Więc piszesz książkę o Luckym Lucanie i o tym, co się stało.
Więc, co się z nim stało? To już Twój problem John.
Nikt Ci nie powie.
Dzieciom i mi ledwo starcza na przetrwanie,
a mimo to on każdego tygodnia przegrywa tysiące.
Ledwo mogę z nią wytrzymać w tym samym domu.
Jak myślisz, komu zostanie przyznana opieka nad Twoimi dziećmi?
Walcz brzydko, walcz nieczysto i nie pozwól sobie na zwątpienie.
Uważaj na Aspersa. Ma zwyczaj tworzyć własne zasady.
Myślę, że dla wszystkich będzie najlepiej jeśli wyśle ją Pan do odpowiedniej instytucji.
Powiedział Wam, że jestem szalona? Proszę, nie rób sceny.
Wszystko ze mną w porządku!
Dzieci zostaną pod nadzorem sądu,
lecz opieka i kontrola nad nimi zostaje przywrócona w ręce Lady Lucan.
Witam. Jestem Sandra. Sandra Rivett. Ja w sprawie ogłoszenia.
Stracił dzieci, panie Pearson. Stał się zgorzkniały i zły.
Mówi Pani, że nie ma wątpliwości, iż Aspers był w to zamieszany?
Powiedział już wszystko, co miałam do powiedzenia. W zasadzie nawet za dużo.
Nie chcę już dłużej o tym rozmawiać.
Nie możesz mieć żadnych wątpliwości, że kiedy raz obierzesz konkretną drogę
musisz nią podążać do samego końca.
Jej życie przeciwko Twojemu.
To hazard.
Śpij dobrze, skarbie, zobaczymy się rano.
Dobranoc, mamo. Dobranoc.
Sandra.
Sandra?
napisy za uksubtitles.ru z ang tłumaczyła sixthseries
Wszystko w porządku na dole?
Sandra?
Zamknij się!
Gdzie jest Sandra?
Gdzie ona jest?
Nie żyje. Zabiłem ją.
Jest w kuchni.
O mój Boże, co Ty zrobiłeś?
Nie wchodź tam. To rzeźnia.
Myślałem, że ona to Ty.
O Boże...
Wszystko przepadło.
To przez Ciebie!
Próbowałaś odebrać mi moje dzieci.
Musiałaś zdawać sobie sprawę, że na to nie pozwolę.
Tak, tak, tak...
Tak, przepraszam.
Muszę coś postanowić. Muszę zdecydować co robić.
Cóż...
Mogę... Ci pomóc.
Ty?
Tak.
Możemy... Możemy wszystko razem posprzątać.
Pozbyć się dowodów.
Proszę, John.
Chodźmy na górę i przedyskutujmy to na spokojnie.
To nie musi się tak skończyć.
Proszę, przegadajmy to. Tak?
Ja tyl...
Potrzebuję tylko trochę wody, moje...
Moje gardło, strasznie boli...
No już, szybciej.
Spójrz na siebie!
Wracaj na górę do pokoju, skarbie.
Właśnie tak. Wracaj prosto do łózka, skarbie.
Dobrze. Właśnie tak, do swojego...
Wracaj do pokoju, kochanie!
Czekaj! Czekaj, czekaj...
Och!
Masz, lepiej doprowadź się do porządku.
Masz Tuinol /lek uspokajający/ w łazience?
Tak, chyba tak.
Może byś przedawkowała?
To mogłoby być najlepsze wyjście z tego wszystkiego, nie sądzisz?
Tak.
Niech będzie.
Mógłbyś mi przynieść szklankę wody?
Veronica?
Veronica!
Suka!
Pomocy! Pomocy, błagam, pomocy!
Proszę!
Pomocy, pomocy!
Uciekłam od mordercy. Pomóżcie!
Niech mi ktoś pomoże! Proszę, proszę, proszę!
Dzwońcie po 999.
Pomocy! OK, już dobrze.
Moje dzieci!
Halo? Mamo, to ja, John.
Posłuchaj mnie uważnie, dobrze? W domu...
W domu wydarzyło się coś strasznego i ja...
Musisz tam pojechać i zabrać dzieci.
Co się stało?
Z dziećmi wszystko dobrze, ale Veronica jest ranna i...
i niania też.
Bardzo?
Chyba tak.
Musisz zabrać dzieci, zostały same.
I zadzwoń do Billa Shand-Kydd po pomoc.
A z Tobą wszystko w porządku, Johnny?
Tak, w porządku, ale muszę.... muszę iść.
Później wyjaśnię. Proszę.... Proszę, mamo, pospiesz się.
Chciałem napisać
książkę o straconym świecie hazardzistów i arystokratów,
lecz moimi badaniami owładnęła tajemnica Lucana.
Kolejne wydarzenia tej nocy mogły zostać ułożone w jeden obraz
na podstawie danych policyjnych i zeznań świadków.
Po telefonie do matki, Lucan w pośpiechu opuścił miasto.
Udał się na południe.
Otwarte.
Sprawdź na górze. Ja rozejrzę się tutaj.
Gdzie mama i Sandra?
Lucky?
Jest Ian?
Niestety nie. Został w Londynie.
No tak. Co się stało?
Może wejdziesz?
Chętnie, Susie. Dziękuję.
Przykro mi, madam, nie może Pani wejść.
Przyjechałam zabrać wnuki.
Sir, Pani mówi, że jest babcią dzieci.
jestem Hrabiną Wdową Lucan. skąd Pani wiedziała o tym, żeby tu przyjechać?
Syn do mnie zadzwonił i powiedział, by zabrać dzieci.
