SĘDZIA JOHN DEED odcinek 1 sezonu 6
tłumaczenie: nkate
ZBRODNIE WOJENNE część 1
- Wszystko będzie dobrze, kolego. - Są tam! Inni.
Są tam!
Czysto!
Jedna jeszcze żyje. Dawać ratownika!
Chociaż nasz kraj szczyci się wolnością słowa,
nie jest ona zagwarantowana przez prawo.
Shelby Brookes został słusznie skazany
za podżeganie do nienawiści z powodów religijnych,
co było niezgodne z Ustawą o porządku publicznym z 1986 r., § 29 B,
rozwiniętą w 2006 r. Ustawą o nienawiści rasowej i religijnej.
Dowody przedstawione na tym procesie
wyraźnie pokazują, że chciał wzbudzić taką nienawiść.
Może zacytuję szczególnie obraźliwy fragment:
„Islam to religia zacofana, bardzo niebezpieczna i nietolerancyjna.
Chociaż wszyscy o tym wiedzą, stajemy się państwem,
w którym zwykli Brytyjczycy boją się podjąć działania jak prawdziwi obywatele”.
Te słowa mogą wydać się nieszkodliwymi,
ale wypowiedziane pod koniec wiecu w Bradford,
były celowo prowokujące...
i doprowadziły do zamieszek.
Sir Ian Rochester, dyr. gabinetu ministra sprawiedliwości.
Dziękujemy.
Proszę o przywiązanie należytej wagi do zastrzeżeń określonych w §29 J Ustawy.
Gwarantują one, że żadnego z przepisów, do których odnosił się sir Alan,
nie można interpretować jako zakazu lub ograniczenia
dyskusji, krytyki, ośmieszania,
a nawet obrażania określonych religii lub przekonań ich wyznawców.
Atakowanie jednostki - to zupełnie inna sprawa.
Shelby Brookes tego nie zrobił.
Jak każdy inny obywatel ma prawo
kwestionować lub potępiać dowolny system przekonań lub religie.
Pomimo przepisów chroniących jego prawo do tego,
policja postanowiła go sprowokować, aresztując go.
Tak więc, dopóki nie zdelegalizujemy partii pana Brookesa,
musimy do ostatniego tchnienia bronić jego wolności słowa,
w ramach prawa,
niezależnie od tego, kogo może urazić.
Dziękuję, pani Mills.
Czy broniłaby pani prawa swego klienta do zaprzeczania Holokaustu?
Kiedyś złożył takie oświadczenie.
Jak obraźliwe nie byłyby jego poglądy, prawo musi bronić swobody ich wyrażania.
Alternatywą jest dyktatura.
Oddalimy się, by rozważyć nasz werdykt.
Proszę powstać!
Dzień dobry.
Miałbym więcej optymizmu, gdyby Deed nie zasiadał na ławie.
- Widziałeś tłuszczę na zewnątrz? - Dlaczego policja na to pozwala?
Tak, rząd czekają kłopoty, jeśli ta apelacja się powiedzie.
- Deeda to nie wzruszy. - Nie miał jechać do Hagi?
Nie ma tam dla niego pracy, więc może tu zasiadać.
Pani Mills, jakie przeczucia?
To wstyd, że rząd w ogóle wniósł tę sprawę.
Czegóż mogłem się spodziewać
skoro związała się z bandą szurniętych radykałów?
Jego opinie są wstrętne,
ale czy w demokratycznym społeczeństwie powinniśmy zamknąć mu usta?
Art. 10 Europejskiej Konwencji nam tego zabrania.
Nie do końca. Może też ograniczyć jego prawa
dla bezpieczeństwa publicznego i ochrony praw innych osób.
Brookes jest rasistą.
Nienawidzi Murzynów, muzułmanów, gejów i Żydów,
i ludzi z sześcioma palcami, o ile wiem.
Pomimo miejsca, w którym przemawiał, starał się atakować tylko religię.
Czy powinniśmy chronić religię przed krytyką,
tylko dlatego, że jej wyznawcy uważają ją za obraźliwą?
Musimy starać się dostrzec, co kryło się za tymi słowami, jaki miały cel.
Czy nie atakował islamu z nienawiścią?
Istnieje europejskie orzecznictwo, Jersild przeciwko Danii, 1955.
Dziennikarz został skazany za podsycanie nienawiści rasowej.
Przeprowadził wywiad z trzema neonazistami.
Unieważniając wyrok skazujący, sąd orzekł,
że to poważnie ograniczyłoby wolność prasy,
gdyby nie mogła przedstawiać takich poglądów.
To nadal ignorowanie art. 17.
Nie możemy interpretować żadnego przepisu Konwencji w sposób,
który pozwala Brookesowi łamać dowolne inne prawa i przywileje.
Brookes przestrzegał prawa.
Zgodnie z Konwencją,
nie atakował bezpieczeństwa muzułmanów, tylko ich przekonania.
Co prowadzi do fizycznej rzeczywistości, do przemocy.
Nie wierzę, że Brookes nie był tego świadomy.
Zgodnie z obowiązującym prawem niewiele możemy na to poradzić.
Same idee w prawdziwej demokracji nie podważają niczyjego świata, John.
- A żyjemy w prawdziwej demokracji? - Dlatego potrzebujemy tych zabezpieczeń.
Jak byś się czuł, gdyby twoje przekonania religijne były wyśmiewane
przez kogoś, kto twierdzi, że reprezentuje białą większość?
Chciałbym ukamienować bluźniercę.
Nas ukamienują, jeśli obalimy wyrok i go zwolnimy.
To jest dylemat.
Czy powinniśmy podtrzymać zły wyrok z obawy przed represjami?
