy.
- Pępowina przecięta. - Harriet, przyj.
Ostatni raz, z całych sił.
- Na trzy. - Teraz?
Przyj!
Masz licznš córeczkę. Zobacz!
Id do mamy
- Zawiń jš. - Gotowe.
Jest piękna, Harriet.
Dziękuję.
- Mogę? - Jasne.
Cichutko.
Uważaj.
Alice....
poznaj Alice.
Dziękuję.
Wracamy do mamy, co?
Chod tu.
Już z niej mała podróżniczka.
Alice?
- Alice, co jest? - Serce...
Dzięki za pomoc, Ben.
Czemu się umiechasz?
Uwiadomiłam sobie, że to pierwszy raz,
gdy tu pracowałam i nie byłam wkurzona.
Czeć, Angie.
- Przestań, nie ugryzę. - Tato kazał ci dać mi spokój.
Muszę ci tylko co powiedzieć.
Możesz ić do domu.
Nie, stary, zostanę.
Chciałem ci powiedzieć, że wiem,
że nie mogę sprawić, by mnie pokochała.
To był mój błšd.
Chcę cię przeprosić.
Za wszystko.
W porzšdku.
Już powiedziałe. Teraz wyjd.
Aha, co do tych braci Dundee...
Nie będš cię więcej nachodzić.
To wszystko.
Dobranoc.
To, co zrobiłe, było niesamowite.
- Gdzie moja mama? - Na górze.
- Mówiła, że to atak serca. - Co?
Jej organizm zbyt dużo przeszedł.
Mamo, jestem.
Elinore.
Córeczko...
Joe!
Kopę lat, smarkaczu.
Dzięki, stary.
Nie ma sprawy.
- Wszystko w porzšdku? - A u ciebie?
Tak.
Tak się cieszę, że zdšżyła.
- Wiedziałam, że co jest nie tak. - Skšd?
Zobaczyłam cię w lesie.
Jakby kopuła tego chciała.
- Gadam jak wariatka. - To wszystko jest zwariowane.
Pomogłam kobiecie urodzić dziecko.
Kopuła sprawiła, że widziała męża.
A teraz jest tu nowa Alice.
To wszystko musi znaczyć co ważnego.
Nie, mamo. Ty też jeste ważna.
Ale jeli cię tu sprowadziła, to na pewno chce, bym odeszła.
Nie.
Przynajmniej pozwoliła mi zobaczyć mojš pięknš...
córeczkę ten ostatni raz.
Ty i Carolyn...
- Opiekujcie się sobš nawzajem. - Mamo, nigdzie się nie wybierasz.
Niestety tak.
Więc musisz być dzielna.
Dobrze.
Obiecuję.
Kocham cię...
Też cię bardzo kocham, mamo.
Nore? Norrie!
Ożyw jš.
Zrobię wszystko.
Powiedz tylko, czego chcesz.
Nie odbieraj mi jej!
Powiedz, czego chcesz!
.:: GrupaHatak.pl ::.
Synchro i poprawki: GolbothŽ ¤¤¤ serialeatv.blogspot.com ¤¤¤