Powie mi Pan, co się wydarzyło?
Rozumiem, że był jakiś wypadek?
Obawiam się, że nie mogę nic pani powiedzieć.
Sami próbujemy to zrozumieć. Przyprowadź dzieci.
Moja synowa była leczona psychiatrycznie.
Ona i mój syn są w separacji.
Cierpi z powodu obsesji maniakalnej i sąd nakazał jej,
by kontynuowała leczenie.
Obawiam się, że trafiła do szpitala z ciężkimi uszkodzeniami głowy.
no tak, ale gdzie jest niania?
Opiekunka dzieci została uznana za zmarłą.
Znaleźliśmy jej ciało na dole w kuchni.
Mogę zapytać, proszę Pani, gdzie teraz przebywa Pani syn?
Obawiam się, że nie wiem.
Powiedział, że musi gdzieś iść i się rozłączył.
To była krótka rozmowa. Nie myślicie, że jest w to zamieszany?
Babcia! Och, skarbki. Chodźcie!
Chodźcie, skarby.
Cudownie, cudownie. Na tylne siedzenie.
Witaj skarbie. Bardzo dobrze.
Jeśli syn się z Panią znów skontaktuje, mogłabym go Pani skierować do nas?
Musimy z nim pilnie porozmawiać. Do tyłu.
Dziękuję.
Miałem... przytrafiło mi się coś jak z najgorszych koszmarów.
To ....
To takie niemożliwe, wątpię, żebyś Ty lub ktokolwiek inny w to uwierzył.
Przekonajmy się.
Dziś...Dziś wieczór przechodziłem obok domu.
Ostatnio regularnie koło niego przechodzę, żeby mieć dzieci na oku.
I... zobaczyłem... jakąś walkę
w kuchni.
Przez zasłony w piwnicy zobaczyłem,
jak Veronica szarpie się z jakimś mężczyzną.
Wbiegłem do domu, oczywiście wciąż mam klucz
i zbiegłem schodami na dół do kuchni.
Na końcu schodów poślizgnąłem się na czymś,
co jak się później przekonałem było krwią.
Mam ją wszędzie na ubraniu.
I, gdy tak tam leżałem,
ten facet, ktokolwiek to był, zdołał uciec.
Zobaczyłem, że Veronica jest ciężko ranna i...
Sandra leżała... do połowy schowana w worku.
Biedna dziewczyna była martwa.
O mój Boże!
V krzyczała... że ten...
ten mężczyzna zamordował Sandrę.
Wszędzie była krew i bałagan.
To... To była upiorna sytuacja.
Wtedy, gdy próbowałem jej pomóc, w tym samym czasie
on oskarżyła mnie o wynajęcie tego mężczyznę, by ją zabił.
Wciąż powtarzała to wyrażenie 'płatny zabójca'.
Musiała to usłyszeć w jednym z tych
amerykańskich filmów, które ogląda na okrągło.
To okropne! Co zrobiłeś, John?
Udało mi się ją zaprowadzić do sypialni na górę.
Chciałem pomóc i spróbować opatrzyć rany na jej głowie.
A potem miałem zadzwonić po pogotowie i policję.
Gdy poszedłem do łazienki po mokrą szmatkę ona uciekła.
Bóg jeden wie, co ona teraz wygaduje...
Jestem pewien, że zostałem wplątany w to, co się stało.
Ta kobieta zrobi wszystko, żeby mnie zniszczyć.
Na pewno nie posunęłaby się do czegoś takiego.
To o dzieci się boję.
Muszę skorzystać z Twojego telefonu, żeby sprawdzić czy wszystko u nich w porządku.
Oczywiście. Zostawię Cię samego.
Och i Susie, czy mogę prosić o długopis i czystą kartkę papieru?
Chcę spisać kilka myśli,
póki wciąż mam je w głowie.
Przyniosę.
Halo? Tu Johnny.
Dzwonię w sprawie dzieci. Są tutaj, całe i zdrowe.
Dzięki Bogu.
A... a Veronica?
Zabrano ją do szpitala.
Kontaktowała się z Tobą policja?
Są tutaj ze mną. Chcesz z nimi porozmawiać?
Eee... Nie. Nie, raczej nie.
Powiedz im, że zadzwonię do nich rano i do Ciebie też.
OK. Do widzenia, mamo.
Dzwonił mój syn.
Nie będzie z Wami teraz rozmawiał. Odezwie się do Was rano.
Dzieci są z moją matką.
Dziękuję.
Lucky, może zostaniesz na noc?
Umyjesz się.
Przygotuję coś do jedzenia. Musisz być głodny.
A jutro, pójdę z Tobą na policję.
To bardzo miło z Twojej strony, Susie, ale muszę wracać
i dowiedzieć się, jaką szkodę mi wyrządziła.
Muszę napisać do szwagra.
"Drogi Billu...
dowody poszlakowe przeciwko mnie są bardzo silne
na to, że V powie, że to wszystko to moja robota.
Mnie interesują jedynie dzieci.
Jeśli tak by się dało, chciałbym, żeby mieszkały z Tobą.
V w przeszłości udowadniała jak bardzo mnie nienawidzi
i zrobi wszystko, bym stanął przed sądem."
Drogi Lucky...
Jedyne co musisz zrobić to opowiedzieć swoją historię spokojnie i dokładnie tak, jak było.
Prawda wyjdzie na jaw.
Dziękuję Ci za wszystko.
Nie zapomnij wysłać tych listów. Zrobię to z samego rana.
Do widzenia, Susie.
I odjechał.
Susan Maxwell-Scott była ostatnią osobą,
która przyznała iż widziała Lucana żywego.