Nie jestem przekonany, że był zły.
Więc niech każdy z nas przemyśli to sam i spotkajmy się... za 14 dni?
11 osób zastrzelonych w Basrze
to niewiele w porównaniu do liczby zabitych tam ludzi, Ian.
To byli cywile zabici przez brytyjskiego żołnierza, czworo dzieci.
- Cóż, trzech było terrorystami? - Zdaniem naszej armii.
Iracki rząd temu zaprzecza.
- Na ile to wiarygodne? - Chcą, aby sprawę rozpatrzono w Iraku.
Premier może na to przystać w ramach naszej strategii wyjścia.
- Szkoda biednego szeregowego Clarka. - Mamy strategię wyjścia?
- Armia chce sądu wojennego. - Nie dostaną go.
Nawet jeśli minister obrony będzie przekonywał rząd.
Taxi!
Do klubu Garrick, proszę.
Sir Josephie.
BUM! Możesz umrzeć. Szanuj islam! Islamski dżihad
- Rozpoznasz tę kobietę? - Myślisz, że to na poważnie?
- MSW musi potraktować to poważnie. - Ledwo mi mignęła.
Wszyscy musicie dostać całodobową ochronę.
O ile będzie miała zgrabne nogi!
O, tak!
Jaki sir John ma porządek dnia?
Dbam o jego prywatność. Będzie pani musiała sama go zapytać.
To nie pomoże pani szefowi.
Zaczynam myśleć, że to posunięcie lorda kanclerza, by mnie przystopować.
Nie możemy ryzykować. Traktujemy to bardzo poważnie.
To sir Channingowi grożono.
- Mnie przydzielono panu. - Wystarczy mi pani Cooper.
Spodobałoby się sędzi, gdyby przesyłka do pana wybuchała w rękach pani Cooper?
Podobnie, gdyby spotkało to panią.
Dobrze, jeśli będzie pani zgłaszać wszystko pani Cooper.
- Sir, naprawdę myślę... - Tak, jasne.
Z pewnością jest pani profesjonalistką, ale pani Cooper też.
Zawsze jest taki trudny?
- Muszę znać jego ruchy. - Gdybym sama je znała.
- Ma wiele przyjaciółek? - Nie wnikam w to.
Śpi z panią adwokat Mills?
- Czy to nie wyłącznie jego sprawa? - Jest w niebezpieczeństwie.
Musimy go chronić, nawet bez jego wiedzy.
Po południu ma w sądzie kolejną apelację.
Możliwa jest duża publiczność?
Na sprawie statusu przelewów bankowych w ustawach o kradzieży?
Tak, będą walić drzwiami i oknami.
Potem spotyka się z panią Mills. Ćwiczą szermierkę.
Nie obchodzi mnie, że proces w Bagdadzie poprawi wizerunek szmatogłowych!
- Minister obrony zdaje się nieugięty. - Gotowy komuś przyłożyć.
...nasi chłopcy zasługują na coś lepszego!
Najlepszy jest sąd wojskowy nad szeregowym Clarkiem.
Irakijczycy nie odpuszczą.
Uwolniliśmy ich kraj od szaleńca i wyobrażają sobie, że mają demokrację.
Więcej osób głosowało w Iraku niż tutaj.
Martin, znasz zdanie premiera.
Irak będzie stabilniejszy, jeśli chociaż sądy ruszą.
Ale do wycofania się, żołnierze poczują się pozbawieni ochrony.
Bez poprawy funkcjonowania ich administracji,
wycofanie się opóźni, generale.
Proces w Iraku byłby postrzegany jako zdrada.
Jeszcze więcej chłopców by zdezerterowało.
Nikt ich nie sprzedaje, Andy.
W razie potrzeby, upublicznię to. Zobaczymy, co powie elektorat.
Policja obeszła dziś moje mieszkanie.
Sprawdzali bezpieczeństwo na wypadek, gdybyś mnie odwiedził.
Zakrawa za bezczelność.
Myślę, że skorzystali z pretekstu.
Chodziło raczej o me relacje z Radykalnymi Prawnikami.
Policja stała się narzędziem rządu i nikogo to nie obchodzi.
Lepiej zacznij się przejmować - w ich rękach jest twoje bezpieczeństwo.
Nie mogę traktować tego poważnie.
Pytali o nas.
Co im powiedziałaś?
- Że nigdy nie zdołam być z tobą. - Dlaczego?
O co chodzi? Myślałem, że jest dobrze.
Tak, dla ciebie, John.
Nie można się do siebie zbliżyć, na żadnym poziomie.
- Dlatego skumałaś się z tymi radykałami? - Nie, oferta była interesująca.
To samobójstwo zawodowe. Mogłaś zostać sędzią.
I też stałabym się niedostępna, nie chcę tego.
- Dlaczego to robisz? Przestań. - Ponieważ nie podoba mi się moje życie.
- Chcę to zmienić. - Czy to pomaga?
Kim jesteś, by to kwestionować?
Jeśli zbliżysz się do tej bandy, nigdy nie zostaniesz sędzią.
Cóż lepszego mogłabym zdziałać jako sędzia?
- A jeśli przestaniesz być adwokatem? - Ktoś tym groził?
Ta nowa grupa jest kompletnie wypaczona i upolityczniona.
Ignorują wszelkie zasady obiektywności.
Nie, wierzą w to, co robią,
to więcej niż można powiedzieć o większości prawników.
Nie wykorzystuj ich, by mnie ukarać.
Zbyt wiele mamy za sobą.
Nie manipuluj mną!
Nie mogę już z tobą rozmawiać. Nie mogę dotrzeć do ciebie.
