Poprzednio:
Opowiedz o tych wizjach.
Ponoć ten przedmiot, "Malum",
był obecny przy wszystkich Wielkich Rytuałach w historii.
Grozisz swojej jedynej, prawdziwej akolitce?
- Więc jednak zwrócili się przeciwko mnie. - Tak.
Rose?
Wszyscy.
- Zastanawiam się... - Nad czym?
Gdyby nie odszedł,
wcišż darzyłaby kapitana Aldena tak desperackim afektem?
Wyjaw mi sekret Johna Aldena.
Zawarłymy umowę.
Nasza umowa już mnie nie zadowala.
Czego chcesz?
Chcę być taka jak ty.
Malum wpadło w niepowołane ręce.
Ten przedmiot to zło.
Uwięca ziemię na powrót Diabła.
Wy parszywe kutasy.
Ty tchórzu!
- Na co czekasz? - Saturn...
planetarny władca czarownic.
- Piłe co? - A jakże.
Nie każdej nocy chwytam czarownicę w sidła, prawda?
Przywiodło jš tu to twoje piekielne pudełko, Malum.
Raz na 17 lat, Saturn znajduje się...
w wywyższeniu we własnym znaku przez ledwie kilka chwil.
Stanie się to dzi o zmierzchu.
I co nam z tego?
Wiedma zawieszona pod Saturnem,
wywyższonym we własnym znaku, nie może kłamać.
Wedle wiarygodnych ródeł,
dlatego Odyseusz zamarudził tak długo na wyspie Kirke.
Niedobrzy chłopcy.
- Trzeba jš zawlec do lasu... - Trzeba was ukarać.
skrępować jš pod Saturnem w wywyższeniu...
i przesłuchać strzygę.
Okreliłem dokładne miejsce,
lecz pierwej trzeba jš przysposobić do drogi.
Czemu mój dom capi, jakby obsikała go sfora dzikich psów?
Co to?
Canis urinam... psie szczyny.
I pewne lecznicze zioła.
Ciemiernik, wilcza jagoda, krwiowiec...
ukręcone dajš potężnš tinkturę paraliżujšcš.
Potrzymaj.
Podskórnie.
Zmylne, co?
Żyjemy w niezwykłych czasach, kapitanie.
Nowe odkrycia i wynalazki każdego dnia.
Nowe bronie...
do potyczek z odwiecznym wrogiem.
Zejdcie tu, chłopaczkowie. Mrok was wyczekuje.
Musimy wlać te miksturę w jej żyły.
Gotuj się.
Zbliżcie się.
Mrok chce was posmakować.
Trzymaj jš!
John!
Synu...
Dlaczego mi to robisz?
- Matko? - To tak boli!
Ona jest w Piekle, kapitanie.
To ulubiona kurwa Diabła.
Podoba jej się tam.
Nie, kapitanie! Trzeba trafić w żyłę!
Udało się.
.:: GrupaHatak.pl ::.
.:: SALEM ::. 01x06 "Czerwona Róża i Wrzosiec"
Tłumaczenie i synchro: Sabat
Lękasz się, że ukradnie srebra?
To oblene, małe stworzenie.
Kiedy też taka byłam.
Kiedy jš zabijesz?
Umyj jš i odziej.
I spal jej wszystkie rzeczy.
Już jej się nie przydadzš.
Prawdę rzekłszy, z chęciš zbadałbym jej mózg.
Mózg? Ledwo mogę patrzeć na jej gębę.
Uważam, że nasze zdolnoci tkwiš w naszym mózgu.
Ciekawe, czy Diabeł odmienił jš jako materialnie?
Może jaka częć jej mózgu jest nienaturalnie duża?
Może twojego też?
pieszmy się, bo nie dożyjemy jutra.
Ucz się, dziecko.
Kwintesencja małżeńskiego oddania,
jak starannie dopełniam toalety męża.
I z jakš ufnociš odsłania gardło przed moim ostrzem.
Chod, panno Mercy.
Zostaw jš.
Zabierz jego, Tituba.