Dzień dobry, sir.
Siadaj, Dominick. Weź sobie kawałek golonki.
Tam leżą kawałki na zimno i plastry pieczeni mojej matki.
Boże dopomóż. Nie trzeba, dzięki.
No dobrze, wszyscy wiecie, dlaczego się tu zebraliśmy.
Nasz przyjaciel ma kłopoty.
Wiemy jedynie, iż wczorajszej nocy na Lower Belgrave Street 46
miał miejsce jakiś incydent.
Lucky Lucan jest poszukiwany w związku
z napaścią na swoją żonę i, jak wszystko na to wskazuje,
ze śmiercią opiekunki jego dzieci.
Rozpocznę pytaniem
czy ktoś miał jakieś wiadomości od Lucky'ego w ciągu ostatnich 12 godzin?
A co z tobą Aspers, dzwonił do Ciebie?
Nie, lecz pozwól mi powiedzieć -
nawet gdyby, Lucky Lucan to mój przyjaciel.
Gdy przyszedł do mnie, wymazany krwią, zrobiwszy coś okropnego
ostatnie, co by mi przyszło do głowy to go wydać.
Byłoby to wbrew każdemu poczuciu ludzkiej lojalności.
Byłoby to też wbrew prawu. Och, do diabła z prawem!
Do diabła z powszechnymi zasadami obywatelskiego zachowania, jakie by nie były.
Jeśli prawo jest złe, trzeba je zmienić.
Jeśli się nie, wtedy olać prawo.
Słabość rzuca ten kraj na kolana.
Związki zawodowe chcą zniszczyć nasz przemysł i ekonomię.
Nasz rząd im w tym pomaga jeżdząc od wybrzeża do wybrzeża, liderów,
silnych i bogatych
opodatkowując na 98 pensów od funta.
Nikt nie lubi podatków... Musimy walczyć!
Nasza przyszłość od tego zależy.
W czasach takich jak te uważam, że
gdyby nasz przyjaciel przyszedłby do któregokolwiek z nas
powinniśmy zaofiarować im ochronę.
Co dokładnie się wydarzyło?
Nie da się tego poskładać do kupy z gazet
i fragmentów plotek zasłyszanych dziś rano.
Myślę, że sprawy między Luckym a Veronicą osiągnęły wczorajszej nocy szczyt.
Opiekę nad dziećmi powinno się było przyznać Lucky'emu.
Christina rozmawiała ostatnią z Veronicą?
Nie rozmawialiśmy z nią od miesięcy.
Niemożliwe jest prowadzić rozmowę,
gdy schodzi ona na każdy inny możliwy temat.
Jak ciężko ranna jest Veronica? Nie wiem.
Jak to się stało, że niania nie żyje?
Przez myśl mi nie przeszło, że Lucky ją zabił.
Po co miałby to robić?
Jeszcze nie wiemy, ale dziś rano odebrało mnóstwo telefonów
z zapytaniem, co robić, jeśli zgłosi się do nas policja.
To bardzo ważne, żebyśmy nie mówili nic o sprawach Lucky'ego,
dopóki nie będziemy wiedzieli dokładnie co się wydarzyło
i będziemy pewni, że go czymś nie oskarżymy.
Nie możemy go oskarżyć, bo on nic nie zrobił!
Nie jest agresywny, jestem pewien.
A co z Veronicą?
To jak się martwisz jest przemiłe, ale zdajesz się nie rozumieć, co jest najważniejsze.
Lucky to nasz przyjaciel, nie jego żona. To znaczy, co ona o tym mówi?
Może to jakaś pomyłka?
Nie warto by było złożyć jej wizyty
i dowiedzieć się, co ona ma do powiedzenia na ten temat?
Jeśli uda się oszczędzić nam dalszych nieprzyjemności, będzie to mile widziane.
Bill, to twoja szwagierka?
Spodziewam się, że kto inny będzie w stanie więcej z niej wyciągnąć.
Dobrze więc.
Dominick...
Jako, że jesteś tak zaniepokojony jej stanem.
Dobrze, pójdę.
Sir. Dave,
To ten?
Wypożyczył go Lucanowi jego przyjaciel, Michael Stoop.
Porzucony tu pomiędzy piątą a ósmą.
Nikt nie widział, żeby koś wychodził z samochodu. Ale to absolutna kopalnia złota, sir.
Krew i włosy znalezione na siedzeniach, kierownicy i podłodze.
Spójrz na to.
Prawie taki sam, jak jeden znaleziony w domu.
Owinięty taką samą taśmą, tylko trochę dłuższy.
Newhaven? Dlaczego tu? Z powodu promu?
Pierwszy wypłynął do Dieppe chwilę po szóstej dziś rano.
Policja z Sussex sprawdza listy pasażerów.
Mógł sprawić sobie 60-godzinny paszport z pod lady.
Trudno uwierzyć, że skorzystał z promu
wiedząc, że znajdziemy tu jego samochód.
W klubie powiedzieli, że późno zarezerwował stolik na wczoraj.
Wychodzi z domu na Lower Belgrave Street o której?
Chwilę po dziewiątej wczoraj wieczorem? Tak.
Następnie zjawia się w Newhaven co najmniej...siedem godzin później.
Gdzie pojechał?
Z kim się widział?
Ian? Prosił, by poczekać.
Pozwól na słówko Aspers.
Lucky pojawił się w domu wczoraj w nocy.
ja byłem w Londynie w klubie.
Susie go wpuściła i rozmawiał z nim.
Co mówił?