Po prostu... zajmujesz pozycję i nic cię nie ruszy.
Chyba tylko bomba by cię poruszyła.
Najlepsze czekoladki na świecie...
To oburzające.
Brytyjczycy odmawiają nam sprawiedliwości
nie pozwalając, byśmy sądzili szer. Clarka w Iraku.
Zamiast tego nalegają na Hagę.
Tak, śledzę publiczną przepychankę między ich premierem i ministrem obrony.
Tego żołnierza trzeba osądzić na irackiej ziemi.
To może być ryzykowne, panie ambasadorze. Pachnie linczem.
Chcemy tylko sprawiedliwości.
Ale Haga to idealne miejsce, wyrafinowane politycznie.
Tak, ale czy Międzynarodowy Trybunał Karny może zapewnić sprawiedliwość dla Iraku?
Osobiście poprowadzę oskarżenie. Porozmawiajmy z Claude'em Previn.
To wciąż sąd po angielsku, dla Anglików.
Nie powinieneś się martwić
biorąc pod uwagę konsekwentny sprzeciw Francji wobec wojny.
Irak musi złożyć formalny wniosek zgodnie z art. 13 Statutu Rzymskiego.
Chcielibyśmy poprowadzić tę sprawę. Prawda, Marie?
Dopilnujemy, by żołnierza skazano.
To konsekwencje ich nielegalnej wojny.
- Dajcie nam stoczyć tę bitwę. - Claude?
Porozmawiam... z naszym ministrem sprawiedliwości.
Dla armii Trybunał nie jest lepszy od Iraku.
Raczej nie, generale.
Stacjonujący żołnierze nie zauważą różnicy.
Ile jeszcze dezercji będzie nas to kosztować?
Następne 3 tysiące?
To poza naszą kontrolą. W końcu jesteśmy sygnatariuszami Trybunału.
Trzeba znaleźć sposób, by to zablokować.
Inaczej żołnierze, którzy nie zdezerterują będą unikać działań,
by nie zostać ofiarami rozgrywek politycznych.
To część naszej strategii wyjścia.
Jakiej strategii wyjścia?
Chyba musimy wcześniej się wycofać.
Więc musimy uprzedzić proces w Hadze i przeprowadzić sąd wojenny.
To spowodowałoby międzynarodowy incydent.
Może jest prostsze rozwiązanie.
Stan psychiczny szer. Clarka może mu nie pozwolić stanąć przed sądem.
- To jest możliwość, generale. - Niezbyt honorowa.
I nasi specjaliści od czubków twierdzą, że jest zdrowy.
Dobrze. Złożę raport.
Panowie.
Na ile zrobimy z tego żołnierza kozła ofiarnego?
Przypuszczam, że moglibyśmy wycofać zgodę rządu na proces,
chociaż premier jest skłonny wziąć to na klatę.
To szer. Clark byłby sądzony, a nie rząd.
To by zademonstrowało różnicę między nami a USA,
że nie uchylamy się przed międzynarodowym wymiarem sprawiedliwości.
Gdyby Deed dołączył do ławy sędziowskiej i popłynął z naszym prądem,
byłoby jeszcze lepiej.
Jak skłonić Deeda do pływania inaczej niż pod prąd?
Zaproponowano pana do składu sędziowskiego tego procesu.
Rząd pragnie mieć swego reprezentanta.
Nie reprezentuję rządu.
Sędzia Previn sprzeciwia się włączeniu pana do składu.
Nie mam tam zbytniego doświadczenia.
A któryś z nich ma? Marnują tylko czas nadrabiając swe braki.
O, nie, to potrwa rok lub dłużej. Wolałbym, by zajął się tym inny sędzia.
Myślę, że szykują się, by poświęcić szer. Clarka
na rzecz strategii wycofania się z Iraku.
- W czym dokładnie rzecz? - Nie jestem wtajemniczony,
ale myślę, że w tym, by angielski sędzia
pomógł zapewnić sprawiedliwość, uznając winę naszego żołnierza.
A jeśli nie jest winny?
Wydaje się, że to niewielka cena za uratowanie życia brytyjskich żołnierzy.
John, proszę, odejdź, zanim powiem coś, czego będę żałować.
Po prostu idź.
Odejdź!
Nie mogę prowadzić sprawy w Hadze. Deed jest w składzie sędziowskim.
- To jakiś obłęd, Jo. - Byliśmy w związku, Simon.
Więc możesz wpłynąć na niego, na naszą korzyść.
Pomyśl o tym, to dar losu dla Dave'a Clarka.
- Goedendag. - Goedendag.
Jestem dr Pavely, mam rezerwację.
Zgadza się. Proszę wypełnić formularz rejestracyjny.
Mam rozpakować, sędzio?
- Uważa się, że ten proces potrwa rok. - I tu zostaniemy?
Z tego, co zdążyłem przeczytać, wystarczą 3 tygodnie.
Więc rozpakuję.
- Marie Madsen, gł. prokurator MTK. - O, przepraszam! Sędzia jest zajęty!
- Już weszła, Coop. - I tyle z ochrony!
Nie sądzę, by pani Madsen zbytnio mi zagrażała.
Wyglądasz na starszego, niż sugerowałaby twoja reputacja.
Touché!
- Fechtujesz? - Gry... to strata czasu.
To mentalna dyscyplina, jak joga.
- Uprawiasz jogę? - Nie, jestem zbyt leniwy.
Czytałeś akta sprawy szer. Clarka?
To obszerna lektura.
Więc może później napijemy się i porozmawiamy?
Czy to właściwe? Prokurator i jeden z sędziów?
Sprawiedliwość jest naszym wspólnym celem.