Jedno to za mało, a trzy zbyt wiele.
Twoje oczy...
tak przepełnione... chciejstwem.
Najtrudniej nie dostawać tego, czego się chce.
Najtrudniej wiedzieć, czego się chce.
Ależ ja wiem.
Wiem, czego chcę.
Naturalnie... być takš jak ja.
Kiedy.
Mam na to nadzieję.
Raniej podróżować z nadziejš, nili przybyć.
Opowieć?
Tak, proszę.
Dawno żadnej nie słyszałam.
Od czasu mierci matki.
Wiem.
Purytańscy ojcowie nie dbajš wiele o opowieci.
To my, kobiety, sprawiamy, że nie ginš.
Tak.
Ta zawiera wszystkie me ulubione.
Możesz pożyczyć, jeli zechcesz.
Nie.
Ojciec mówi, że dziewczyna nie musi umieć czytać.
Sam czyta mi jedynš ksišżkę wartš czytania.
A pewnego dnia znajdzie kogo, kto przejmie ten obowišzek.
Taka wola Boga
Nie mojego.
Mój lubi, jak czytamy same.
Może kiedy nauczę cię czytać?
Tymczasem, opowiem ci co...
z pamięci.
O Królowej Nocy...
i jak się niš stała.
Nie wszystkie królowe były księżniczkami.
- Niektóre powstały z popiołów. - W rzeczy samej.
Dobrze...
Pewnego razu, żyła sobie dziewczyna,
o włosach czarnych jak noc,
skórze białej niczym nieg.
Owa dziewczyna kochała dziarskiego księcia.
A ksišżę kochał jš.
Chod.
Okay.
Ale był tam zły Król,
który posłał księcia na mierć.
A nieszczęsna dziewczyna...
jej serce pociemniało jak popiół.
Pewnej nocy, w jej nieszczęciu,
odwiedziła jš Wróżka...
i obiecała, że wiat legnie u jej stóp,
jeli wyrzeknie się ostatków miłoci do jej zmarłego księcia.
I mimo że opłakiwała stratę jedynej jego częci,
która wcišż żyła głęboko w niej...
zrobiła, co jej nakazano...
w nadziei, że wszystkie jej marzenia mogš się jeszcze spełnić.
Potem poprowadzono dziewczynę do zamczyska Króla.
Tam spotkała służkę, która wprowadziła jš do rodka.
I przez kuchenne drzwi patrzyła,
jak ziemscy włodarze ucztowali ze złym Królem i Królowš.
Podczas tej biesiady,
Mroczny Ksišżę zgładził starš Królowš niewidzialnym ruchem ręki,
by dziewczyna z popiołu sama mogła zostać Królowš.
Została niš?
Co?
Została Królowš?
Tak.
- Ale wiesz, co jest w tym najgorsze? - Co?
By zostać królowš, nierzadko trzeba polubić króla.
Tak oto dziewczyna polubiła złego Króla i została Królowš,
lecz uciechy i rozkosze nocy polubnej...
nie były jej udziałem.
Tamtej nocy poczuła jedno monstrum na sobie...
a drugie w sobie.
Ujrzała, czym staje się jej dusza
i wyniosła pierwszš lekcję z bycia królowš...
zważaj na to, czego pragniesz.
Służyła jako Królowa złemu Królowi przez dwa lata...
które zdawały się dwoma tysišcami lat.
A gdy już dłużej nie mogła,
błagała Wróżkę, by zmieniła jš z powrotem w dziewczynę z popiołu.
Lecz Wróżka odmówiła,
pokazała jej całe królestwo wokół niej
i powiedziała, że nadal może ono należeć do niej.
Wiesz, dlaczego Matherowie i Sibleyowie I Aldenowie
i inne rodziny założycieli
naprawdę wybrali to miejsce na swe nowe Jeruzalem?
To miasto stanie się najbogatsze na ziemi.
A kto włada Salem, włada Nowym wiatem.
Dziewczyna pojęła, że nie ma odwrotu.
Przyjęła swš rolę jako Królowa i idšcš wraz z tym władzę.