Mówił, że jest niewinny
i że próbował powstrzymać innego mężczyznę przed zaatakowaniem Veronici.
Mówił, że przechodził koło domu akurat w tej chwili.
Przyznaję Aspers, dla mnie to zbyt naciągane.
Susie była na policji?
Nie, jeszcze nie.
Wysłała dla niego jakieś listy dziś rano, no a potem wróciłem do domu.
Do kogo były te listy? Do Billa Shand-Kydda.
Aspers, ona musi to zgłosić. Tak, oczywiście.
Myślisz, że powinienem teraz do nich zadzwonić? Myślę, że teraz to już za późno.
Tak. Chyba Susie mogła do nich zadzwonić rano.
Myślę, że najlepszą opcja, druhu, byłoby zadzwonić do nich rano.
I kto jest szalony?
O Boże.
Próbował mnie zabić, Dominick.
Co się stało?
Może to była kłótnia, która wymknęła się spod kontroli, chwila, coś takiego?
To było zaplanowane.
Miał się mnie pozbyć, żeby mógł zacząć życie beze mnie.
A... niania Sandra?
Zabił ją przez pomyłkę.
Powiedział mi, że myślał, że to ja.
Och.
Wiesz, że on postradał zmysły.
Nigdy bym nie pomyślał, że John jest zdolny do przemocy.
Uderzył mnie wcześniej, wiele razy.
I co teraz zrobisz?
Och, wiem, że to o to tak naprawdę chodzi.
Możesz powiedzieć Aspersowi,
że dziękuję za kwiaty, ale już za późno.
Złożyłam zeznanie na policji, w której powiedziałam, że to mąż mnie zaatakował,
i że przyznał się przede mną do zabicia Sandry.
Proszę nie porównuj mnie do Aspersa.
Nie można bronić, czegoś czego się nie da obronić.
To, co Ci się przytrafiło...
to groteska.
Nadinspektor Gerring. Przyszliśmy do Pani Maxwell-Scott.
Ach tak, oczywiście.
Mamy 48-godzinną przerwę pomiędzy przyjazdem Lorda Lucana tutaj
a zgłoszeniem tego na policję przez Panią.
Dlaczego nie skontaktowała się z Pani z nami wcześniej?
Nie miałam powodu. To śledztwo w sprawie morderstwa.
Według Pani słów, Lucan opowiedział Pani o śmierci Pani Rivett
i zauważyła Pani ślady krwi na jego ubraniu.
Wyjaśnił to, pośliznął się na kuchennej podłodze.
Utrudnianie śledztwa to poważna sprawa, pani Maxwell-Scott.
Nic nie utrudnia, po prostu nie wiedziała,
że sprawa przyciągnęła tyle uwagi.
To raczej odludne miejsce.
Następnego dnia nie włączałaś telewizji ani radio, prawda?
Prawda! Nie miałam pojęcia, że stało się to taką sensacją.
John i ja tylko porozmawialiśmy.
Wyszedł bardzo wcześnie, a ja rano wysłałam jego listy.
Listy? Jakie listy?
"To będzie zbyt wiele dla moich dzieci
idąc przez życie, wiedząc, że ich ojciec był oskarżony
o zabójstwo.
Gdy będą na tyle dorosłe, by zrozumieć
wytłumacz im
sen paranoi i opiekuj się nimi".
Sen paranoi?
To pismo Lucana.
Śledczy potwierdzili plamy krwi na kopertach.
Ten trzeci list był do Michaela Stoopa?
Koleś, który pożyczył mu samochód.
Coś ciekawego na liście pasażerów promu?
O ile wiemy, jeśli się nie przebrał jakoś
nie było go na pokładzie żadnego z nich.
Opis wysłaliśmy do Interpolu. Poinformowaliśmy granicę.
Nie było koperty?
Stoop twierdzi, że wyrzucił ją po otwarciu?
Pani Maxwell-Scott definitywnie twierdzi, że tego nie wysyłała.
Lucan dał jej tylko 2 listy, oba do Shand-Kydd'a.
Nie wiemy skąd go wysłał ani kiedy?
Czas zatrząsnąć trochę towarzystwem.
Pogadajmy z jego przyjaciółmi.
Ci wszyscy Lordowie i Panie
lepiej odświeżę sobie etykietę.
Nie martw się o maniery, synu.
Będziemy się zachowywać, Dave. Ale bez przesady, dobra?
To śledztwo w sprawie morderstwa.
Nadinspektor Gerring. Chcielibyśmy porozmawiać z Panem Aspinall'em.
Tak, proszę.
Pan Aspinall je lunch.
Prosił, by panowie tutaj poczekali.
Jesteśmy umówieni. Na konkretną godzinę.
Jeśli moglibyście tu poczekać.
Mówię Ci, nie mam ochoty na głupie gierki.
James. Dominick.
Miło Cię widzieć. Również. Usiądź.
Zamówiłem nam butelkę Perrier Jouet.
O, bardzo dobrze. Płaci The Sunday Times?
Tak, tak, wszystko jest na koncie. Dobrze.
Chcesz zamówić u mnie obraz?
Tak, eee....
Chciałbym, żeby był umiejscowiony w klubie.
W Clermont?
Wielu ludzi mówiło, żebym porozmawiał z Tobą.
Interesują mnie Twoi przyjaciele,
i jak to, co spotkało Lorda Lucana wpłynęło na Was.
Jeśli chcesz napisać artykuł
musisz coś zrobić w sprawie Veronici.
Veronici?
Tak, biedactwo. Została okropnie potraktowana.
Ma szczęście, że żyje
i to bardzo niesprawiedliwe w jaki sposób ludzie o niej mówią.