Myślałem, że przedstawiasz swoje dowody, obrona swoje, a sędziowie decydują.
Według art. 54 moim zadaniem jest zbadanie
wszelkich okoliczności, obciążających lub nie.
Nie powinien pan rozpatrywać tej sprawy, sir John.
Do zobaczenia później.
Silna dama.
Pretensjonalna, jeśli mogę zauważyć.
Ma reputację upijającej się z sędziami.
Jestem policjantką.
Tak więc…
twoja policjantka jest lesbijką?
Ty masz reputację zbytniego zbliżania się do sędziów.
Ty masz reputację zbytniego ingerowania.
Europejskie sądy tak nie działają?
Dowody wskazują na winę szeregowca Clarka.
Jego obrońcy powiedzieliby co innego.
- Znasz jego obrońców? - Moje słowa tego nie sugerowały.
Uprawiasz seks z panią Mills?
- Bez ogródek, co? - Nie zaprzeczasz.
Jestem przesłuchiwany?
- Jak ona może bronić tego człowieka? - Nie prowadzę obrony.
- Do nas należy przesłuchanie go. - W obecności obrony.
Gdy usłyszałam, że dołączysz do składu sędziowskiego
byłam pewna, że cię nie polubię.
Teraz chyba zmieniłaś zdanie?
Jesteś szczery, bezpośredni.
Nie znoszę ludzi, którzy nie wiedzą, czego chcą, ani jak to zdobyć.
Chciałbyś się kochać?
To byłoby bardzo miłe.
To dobrze.
Ale w tym momencie muszę ujawnić, że jestem z "News Of The World" i odejść.
To ma być żart?
Tak, to... raczej różnica kulturowa.
- Myślałam, że wiesz, czego chcesz. - Tak, będę żałował do końca życia.
Tak...
myślę, że będziesz.
Sir Johnie?
W sama porę.
Uznają mnie za winnego, pani Mills?
- Tak? - Uważamy, że sprawa jest do wygrania.
Chciałabym, byś sprowadził do sądu swoją matkę.
Nie, nie czuje się dobrze. Nie może.
Usłyszą, jak opiekowałeś się nią, gdy dorastałeś.
Zobaczą ją na wózku inwalidzkim.
Nie chcę, by słyszała o tych dzieciach.
Nie... to ją zabije.
Proszę, nie zmuszaj jej do przybycia tutaj.
Też bym tak chciał.
Co, proszę?
Zna pani bajkę o zającu i żółwiu?
Pewnie źle się kończy.
- Cóż... - Jest gościem w naszym hotelu.
Muszą podawać jej inne jedzenie.
Cześć.
Chciałem, by to było nieformalne, nie między-państwowo.
Zażąda pan mego ustąpienia. Marie Madsen mi powiedziała.
Irakijczycy nie chcą angielskiego sędziego w składzie.
Jasne, że nie.
To znacząca sprawa, monsieur. Musimy iść im na rękę.
Właśnie dlatego nie powinniśmy.
Jak Brytyjczycy zdołają pozostać w Iraku, jeśli ulegniemy żądaniom?
Brytyjczycy nie powinni być w Iraku. Tak jak i Amerykanie.
Wielka Brytania zobowiązała się ustabilizować sytuację.
Czy pod okupacją może być kiedykolwiek stabilna?
- A bez - kiedykolwiek będzie? - Tak, z pomocą kogoś innego.
- Pomocą Francji? - Naturellement.
Pracując za kulisami.
Naturellement.
Przekona się pan, że moje doświadczenie pomoże pchnąć sprawę do przodu.
Takie sprawy wymagają czasu, monsieur.
Marnuje się zbyt dużo czasu. Możemy to zrobić w trzy tygodnie.
Jestem przewodniczącym, monsieur.
Pani Mills, sędzio.
- Coop... - Wiem, herbata.
Nie, nie przyszłam na herbatę.
Jesteś w składzie sędziowskim sprawy szer. Clarka.
- Ktoś nie chce, bym był. - Świetnie, ja też nie. Chcę, byś ustąpił.
Wielka Brytania musi być reprezentowana.
- Od kiedy jesteś na usługach rządu? - Nie w tym rzecz!
Nie pozwolę też, by twoi nowi kumple tak mówili.
To nasz rząd powinien być sądzony.
Przyjmując taką linię zaszkodzisz swojej karierze.
Dzięki, nie narzekam. Wolałabym nie należeć do establishmentu.
- Należysz, podoba ci się to, czy nie. - Wstydzę się być Brytyjką.
Dołączenie do bandy "Jumping Jack Flash" nie pomoże, prawda?
Przemyśl to, o co prosiłam.
Tak, tak. Jaką linię obrony zastosujesz?
Atakowanie rządu nie pomoże twojemu klientowi.
Claude mówi, że nie chcesz ustąpić!
- Przepraszam, sir John. - W porządku, jest nieszkodliwa.
Islamscy terroryści to nic w porównaniu ze mną!
W porządku.
Marie Madsen, Jo Mills - prokuratura, obrona.
Pani Mills, słyszałam o pani.
Wycofa się pan z tej sprawy. To konieczne.
- Pani Mills, proszę go przekonać. - Nie mam takiego wpływu.
Więc proszę odejść, ja z nim porozmawiam.
W Anglii prokuratura i obrona razem konsultują się z sędzią.
Jesteśmy w Hadze, pani Mills.
Gdzie jak widać nie potrzebuje pani prawa, by sobie poradzić.
Co miała na myśli?
Bez względu na tutejsze zwyczaje, nie spotkamy się bez obrony.
- Z powodu waszego związku? - Nie będę odpowiadać.