Tamtej nocy po raz pierwszy użyła tej władzy.
Tamtej nocy cały wiat zaczšł przewracać się do góry nogami.
Doć tych wykrętów, dziewczyno. Chod tutaj.
I pocałunkiem którym mogłaby zmienić żabę w księcia,
zamieniła Króla w ropucha.
Muszę cię spętać.
Ale nawet spętany...
jeste dla mnie zbyt jurny.
Kto musi pomóc mi cię okiełznać.
Lubisz igraszki, George?
Tak, tak...
- Lubisz figle? - Tak.
I tak Królowa posiadła władzę nad Królem i całym jego królestwem,
stajšc się Królowš Nocy.
I żyła długo i szczęliwie.
Ale jak się tu znalazłymy? Jestemy w lesie.
Byłymy w twoim pokoju. Zamknęła drzwi.
Istnieje wiele drzwi do wielu miejsc...
- dla czarownicy. - Nigdy nie mówiłam, że niš jeste.
Nigdy bym cię nie wskazała. Przysięgam.
Nigdy.
Wiem.
Niechybnie.
Wspaniale, mój mały łowco.
Więcej tych, a wyrosnš mi skrzydła i też odlecę na południe.
W lasach spotkasz jeno dwa rodzaje istot...
myliwych i ich ofiary.
Dzięki Księżycowi, jestemy tym, czym jestemy.
Bodaj dzi.
Krzyk wielkiej, szarej sowy. Fetysz Saturna.
Już prawie pora.
Rychlej.
Jest prawie w pozycji. Musimy być dokładnie pod Saturnem.
A potem co?
Zyskamy jedynš okazję,
chwilę by zadać pytania i otrzymać odpowiedzi.
Potem mus nam jš umiercić, zanim specyfik przestanie działać.
- Albo ona umierci nas. - Ponad wszelkš wštpliwoć.
Pewnie twa skałkówka się nada.
Albo i nie.
Trzeba by w pełni zawierzyć broni, nie ręce.
Może wypalić albo nie. Osiem na dziesięć razy wypali.
Chyba nie możemy ryzykować.
- Może zatem szabla? - Zdumiewasz mnie, Mather.
Trochę fechtowałem w szkole.
Z powodzeniem?
Byłem najgroniejszy w klasie.
Cóż...
nada się ów pałasz.
Otworzę.
Co się dzieje?
- Samhain zaginęła. - Co?
Po co ojciec spotyka się ze służkš pani Sibley?
Tylko Pan wie.
Kolejne interesa, pewnikiem.
Nie wiem, dokšd zmierza ten wiat.
Wszyscy obsesyjnie popadli w interesa.
To przyszłoć, matko.
Sprowadzanie dóbr z daleka, sprzedawanie dalej.
Nowe możliwoci.
I to interesy, matko, nie interesa.
Dla mnie to interesa.
Powiedz Mu.
Powiedz czego chcesz.
Tak! Tak! Tak!
Cały wiat będzie twój.
Jestemy prawie na miejscu. Tam, za skałš.
Tutaj.
Zrobimy to tutaj.
Tu?
Chyba ci podziękuję za sprowadzenie mnie
w drugie najpodlejsze miejsce, jakie w życiu widziałem.
- Bajeczne miejsce na przesłuchanie. - Nie jam je wybrał.
Jeno sam stary drań, Saturn. Jest tuż nad nami.
Musisz podnieć jš tu i teraz.
Zawie jš na tym drzewie, dokładnie pod nieboskłonem
i niech planeta rozwišże jej język.
Co u panny Rose?
- Nawet nie mrugnęła okiem. - Dobrze.
To dobrze.
piesz się. Została minuta.
Tinktura przestaje działać!
Dobrze, w porzšdku.
Spónimy się!
Cišgnij!
Wystarczy.
Jeszcze chwila i musi przemówić!
Dziękuję, panie. Mogę prosić o więcej?
- Boże... - Zrób to jeszcze raz.
Mrok pożre was, człowieczków.