To inteligenta kobieta, dla niektórych może nawet za bardzo.
Jak ludzie o niej mówią?
Mówią, że to jedna z najbardziej znienawidzonych kobiet w Londynie,
lecz większość z tych, którzy tak mówią nawet jej nie znają.
Wiesz, uwielbiam Lucky'ego, naprawdę.
Uwielbiam go, ale życie jakie sprawił Veronice było torturą.
Dała radę wytrzymywać to przez 9 lat,
przesiadując nocami na 'wdowiej ławce' za jego plecami,
patrząc, jak przegrywa rodzinną fortunę.
Musi pozostać jakiś ślad.
Tego już za dużo. Nie będą z nas robić durni.
Gdzie on jest, tam? Proszę, sir. Prosiłem, byście poczekali.
Umówiliśmy się co do godziny. Prowadzimy śledztwo w sprawie morderstwa.
Pan Aspinall je lunch z gośćmi.
Kto jest tak ważny, że musimy czekać?
Sir!
Dzień dobry oficerze, przepraszam, że musiał Pan czekać.
Moi goście i ja raczymy się lunchem.
Chciałby się Pan dosiąść?
Wyższe klasy pogardzają rewolucją seksualną.
Nie z pruderii.
Po prostu już dawno puszczali się na lewo i prawo,
a nie podoba im się pomysł, że ktoś mógłby się do nich dołączyć.
To i fakt, że większość elegancików, których znam nienawidzi kobiet.
A jak ma się do tego Veronica?
Nie była w typie Lucky'ego.
Od razu było widać, była zbyt jasna.
To znaczy, on to niewolnik przyzwyczajenia.
Tuzin identycznych garniturów od tego samego krawca,
wędzony łosoś i kotlety jagnięce na lunch, codziennie.
Tego typu rzeczy.
Wiesz, ona pewnie myślała, że wżeni się w życie
pełne przepychu i przywileii.
On myślał, że zdobył kogoś do rodzenia dzieci
i robienia tego, co on sobie życzył.
Nie.
Nie spełniło się to żadnemu z nich.
Czy Lord Lucan kontaktował się z Panem od 7 listopada?
Nie. Ma Pan coś przeciwko temu, byśmy przeszukali teren?
Będziecie zrywać podłogi? I Pańskie zoo?
Ach, moje zoo.
Także słyszałem plotki,
iż karmię jego ciałem tygrysy.
Możecie przetrząsnąć to, co wydaliły.
Kto wie, może znajdziecie niestrawiony sygnet?
Jest Pan dumny z bycia przyjacielem człowieka,
który próbował zatłuc swoją żonę?
Gdyby była moją żoną, sam bym ją zatłukł pięć lat temu,
Pan również.
Lucky i ja z... kilkoma fajnymi dziewczętami.
Wiesz, zabawne, że Lucky nigdy nie był kobieciarzem.
Nie był zainteresowany dziewczętami w tym aspekcie.
Ale one zdawały się go uwielbiać.
Annabel Birley i jej przyjaciółki nie odstępowały go w Meksyku.
Ktoś ma zdjęcie, jak obejmuje go rękami.
To była dobra zabawa.Od lat jest z Jimmy'm Goldsmithem.
Warto byłoby to zobaczyć.
Tak, nie wiem kto je ma. Ktoś na pewno posiada kopię.
James, spróbujesz nas przedstawić w choćby połowie po ludzku?
Aspers mówi, że to ważne, aby opinia publiczna nie czuła się odseparowana,
w związku z dochodzeniem.
Teraz wydaje się jakby był,
sam nie wiem, otwarty sezon na mnie i moich przyjaciół.
Szczerze, Dominick. Obiecuję Ci to.
Tak, oczywiście.
Sprawę wyznaczono na czerwiec, Jimmy.
Jesteś pewny, że Twoja strategia jest słuszna?
Dotychczas przedstawiano tylko jeden punkt widzenia,
Veronici.
Rozprawa sądowa to naprawi.
to będzie, tak naprawdę, proces o morderstwo.
Policja próbuje przedstawić Lucky'ego jako wroga publicznego numer 1.
Podczas, gdy rodzinę Lucan reprezentuje adwokat
powinniśmy mieć przynajmniej szansę przedstawić wersję Lucky'ego
Veronice przed sądem.
Ale czy tę wersję da się potwierdzić, hmmm?
To dla mnie bardzo delikatny okres, Aspers.
Toczę rozmowy w sprawie wstąpienia do rządu.
Da się, jeśli będziemy w stanie wykazać
niekwestionowaną nienawiść Veronici do Lucky'ego
w miesiącach poprzedzających 7. listopada.
A co jeśli Lucky żyje?
Jeśli uda nam się przygotować mu grunt,
sądzę, że wróci, by oczyścić swoje imię i odzyskać dzieci.
Wyrok sądu będzie brzmiał
"morderstwo dokonane przez niezidentyfikowanych sprawców".
Obława skupi się na mężczyźnie atakującego Veronicę, którego widział Lucky.
W tym czasie, pracujemy nad tym,
aby spróbować ostudzić emocje z pomocą prasy.
Dominick zaaranżował artykuł w The Sunday Times,
który odmaluje nas w bardziej przyjaznym świetle.
Jestem zdeterminowany wygrać, Jimmy.
Czy ma Pani coś do powiedzenia przed procesem?
Powiem tylko tyle...
Powiedziano mi, że osoba jest niewinna,
póki nie udowodni się inaczej.
Wierzę, że mój syn jest niewinny wszystkich stawianych mu zarzutów.