Musisz się wycofać będąc w związku z adwokatem.
Jesteś w związku z Previn.
W kółko wchodzisz do jego pokoju jak do siebie.
To nie jest romans!
Tylko się z nim upijasz?
- Gdzie to słyszałeś? - Może ty powinnaś ustąpić.
Nigdy! Zamierzam wysłać tego brytyjskiego żołnierza do więzienia.
To staje się nawykiem, mijanie żółwia przez zająca.
- W końcu to żółw wygrywa. - Tylko w bajce.
Zostaniesz po tej konferencji na temat AIDS?
Nie, muszę jechać do Szwajcarii.
Gdzie biegasz po górach?
Co powiesz na bardziej spokojną jazdę rowerem po mieście?
- Muszę popracować. - No tak.
To będzie nasze epitafium, prawda?
"Odkładał życie do zakończenia pracy".
Tak, choroba naszych czasów.
Więc jak z tą przejażdżką rowerową?
Nie, naprawdę muszę pracować.
- A co powiesz na kolację? - Naprawdę jesteś wytrwały.
Cóż...
próbuję.
La cour se lève.
Cour Pénale Internationale. L'audience est ouverte à dix heures.
Dzień dobry wszystkim.
Najpierw chciałbym zapytać pozwanego o warunki w areszcie.
Ma jakieś skargi? Dobrze go karmią?
Tak, wysoki sądzie, nie ma zastrzeżeń.
Możemy odczytać oskarżonemu zarzuty?
Za pozwoleniem, najpierw chciałabym wnieść sprzeciw
odnośnie zasiadania sędziego Deeda w tym panelu.
Na jakiej podstawie?
Jest w związku z liderem obrony.
Przedstawi pani dowody?
Chciałabym przesłuchać w tej kwestii sir Johna i panią Mills.
Zaproponowałbym moją kancelarię, ale istnieje potrzeba jawności.
Niewyjaśnienie tego rzuci cień stronniczości na ten ważny proces.
Sir John i madame Mills, poddalibyście się przesłuchaniu?
To ze wszech miar szkodliwe.
Ten proces musi być w pełni obiektywny.
Madame, czy łączą panią jakieś relacje z którymś z sędziów?
Znam sędziego Deeda.
W zeszłym tygodniu trenowaliśmy szermierkę.
To faworyzuje jej klienta!
- Czy sir John chce skomentować? - Nie w jawnym sądzie.
Zgodnie z naszą konstytucją wymagamy jawności.
Czy istnieje związek, który może zaszkodzić tej sprawie?
Nie, nie ma.
Zatem powinniśmy pamiętać o artykule 67,
gwarantującym pozwanemu prawo wyboru obrońcy.
Możemy teraz odczytać zarzuty?
Mogę przedstawić kolejny argument?
Niestety nie. Zarządziłem.
Davidzie Patricku Clarku,
jest pan oskarżony o zbrodnię wojenną.
Wbrew art. 8 §2 B Statutu Rzymskiego
dnia 11 listopada zeszłego roku, około godz. 17,
w związku z międzynarodowym konfliktem zbrojnym,
z premedytacją zastrzelił pan czteroletniego Asheera Al-Abula,
chociaż wiedział pan, że jest chroniony
postanowieniami Konwencji Genewskiej z 12 sierpnia 1949 r.
Dodatkowo jest pan oskarżony o zbrodnie wojenne z art. 8 §2 C,
tj. o zamordowanie cywili nie biorących udziału w działaniach wojennych:
Malikiego Al-Jamila, lat siedem,
Eisę Ali Nassera, lat dziewięć,
Ziyala Ataie,
Amirę Hakima,
Husseina Husseiniego,
Sadiego Al-Rahmana,
Mohammeda Rufiego,
Qasima Al-Assama,
Murtazę Nazaha.
Przyznaje się pan do winny czy nie?
Niewinny, proszę pana.
Proszę usiąść.
Madame Mills.
Poprosiliśmy władze irackie o akta szpitalne istotne dla obrony.
Dotyczą one uratowanego przez szer. Clarka człowieka,
który zmarł w jego ramionach.
- Te akta nie zostały nam wydane. - Wiecie, że one istnieją?
Uważamy, że tak, na podstawie słów oskarżonego.
- Zażądaliście ich? - O, tak, ich brak osłabi obronę.
Ale znaliście datę rozprawy.
Prokuratura mogłaby skorzystać ze swoich znacznych uprawnień na mocy art. 54
i zbadać z władzami Iraku, dlaczego dokumenty nie zostały wydane.
Ten człowiek to fikcja, dlatego nie ma dokumentów.
Chciałbym, by zbadała pani sprawę i złożyła raport.
To należy do obrony.
Nie jestem tu po to, by szukać danych oczyszczających oskarżonego.
Pani ustawowym obowiązkiem jest ustalenie prawdy.
Chcę zobaczyć te dokumenty szpitalne.
Pani Mills na pewno przekaże szczegółowe informacje.
- Jestem zobowiązana, milordzie. - Zła forma, pani Mills.
Wysoki sądzie.
Możemy kontynuować?
Najpierw chciałbym wiedzieć, jaki jest stan psychiczny oskarżonego.
Nie. Więzień został uznany za zdolnego do procesu.
Tak, czytałem raporty wojskowych psychiatrów.
Czy są jakieś niezależne raporty?
Ilu potrzeba psychiatrów, by móc uznać kogoś za zdrowego?
To psychiatrzy brytyjskiej armii.
- Nie są gorzej wykwalifikowani. - Prokuratura ma rację.
Pracują dla wojska.
Specyfika pracy wpływa na umysły nas wszystkich, nawet psychiatrów.