Na rany Chrystusa.
Sprowadcie swoje kurwy. Zabawimy się.
Gloriana i Mary Sibley.
Czmychnšłe przed wielkim, złym Georgem Sibley,
z trwogi przed tym, co może uczynić.
Biedna Mary nie miała dokšd uciec.
Stawiła czoła purytanom z jedynym, co miała...
tš bezdennš dziurš pomiędzy udami.
Gdzie był wtedy, kapitanie Alden?!
Alden, stój!
Czekaj!
Tak!
Mów, przeklętnico! Saturn wydusi z ciebie prawdę!
Co chcesz wiedzieć?
Wszystko.
Na południe, kamraci.
Pewnego dnia polecimy na południe.
Żadnych purytanów i żadnego niegu.
Jak pchle w kocu, będzie nam... ciepło.
Polecisz znacznie dalej, gdy zapomnisz, kto tu rzšdzi, przechero.
Porusza się prawie tak cicho, jak sama pani.
Nauczyłam Mary Sibley wszystkiego, co umie.
A jak często bywa, że uczeń przerasta mistrza?
Milczeć!
Samhain zaginęła.
Nie ma jej w Salem, więc musi być w lesie...
w twoim lesie.
Nie widzielimy jej.
Widzielimy wiedmę w lesie tej nocy, lecz nie pannę Rose.
Twš paniš jeno, co wszystkiego jej nauczyła,
w tym, ani chybi, jak otwierać swe własne drzwi.
Uważaj na siebie, mały chytrusie.
To niebezpieczny wiat.
Pomnij, po czyjej stronie.
Czym jest Wielki Rytuał?
mierciš.
Czyjš?
Twojš i tobie podobnych.
- Dlaczego? - Za to, cocie uczynili...
i bycie tego zaprzestali.
Jak?
Cruor innocentia.
Ofiary powięcajš ziemię dla naszego Pana.
Cruor innocentia.
Niewinna krew.
Ofiary.
- Więc jeszcze nie zaczęlicie. - Ależ tak.
Niewinna krew płynie.
Nie było tajemniczych mierci, zaginionych dzieci.
Nie moglicie dokonać ofiary.
Nie ma ofiary bez cierpienia.
Cierpisz, Mather?
Co ona gada?
Co to znaczy?
- Cotton, trzeba jš zabić. - Nie! Gadaj co to znaczy!
Mylisz, że zawiesisz mnie jak marionetkę?
Wycie sš marionetkami! Wszyscy! Marionetki!
Neopheyn!
Barbas!
Aligon!
Anaboth!
Madicon!
Furcas!
Jej zaklęcie wskrzesza umarłych!
Znalazłam cię.
Tyle ci zawdzięczam.
Pamiętam, czego mnie uczyła...
jak myleć po purytańsku,
jak patrzeć ich chciwymi oczami.
Te lasy wielce się przysłużyły naszej sprawie.
I pewnego dnia...
wykorzystamy ich niepohamowane żšdze, by przejšć władzę.
Wszystko idzie zgodnie z planem.
A jednak sprowadziła Malum do Salem, bez mojej wiedzy.
Czemu, Rose?
John Alden.
To jeno mężczyzna.
Nie jestem już dziewkš, co straci głowę dla mężczyzny.
Prawdziwa zła wola,
jak ta, która napędza Wielki Rytuał,
fermentuje najlepiej w sercu wyzutym z miłoci.
Wejrzałam w twoje serce, a ono nie jest z niej wyzute.
Wcišż kochasz Johna Aldena.
Nie mogłam kusić losu.
Nie ma niczego, poczšwszy od twego złamanego serca
do samego Wielkiego Rytuału, czego bym nie zaplanowała.
Sama włożyłam do głowy George'a Sibley myl,
że powinien odprawić Johna Aldena.
- To była ty. - Dopilnowałam wszystkiego,
nawet że sprowadzisz tę dziewczynę do lasu, by jš zabić.
A ty...
skšd się tu wzięła?
Pozwoliłam, by mnie schwytali i przesłuchali.