Rozmawiała z nim Pani? Czy on żyje?
Było chyba po dziewiątej, gdy postanowiłam zejść na dół,
żeby sprawdzić, co z Sandrą i herbatą.
Stanęłam na szczycie schodów do piwnicy,
było tam ciemno, więc krzyknęłam do niej po imieniu.
Co stało się potem?
Usłyszałam hałas. jakiego rodzaju hałas?
Hałas kogoś lub czegoś za mną.
Gdy odwróciłam się w tamtą stronę, ktoś podbiegł i uderzył mnie w głowę.
Ta sama osoba próbował mnie uciszyć
wpychając mi palce do ust.
Ta osoba próbował mnie związać,
ale udało mi się odwrócić
i uderzyć w jego części intymne.
I wtedy to ta osoba zaniechała?
Tak.
Czy słyszała Pani, aby ktoś coś mówił podczas napaści?
Gdy tylko zaczęłam krzyczeć, ta osoba powiedziała "Zamknij się".
Rozpoznała Pani głos? Kto to był?
Mój mąż.
To Lord Lucan mnie zaatakował.
Sir, reprezentuję matkę Lorda Lucana,
Hrabinę Wdowę Lucan.
Lady Lucan, jesteście z mężem w separacji od stycznia 1973 roku?
Od 7 stycznia, tak.
I nawet przed separacją
okazywała Pani nienawiść w stosunku do męża?
Sprzeciw. Relacje pomiędzy Lordem i Lady Lucan nie są istotne dla sprawy.
Odwołuję ławę i wysłucham argumentów przez sądem.
Opuścić salę.
Moje informacje są takie, że od początku 1973 roku
Lady Lucan nienawidziła swojego męża.
W jednym z listów sugeruje się paranoję
i chciałbym, aby dowiedziono, że związki
pomiędzy Lordem i Lady Lucan pogorszyły się do tego stopnia, że
wpadła ona w paranoję i stało się możliwe,
iż obarcza swojego męża winą za ten atak.
Nie uważam, aby dowody na temat stanu psychicznego świadka
powinno się wnosić na sali rozpraw.
To wykroczyłoby poza moje zdolności do przebaczania.
Sir, wnoszę....
Wywlekanie na światło dzienne rodzinnych spięć nie przysłuży się tej rozprawie,
a przemienienie jej w rodzinne forum, by każdy mógł wylać swe żale
będzie złą rzeczą.
Członkowie jury, jeśli jesteście usatysfakcjonowani tym,
co usłyszeliście na temat obrażeń Pani Rivett,
musicie zagłosować za morderstwem.
Musicie także spróbować ustalić osobę lub osoby, jeśli takowe są,
które mają odpowiedzieć za morderstwo,
i na podstawie dowodów
zdecydować, czy jesteście w stanie podać nazwisko tej osoby.
Pamiętajcie, że istnieje prawdopodobieństwo, iż był tam ktoś jeszcze.
I, jeśli zdecydujecie się kogoś wskazać,
miejcie w pamięci, że to poważna kwestia
z punktu widzenia napiętnowania.
Odpowiedzialność spoczywa na Was.
Wie Pan gdzie jest Lord Lucan?
Jako gracz, postawiłbym pieniądze na to że żyje i że nie.
Mam nadzieję, że żyje.
Jeśli tak, to jak pan myśli gdzie przebywa?
Gdzieś w ukryciu?
Gdzieś bezpiecznie zadekowany, czekający na swój czas?
A gdyby pojawił się teraz?
Przytuliłbym go.
Uważa Pan, że powinien uniknąć kary?
Nie wiem, czy zabił Panią Rivett czy nie. Wierzę, że nie.
Lecz wiem, że jest osobą taką jak ja, urodzoną w złych czasach.
Jego cechy, jak mi się wydawało,
to zalety w starym stylu takie jak lojalność, szczerość i rzetelność.
Jeśli się do mnie zgłosi, zrobię wszystko o cokolwiek poprosi.
Powracamy teraz do naszej zapomnianej przeszłości, Anglo-Saxońskiej,
i stawali ramię w ramię w bitwach.
Proszę odczytać werdykt.
Morderstwo...
popełnione przez Lorda Lucana.
Dzisiejsze wydarzenia niczego nie zmieniają.
Wystawiono nakaz aresztowania Lorda Lucana
i nie zmienia się on bez względu na werdykt sądu.
Poszukiwania trwają, dopóki nie znajdziemy go żywego lub martwego.
Lady Lucan, jak się Pani czuje, pewnie jest pani zadowolona?
Nie jestem ani zadowolona ani nie.
Interesowało mnie jedynie ustalenie faktów.
Ale to cios dla rodziny Lorda Lucana i jego zwolenników?
Jego matka skarżyła się, że Lord Lucan został skazany
bez możliwości obrony.
Pomija fakt, że mógł zgłosić się na policję tamtej nocy
i wytłumaczyć swoje czyny.
To on zdecydował się uciec.
Koniec pytań!
Przepraszam, czy państwo są rodzicami Sandry Rivett?
Tak, to my.
Pomyślałem, że mają Państwo coś do powiedzenia na temat werdyktu?
O mojej córce ledwo tam wspomniano
a to ona powinna być powodem, dla którego się tu zebraliśmy.
Jedyne o czym słuchaliśmy to kłótnie
pomiędzy Lordem i Lady Lucan a ich rodziną.
Nikt nie raczył się pochylić nad nasza biedną Sandrą!
Aspinall bardzo źle to przyjął.
Jego wielki plan przywrócenia Lucan dobrego imienia spalił na panewce,
podobnie, jak się wydawało, moja opowieść...