Cała armia brytyjska jest szalona stacjonując w Iraku.
Pani Mills, czy oskarżony został zbadany przez innych psychiatrów?
Cztery razy przeprowadzono niezależne badania.
Raporty są w zakładce 10. aplikacji.
- Powoła pani tych psychiatrów? - Nie.
W takim razie, chciałbym przesłuchać wojskowych psychiatrów.
W jakim celu?
Chcę być usatysfakcjonowany stanem psychicznym oskarżonego.
Nikt tego nie kwestionuje.
W tej kwestii muszę zgodzić się z obroną.
- Nie mamy innego wyboru. - Nie, oczywiście.
Oddalimy się, by to omówić.
La cour se lève!
- Zawsze jest tak wkurzający? - Jeszcze nic nie widziałaś.
Spokojnie, Dave.
- Poczeka pan na zewnątrz? - Musi być pod strażą.
Tak, ale na zewnątrz.
Nie, pod ciągłym nadzorem.
Po prostu wyjdź. Musimy sami porozmawiać.
- To rozkaz. - Nie, wynoś się!
Simon! Powiedz sędziom, że strażnicy nie pozwalają klientowi
przygotować się do obrony. Nie możemy kontynuować.
Dobrze.
Ja im powiem.
Chciałoby się im dołożyć, są tacy głupi!
Właściwie są bardzo przyjaźni.
Mimo to, twoja linia obrony ujawni się dopiero w sądzie.
Nie jestem szalony, pani Mills.
Dave, to sztuczka, by powstrzymać ten proces.
- Nie sądzę, John... - To brytyjski sędzia, pracuje dla rządu.
- Dlaczego pyta, czy jestem szalony? - By zatrzymać proces.
Chce być sprawiedliwy względem ciebie.
Ci, których zastrzeliłem to byli terroryści, wiem to.
Ale niestety jedyny świadek zmarł ci na rękach.
Nikt nie wierzy, że istniał.
- Nigdy go nie znaleziono. - Był tam.
Ktoś ukrywa te akta szpitalne.
Powstrzymacie psychiatrów, by nie mówili, że jestem szalony?
- To właśnie powiedzą? - Nie jestem szalony.
Nie jestem.
Czy psychiatria nie mąci jedynie wody na procesach?
- Tego pan chce? - Wie pan, że to nie tak.
Mogę tego zabronić.
Wtedy będziemy walczyć publicznie.
Pana rząd jest w bardzo niewygodnym położeniu.
Irakijczycy chcą potępienia tego okrucieństwa,
a wasza armia potrzebuje ochrony.
Szaleństwo to wygodna ucieczka.
Psychiatrzy mogą potwierdzić, że nie jest szalony.
Chcę mieć pewność,
że Clark kontrolował swój umysł, gdy zastrzelił tych ludzi.
W przeciwnym razie proces nie może być kontynuowany.
Może to oznaczać, że armia brytyjska uniknie kary.
Czy taka jest intencja sędziego Deeda?
Nie widzę innego powodu przesłuchiwania psychiatrów.
Deed chciał skrócić czas rozprawy, a nie go wydłużyć.
Więc poproszę naszego ministra MSZ,
by złożył skargę do ONZ na sędziego Deeda.
- Może zdołamy go usunąć. - Miejmy nadzieję.
- Alan, czy Deed nam pomaga? - Zdaje się, że tak, choć raz.
Pomógłby nam,
wzbraniając pani Mills i jej kumplom międzynarodowej kampanii.
Planujemy oddzielić panią Mills od jej szalonych przyjaciół...
i podważyć ich sprawę.
To opóźni sprawę.
Nie miałem pojęcia, że spróbuje skrócić proces.
Twoi lekarze mogą pomóc?
Mogą ponownie rozważyć swe stanowisko odnośnie stanu psychicznego Clarka.
I jak to pomoże sytuacji w Basrze?
Szybkie rozwiązanie przyniesie korzyści wszystkim.
Przypuszczam, że tak.
To trudny czas dla naszych chłopców.
Zwykle i tak dopinasz swego, Marie.
To dla ciebie bardzo ważny proces, Claude.
Nie możemy sami stawiać się w trudnej sytuacji.
Monsieur Deed ma prawo szukać dokumentacji dotyczących tego martwego świadka.
W jaki sposób? Przez najeźdźców Irak jest w chaosie.
Wtedy będzie nalegał na psychiatrów.
Claude.
Jest coś...
co powinnam powiedzieć ci o Deedzie.
To nieprzyjemne.
Więc lepiej chodźmy do mej kancelarii.
- Taksówka czeka, pani doktor. - Może pan przekazać to sir Deedowi?
- Dziękuję. - Dziękuję.
Proszę mi powiedzieć, czy wciąż molestuje pan Marie Madsen?
Proszę pana!
- Monsieur? - To same bzdury.
Uważa pan, że kobiety są nieznośne?
Kocham je!
- Ma pan taką reputację. - Dowody, Claude.
Marie jest piękna, czyż nie?
Powinna spróbować użyć trochę mniej seksu, a więcej prawa.
Przesłucham tych psychiatrów.
W każdej niebezpiecznej sytuacji normalną reakcją jest walka lub ucieczka.
To skutek adrenaliny.
U żołnierzy chęć ucieczki jest tłumiona,
zarówno poprzez trening, jak i presję kolegów.
Żołnierze nie są normalni?
Zależy, czy przyjmie się za normę niekwestionowane poddanie dyscyplinie,
lub narażanie się na niebezpieczeństwo.
Czy szeregowiec Clark musiał narażać się na niebezpieczeństwo?
Ta skłonność występuje u większości żołnierzy.