Doprawdy?
Dlaczego?
By się dowiedzieć i upewnić,
co jest w sercu Johna Aldena.
Powinno ci to schlebić.
To, czym się stała...
Ten żałosny głupiec wcišż cię kocha i nigdy nie przestanie.
Lecz ja potrzebuję twego serca. I musi być złamane.
A nic tak nie łamie serca jak mierć.
Zaoszczędziłam jeno Salem kosztów, a twojemu Izaakowi fatygi
przewozu ich ciał do rozpadliny.
Poznała naszš nowš siostrę?
Co?
Mówiłe że jakoby Saturn wydusi z niej prawdę.
- I tak się stało. - Mianowicie?
- Usłyszałem jeno zagadki. - Prawda bywa enigmatyczna.
A odpowied?
Nie znam.
Musze pomyleć i pomyleć znowuż.
Tymczasem za... ta strzyga wcišż gdzie tu jest.
Spędziłem wiele samotnych nocy w lesie,
wiedzšc, że w każdym cieniu i za każdym drzewem
może czaić się kto, gotów poderżnšć mi gardło,
ale spać trzeba.
Poza tym, więcej nie pokaże swojej gęby w Salem.
Wie, że nawet nie byłoby procesu.
Prosto na stryczek i od razu do piekła.
Podziwiam twojš "sangfroid".
Po francusku "zimna krew".
To miał być komplement.
Dzięki.
Ja za podziwiam twój...
Cierpliwoci. Co wymylę.
Przyszedłe tu jako mól ksišżkowy, wracasz jako myliwy.
Myliwy bez zdobyczy.
Wiem, ale to dobrze.
Myliwy żšdny zdobyczy. Czyli arcygrony.
Kapitanie Alden.
Wielebny Mather.
Dobry wieczór, pani Sibley.
Póna pora na spacer.
Często trapi mnie bezsennoć.
A nocne powietrze... uspokaja mnie.
Panów też?
Włanie ledzilimy...
regresywny ruch Saturna.
Zajšłe się astrologiš, kapitanie?
Powiadajš, że nasz los zależy od gwiazd.
Być może nie do końca.
Dobranoc wam obojgu.
- Zapytałabym, co naprawdę tam robilicie. - Ale?
Nigdy by mi nie powiedział.
Znam cię.
Odprowadzić cię?
Spotkała Mrocznego, prawda?
Teraz jeste jednš z nas, czyż nie?
W szopie, za domem, jest sporo narzędzi...
motyka, wider, onik...
a ty gdzie poród nich, panienko,
pomiędzy kafarem a piłš.
Pani tego domu jest moja.
To moja Pani.
Lepiej o tym pamiętaj.
Widzę, że przyszłam w porę, zanim utopiła tę niebogę.
Albo skšpałam jak czarownicę.
Tituba.
Ładnie tak mówić o swojej nowej, małej siostrzyczce?
Ty nie umiała, prawda?
Spojrzała w te wielkie oczy i straciła rezon.
Spojrzałam w nie i ujrzałam w nich siebie.
I już wiedziałam.
Był inny sposób.
Nie może wskazać mnie i powiedzieć: "wiedma",
gdy sama niš jest.
Skończę za ciebie.
Wiesz, Mercy,
to żyło niegdy w morzu,
podobnie jak my.
Mężczyni majš się za skały, za twardych jak kamienie.
I tacy sš.
Twardzi, lecz łamliwi, łatwi do skruszenia.
Kobiety za wiedzš, że sš jak woda.
Morze wokół nas...
morze w nas.
Gdy cierpię,
przypominam to sobie.
Czym jest woda,
co czyni.
Płynie.
Zmienia się.
Trwa o wiele dłużej niż skała.
Wiem, że dzi przeszła przez piekło...
jak onegdaj ja.
Mercy...
nigdy już nie staniesz w obliczu Piekła...
sama.
Ojcze?
Chod, dziecko.
Czas porozmawiać o twoim ojcu.
Tłumaczenie i synchro: Sabat
.:: GrupaHatak.pl ::.