Dotarłem do ślepej uliczki.
Co się stało z Lucanem? Gdzie był?
Natykałem się na wskazówki i poszlaki, lecz nie było to nic konkretnego.
A bez odpowiedzi na tę zagadkę, nic nie miało sensu.
Zastanawiałem się nad zarzuceniem całego projektu.
I wtedy, zainterweniował los.
Pani Maxwell-Scott?
Zaskoczyła mnie Pani wiadomość.
Nie sądziłem, że jeszcze Panią zobaczę.
Umieram, Panie Pearson. Nie zostało mi już wiele życia.
Ojej, przykro mi.
naprawdę?
Mi nie.
Eee...
Ostatnio myślę o Johnie Lucanie.
I doszłam do wniosku, że może to czas....
Czas na co?
Żebym powiedziała Panu, co wiem.
Myślę, że Ian chciałby, żeby to w końcu ujrzało światło dzienne.
W pierwszych dniach, ja...
Uwierzyłam Lucky'emu w jego opowieść na temat tamtej nocy.
Lecz teraz, jestem w stanie zaakceptować....
że może planował wykończyć Veronicę...
i że...
zamordował Sandrę przez przypadek.
W tym czasie, gdy zaginął Lucky Ian pracował z Aspersem
i wyłapując co nieco z rozmów i dodając dwa do dwóch
myślał, że udało mu się odkryć, co się wydarzyło.
Doleje mi Pan?
Ta, oczywiście.
Myślę, że Lucky zadzwonił do Aspersa
z budki przy drodze tamtej nocy
i coś ustalili.
Do widzenia, Susie.
Ode mnie wyszedł około 1.12, ale nie dotarł do Newhaven aż do piątej,
które leży raptem 40 minut drogi dalej.
Musiał jeździć w kółko, ale po co?
Według mnie, widzi Pan, on na kogoś czekał.
Ian opowiadał mi o 'małym zakładzie' w Newhaven.
O tym, że Aspers znał jakiegoś cinkciarza,
który w przeszłości przewoził gotówkę
i tego typu rzeczy na kontynent.
I wierzę, że to był ten człowiek,
na którego czekał Lucky,
aby go wywiózł z kraju.
Zejdź z widoku! Do środka!
Ian mówił, że myślał, iż wywieźli go do Szwajcarii,
gdzie człowiek Aspersa przygotował mu kryjówkę.
Myślę, że tam przebywał
w miesiącach bezpośredniuo po zniknięciu.
Ian mówił, że uważa iż Lucky wiele czasu spędzał na pisaniu do Aspersa.
Kto go tam wie, co mu chodziło po głowie.
"Aspers, pracuję nad oświadczeniem.
Są dowody ze sprawy o opiekę, które
potwierdzą wrogość Veronici w stosunku do mnie.
Wtedy, jako że nie ma innych świadków,
wszystko stanie się prostym wyborem między jej słowem a moim,
co do wydarzeń tamtej nocy".
Ian mówił, że Aspers początkowo był pełen nadziei.
Lucky, teraz jest czas, abyś pozostał w ukryciu
i pozwolił ochłonąć emocjom.
Bądź pewien, że pracujemy nad Twoim powrotem,
abyś mógł połączył się z dziećmi,
lecz musisz być cierpliwy.
Oczywiście, rozprawa temu zapobiegła.
Lucky nie mógł wrócić po tym, jak został publicznie nazwany mordercą.
Nie dostałem nawet szansy by się bronić.
Usłyszeli tylko jedną wersję historii.
Jak można uznać kogoś winny, kto nawet nie miał normalnego procesu?
Co ma mnie powstrzymać od pojechania tam i zażądania sprawiedliwości?
Zostaniesz tu.
A Artykuł w Sunday Times Dominicka
też nie wyszedł tak, jak planował.
Wszyscy mówią 'Dlaczego Veronica?
Dlaczego ją wybrał? To taka mała myszka.
Ale byłam w nim szaleńczo zakochana.
W zasadzie słowo miłość nawet tego nie oddaje.
Ale dziwnym trafem
on zdawał się pogardzać mną za takie uczucia.
Dziękuję Poppy.
Co to ma być?!
Strona za stroną o tym, jaką to świętą jest Veronica,
a my bandą okropnych kutasów!
A tu, na okładce,
jest matka moich dzieci wyglądająca jak tania dziwka
uskuteczniająca wakacyjny romans z mężczyzną poszukiwanym za morderstwo!
Elwes ma zostać wykluczony. To głupiec, Jimmy, nigdy więcej.
To niewybaczalne, że przekazał gazecie prywatne zdjęcia,
wystawiać Annabel na śmieszność.
Zobaczą to nasze dzieci,
ich matka przymilająca się do innego faceta, cholernego zbiega!
Annabel jedynie grała. Byłeś tam.
Elwes ma być odcięty. Persona non grata.
Ma zostać pieprzonym pariasem!
Jimmy pomógł w przeszłości Aspersowi,
gdy ten stał przed groźbą finansowej ruiny.
Nie ośmieliłby się mu przeciwstawić.
Dzień dobry, śpiochu.
Wiesz, naprawdę powinieneś posprzątać.
Tak nie zaimponujesz dziewczynie.
Hmm...
O kurczę.
Co jest?
To rachunek z Clermont na 17 funtów.
Nigdy nie dostałem rachunku z Clermont, nigdy nie płaciłem za jedzenie i drinki.
Więc dlaczego teraz?
To przez ten cholerny artykuł. O Boże, są na mnie wściekli.