Szeregowy Clark pochodzi z bardzo opiekuńczego środowiska.
Jego matka jest inwalidką przykutą do wózka inwalidzkiego od jego urodzenia.
Jego starsze siostry opiekowały się nią
i wychowały Clarka po tym, jak ojciec opuścił rodzinę.
Ma większą potrzebę niebezpieczeństwa niż większość.
Czy to predysponuje go do niskiego progu samokontroli?
Moim zdaniem - tak.
Czy pańskim zdaniem nie władał rozsądną samokontrolą, gdy strzelał?
Po ponownym przeanalizowaniu godzin rozmów z nim -
powiedziałbym, że tak.
Dziękuję.
Dzień dobry, 312 poproszę.
Dziękuję.
- Dr Pavely zostawiła to dla pana. - Dzięki.
- Wróci tu? - Zachowała swój pokój.
Spróbuje mi pani zdobyć numer dr Pavely?
La cour se lève.
Madame Mills.
W pierwotnej opinii, podobnie jak dr Denman i dr Smith,
uznał go pan za "racjonalnego, a zatem odpowiedzialnego”.
Madame, wydaje się pani działać przeciwko klientowi.
Nie, to są jego instrukcje.
Nie zgadza się, że był w szoku i dlatego nie ponosi odpowiedzialności.
Kiedy rząd stawia młodego żołnierza
w sytuacji w jakiej znalazł się szer. Clark,
mimo wytrenowania, w ekstremalnych sytuacjach
wciąż jest podatny na ludzkie błędy.
Znalazł się w najbardziej desperackiej i przerażającej sytuacji,
mając ułamek sekundy na reakcję.
Uważa, że dokonał właściwego osądu zabijając terrorystów.
Jego pułkownik się z tym zgodził, początkowo.
Mam kopię raportu pułkownika Rotha.
Jak to uzyskano, pani Mills?
Przysłano anonimowo z kwatery głównej brygady.
- Nadawca jest nieznany? - Niestety.
Może prokuratura wykorzysta swoje znaczne uprawnienia,
by zidentyfikować nadawcę.
Proszę kontynuować, madame Mills.
Dr. Froad, czy zaburzenia psychiczne występują u żołnierzy służących w Iraku?
Pojawiają się wszędzie, gdzie toczy się wojna.
- Szczególnie w Iraku? - Występują problemy ze stresem.
Czy nie jest prawdą, że spośród 8 tysięcy żołnierzy,
ponad 1500 odesłano do domu, gdyż cierpieli na zaburzenia psychiczne?
Stres tam jest ogromny.
Tak, czy nie, doktorze?
Tak.
Czy na 2 miesiące przed strzelaniną
nie miano odesłać Clarka do domu z powodu schorzeń psychicznych,
ale potem ponownie uznano go za zdolnego do aktywnej służby?
Moim zdaniem - przez pomyłkę.
Ale według pańskiej oryginalnej opinii wydanej w Iraku
był zdolny do czynnej służby.
Tak było, ale teraz widzę, że się myliłem.
Wywierano na pana presję, by zmienił zdanie?
- Przeprowadziliśmy dogłębniejszą analizę. - Rozumiem.
Doktorze.
Teraz pan twierdzi, że szer. Clark był tak zestresowany,
że nie ponosi odpowiedzialności za te zabójstwa?
Mówię, że jego działania były odruchowe, "zautomatyzowane”.
- Bez kontroli umysłu. - Nie!
Nie, to nieprawda!
Dzwonił kancelista sir Josepha Channinga,
by uzgodnić termin apelacji Brookesa.
Jaki mamy harmonogram tutaj?
Jutro mamy wolne, bo sędzia Previn musi pojechać do Paryża.
Niech będzie.
Mam poczucie, że okropnie zawiedliśmy szer. Clarka.
Jest bardzo niezadowolony z powodu tych psychiatrów.
Wina byłaby bardziej honorowa, sir.
Tak.
Nie mogę się zgodzić z uchyleniem tego wyroku.
Ten mężczyzna umyślnie prowokował na wiecu politycznym.
Wzywanie ludzi do „działania jak prawdziwi obywatele”?!
To raczej dość niejasne.
Brookes starał się unikać konkretnych pogróżek,
korzystając z demokratycznego prawa do argumentowania,
że Mahomet był zacofany i prymitywny.
Kto nie przyzna mu racji,
widząc jak islam traktuje kobiety i homoseksualistów?
To nie ma większego znaczenia,
to samo można powiedzieć o katolicyzmie lub judaizmie.
Winą w tym przestępstwie jest intencja.
Wyrok skazujący powinien opierać się na dowodzie,
że Brookes celowo zamierzał podżegać do nienawiści wobec religii.
Tak, intencję bardzo trudno prawnie wykazać,
ale jestem zdania, że ​​taki był jego zamiar.
Nie. W tym miejscu pierwotny sędzia popełnił błąd.
Nie pozwolił, by przysięgli potraktowali to jako coś w zasadzie subiektywnego,
jak wymaga tego prawo.
Nie, bym go winił...
Obecne ustawodawstwo to jeden wielki mętlik.
Zgadzam się z Montym.
W przemówieniu nikt nie był atakowany lub oczerniany za coś,
czego nie może zmienić, na przykład swojej rasy.
Ale krytyka idei i religii musi być dozwolona,
nawet jeśli jest okrutna i agresywna.
Chodzi o to, że możemy kpić z katolicyzmu bez obawy przed groźbami śmierci.
Nie, §29 J Ustawy o porządku publicznym wyjaśnia
że jej celem nie jest zakazanie krytykowania religii,
a nawet znieważania i rzucania obelg.