Ach tak. Mogłaby poprosić Pani pana Goldsmitha?
Dominick Elwes. Jestem jego przyjacielem.
Och, OK. Dziękuję.
I co powiedzieli?
To była... sekretarka Jimmy'ego.
Poprosił, bym więcej nie dzwonił na ten numer.
Biedny Dominick.
Odmówiono mu wstępu do klubów i restauracji,
kontaktów z jego przyjaciółmi.
Porzucili go?
Większość.
Bali się sprzeciwić Jimmy'emu Goldsmithowi.
Dominik miał też skłonność do depresji,
więc było to dla niego torturą.
Najgorsze z tego było to, że otrzymał list
od nastoletniego syna Annabel z jej pierwszego małżeństwa.
Przebywał on w tym czasie w szkole z internatem
i oskarżał Dominicka na wystawienie jego matki na śmieszność,
przez co zaczęto dokuczać mu w szkole.
To był tylko gniew nastolatka,
ale Dominick znał tego dzieciaka od maleńkości.
Ostatnie czego chciał to uczynić go nieszczęśliwym.
Dominick?
Wiadomość o śmierci Dominicka
na pewno miała ogromny wpływ na Lucky'ego.
Byli przyjaciółmi od bardzo dawna.
Myślę sobie, że gdy tak tam tkwił,
czuł, jakby świat mu się zawalił.
Myślę, że teraz jest dobry czas na powrót do domu.
Nawet więzienie będzie lepsze niż moja obecna sytuacja.
Przynajmniej będę mógł widywać dzieci,
nawet jeśli tylko podczas godzin odwiedzin.
Jestem niezmiernie wdzięczny za to, co dla mnie zrobiłeś,
ale jestem zmuszony nalegać na powrót,
abym mógł podjąć walkę i oczyścić swe imię.
Ian twierdził, że Lucky bardzo cisnął na ten powrót.
Lecz Aspers wiedział, że jeśli kiedykolwiek wróci,
stanie w obliczu więzienia i hańby.
To puszka Pandory.
najpierw The Sunday Times, teraz śmierć Dominicka...
Private-Eye dyszy mi nad głową /satyryczny dziennik/.
Znalazł się tam artykuł insynuujący,
iż pomogłem Lucky'emu uciec przed sprawiedliwością.
Pozwę ich.
Wsadzają nosy w moje sprawy biznesowe,
wszędzie kopią, by znaleźć jakiś syf.
Nie muszę dodawać,
że już nikt się nie odzywa z Downing Street.
Przeklinam cholernego Lucana! To wszystko przez niego.
Lucky to nasz przyjaciel.
Nie będę zasmucony, jeśli go nigdy więcej nie zobaczę.
Mogę spytać, co według Pana stało się z Luckym, Panie Pearson?
Cóż, według mnie są dwie możliwości.
Pierwsza to taka, że niedługo po morderstwie popełnił samobójstwo,
lub że gdzieś zniknął jak Pani mówi
i udaje mu się uniknąć schwytania do dziś.
Czy kiedykolwiek brał Pan pod uwagę trzecią możliwość?
Ian, jak się masz, stary druhu?
Naprawdę?
Kiedy? Teraz.
Dziś odwiozę Cię do domu.
Oczywiście, to tylko przypuszczenie,
ale Lucky byłby tak podekscytowany tym,
że znów zobaczy dzieci.
Aspers, podpiszesz to proszę,
bym mógł wysłać pierwszą pocztą?
Aspers?
Proszę nie zapominać, że ten cały plan
pozbycia się Veronici to był hazard
i Lucky przegrał.
Myślę, że Aspers czuł się zmuszony zakończyć tę grę.
To chyba oznaczało obniżenie nadwyżki polucji,
o której tyle zawsze smęcił.
Oczywiście, nie mogę tego udowodnić.
To wydarzyło się tyle lat temu.
Ian powiedział mi o tym wszystkim....
teraz nie żyje....
wiele, wiele lat.
I Aspinalla też już z nami nie ma, by się mógł obronić.
Ale jestem przekonana, że tak właśnie było.
Niedługo po naszym ostatnim spotkaniu Susan Maxwell-Scott zmarła.
Istnieje wiele teorii na temat tego, co się stało z Lordem Lucanem.
Jej należała do tych bardziej intrygujących,
lecz zawsze nią pozostanie, tylko teorią.
Słyszałem o kasynie, które Aspinall otworzył po zamknięciu Clermonta.
W sowim foyer wystawił popiersia bohaterów hazardu.
Hazardzisty z socjety, Charlesa Jamesa Foxa,
Pruskiego geniusza wojskowości, marszałka Von Bluchera.
i generała Gordona,
który wszystko przegrał i stracił w Chartumie.
Odkryłem, że pierwotnie stało tam 4-te popiersie ,
dawno zdjęte.
Popiersie Lorda Lucana.
Chciałem zobaczyć to popiersie.
A dokładnie zobaczyć na własne oczy inskrypcję,
wyrytą własnoręcznie przez Aspinalla.
Los chciał, że ani Lucan ani Veronica
nie odebrali nagrody, o która tak zaciekle walczyli....
dzieci.
Na początku mieszkały z nią,
lecz w 1982 opiekę przyznano siostrze Veronici i szwagrowi,
Billowi i Christinie Shand-Kydd.
Veronica odrzuciła wszystkie prośby spotkania się ze mną,
lecz odwrotnie niż reszta rodziny żyjąc sama,
wielokrotnie podkreśla miłość i wybaczenie
dla męża, który zaginął tak nagle wiele lat temu.
za uksubtitles.ru z ang tłumaczyła sixthseries