Wniosek jest taki sam, Joe.
Przemyśl to, John.
Proszę powstać!
Zdaniem tego sądu...
sędzia na pierwotnym procesie nie nakierował uwagi przysięgłych
na zastrzeżenia zawarte w §29 J Ustawy o porządku publicznym.
Sformułowanie jest bardzo jasne.
Ustawa precyzuje dokładnie, że można, cytuję:
„wyrażać niechęć, wyśmiewać, szydzić lub znieważać konkretne religie,
lub przekonania czy praktyki ich wyznawców”.
W wolnym społeczeństwie istnieje istotna różnica między tym,
a celowym wzbudzaniu nienawiści wobec ludzi z powodów religijnych.
Różnica ta nie została dostatecznie wyjaśniona przysięgłym.
Dlatego uchylamy wyrok.
Można zwolnić apelanta.
Dokończymy, gdy galeria zostanie wyczyszczona z publiczności.
Nie ma jakiegoś kontaktu z dr. Pavely w Londynie?
- Tylko numer do hotelu. - Nigdy nie jest włączony.
Mogę sprawdzić inne źródła.
- Co się stało wczoraj? - Zmiany w ostatniej chwili.
- Nie miałem kontaktu. - Nie.
- Masz to? - Jasne.
Tak mała, że zabije tylko cel.
Włączy się, gdy tylko pudełko zostanie otwarte.
Stare grubasy uwielbiają czekoladę.
Nawiązałaś doskonały kontakt z naszym wrogiem.
Dla ciebie - z przyjemnością.
Twoje nienaganne referencje nie budziły wątpliwości?
Wydaje się rozsądnym człowiekiem.
Tak zdradziecko zwodnicza jest zachodnia sprawiedliwość.
Tak.
Uśmiechają się, gdy zabijają twoich braci.
- Coś się stało moim braciom? - Nie.
Nawiązano kontakt.
Trenują w Afganistanie z mudżahedinami.
Ich walka jest słuszna, siostro. Ale możemy ich dla ciebie sprowadzić.
Ale najpierw jest coś, czego od ciebie wymagamy.
Cześć, Dave.
Jak się masz?
- Margaret, jak tu...? - Jako członek obrony.
Mark chciał pogadać z tobą.
- Dobrze cię traktują? - Nie mogę narzekać.
Nie, nigdy nie narzekasz.
Wszyscy podziwialiśmy cię za to.
Jak idzie z Arabusami?
Źle i robi się coraz gorzej.
Brytyjska armia i rząd dążą do podważenia obrony szer. Clarka,
by nie miał swego dnia w sądzie.
Próbują zaklasyfikować go jako szalonego, by nie mógł zostać osądzony.
To członkowie rządu brytyjskiego
powinni być sądzeni jako zbrodniarze wojenni,
a nie szer. Clark.
Nasz rząd powinien być sądzony za trwanie przy tej nielegalnej wojnie.
- Wojnie, która... - Co się dzieje?
Jak to pomoże klientowi? Zgłoszą nas do Rady Adwokackiej.
To usunie im grunt spod nóg.
...ani cała społeczność międzynarodowa.
Rozumiesz, co zrobili twoi kumple?
Myślę, że to było uzasadnione.
Stałaś się tak wypaczona jak oni?
Jako lider, odpowiesz za to.
Zgłoszą cię do Rady Adwokackiej.
To tylko kolejny sposób wywarcia na nas presji.
Posłuchaj siebie! Zaczynasz brzmieć jak oni.
- Jesteś gotów przerwać ten proces. - Nie.
Poszkodowany umysł.
Jeśli okaże się, że nie był zdolny ocenić legalności swych działań,
może zostać zwolniony.
Był zdrowy, gdy wysłano go do Iraku.
- Próbowałem tylko ci pomóc. - Chcemy naszego dnia w sądzie.
Chcesz zdobyć punkty polityczne, czy pomóc klientowi?
To cios poniżej pasa.
Może ci się nie podobać, że jestem z nimi, ale nigdy nie narażamy klientów.
Ich interesy i interesy twojego klienta nie pokrywają się.
Dokładnie się pokrywają.
Clarka wysłano do pracy, do której został przeszkolony.
Podjął decyzję, która nie wpasowała się w pokrętną politykę wojenną rządu.
To nie czyni go winnym.
Opróżnił cały magazynek w grupę cywilów, w tym dzieci.
- 30 pocisków. - W cztery sekundy.
Nie jest to decyzja w ułamku sekundy.
Ale dzieci wychowane na wojnie mogą zabijać równie łatwo, jak rodzice.
Nie, ten argument nie wygra.
Wygrałby przed ławą przysięgłych.
Poszkodowany umysł.
Sąd może poprosić cię o uwzględnienie tego zarzutu.
I mój klient stanie się kozłem ofiarnym, a twoi pracodawcy wyjdą sucho z wody.
Nie pracuję dla rządu!
Dlaczego miałbym popierać takie stanowisko?
Tak, John...
dlaczego?
- Ostre spięcie? - Przepraszam.
Nie, wszystko w porządku.
Wróciłaś.
Próbowałem do ciebie dzwonić. Na długo zostajesz?
Na czas organizacji konferencji ws. AIDS.
Potrzebujemy więcej darowizn leków od firm farmaceutycznych.
I to pilnie.
Tak. Lepiej spróbuj szantażu.
Pamiętając o pozostaniu po legalnej stronie.
Tak? A gdzie ona jest?
Moglibyśmy zjeść kolację i rozpracować, gdzie dokładnie.
To będzie praca...
czy spotkanie towarzyskie?
To zależy tylko od nas.
tłumaczenie: nkate