Poprzednio...
- Wiedziałem, że kogo przylš. - Naćpałe mnie.
To nasza córka. Nie rób tego.
Jestem w cišży od ostatnich 15 miesięcy.
- Czeć, Soren, jak się czujesz? - Chyba dobrze.
Objawy ustępujš.
Kto następny? Lizzie?
Twierdzisz, że nie wiesz, co się tu, do diabła, dzieje!
Nie ma tu żadnych stworów.
On zabijał ludzi, Sarah. W Paryżu.
Po Arctic BioSystems, dostał obsesji.
Niemiertelnoć nie jest wieczna.
Alan Farragut? Jest tutaj, na wyspie?
Przywitaj się z matkš i bratem.
Teraz możemy być razem.
Travis?
Nie widziałam cię na niadaniu. Nic ci nie jest?
Podobało ci się, prawda? Być z nim. Wszystkie jestecie takie same.
Rozmawialimy o tym. Powiedziałe, że rozumiesz.
To niczego nie zmienia. Prostuję tylko czyjš cieżkę.
Życie rosnšce we mnie należy do nas wszystkich.
Travis...
Nie będzie cię miał!
DZIEŃ 4
To niczego nie zmienia, Peter. Rozkazy się nie zmieniły.
Wiem, że Alan co planuje. Powinnimy się wycofać.
Dowiedz się, co tam robi i zdaj raport.
>>> RebelSubTeam <<< www.facebook.com/RebelSubTeam
HELIX 02x04 - Densho -
Tłumaczenie: Sabat
Synchro i poprawki: GolbothŽ ¤¤¤ serialeatv.blogspot.com ¤¤¤
DZIEŃ 10954 30 LAT PÓNIEJ
Dobrze spała?
Spałam?! Nie.
Co się stało?
Co, do cholery, zrobiłe Danielowi i Jaye?
- Czasem trudno wrócić do rodziny. - Do rodziny?
Daniel rozbija się po chacie jak niedwied grizzly.
Zdajesz sobie sprawę, że ich tutaj nie ma?
Sš na porannej przebieżce. Niedługo wrócš.
Mamy cały dzień, żeby nacieszyć się swoim towarzystwem.
Alan!
Alan, obud się! No, już!
Dobrze, nie odpływaj.
- Co się stało? - Nie wiem.
Znalazłem cię leżšcego tutaj kilka minut temu.
Chyba niele oberwałe w tył głowy.
- Kogo wkurzyłe tym razem? - To sprawa osobista.
Spokojnie, spokojnie.
- Nic mi nie jest. - Wręcz przeciwnie.
Potrzebujesz lekarza.
Bardzo bym chciał, ale nie zostawię cię tu.
Chod.
Wstawaj.
Kurde flak.
Otwarte.
Witaj, Kyle.
- Jak się czujesz? - Czego chcesz?
Słyszałem o wczorajszym i chciałbym przeprosić w imieniu moich dzieci.
Twoich dzieci?
Kwestia interpretacji. Nie należš do niczyjej rodziny.
Tylko do społecznoci.
To tragiczne, że ta okropna choroba
mogła tak wpłynšć na ich zachowanie.
Obaj wiemy, że nie w tym rzecz.
- Nie rozumiem. - Więc ci wyjanię.
Dzieci nie miały wysypki, żółtych rogówek,
ani żadnych fizycznych symptomów patogenu.
I żadne niczego nie pamięta.
Widziałem chłopca, który zaatakował własnš matkę.
Co innego mogło spowodować takš agresję?
Były pod wpływem czego, ale nie wirusa.
Jak dla mnie, urzšdzacie tym biedactwom pranie mózgów.
Pranie mózgów?
- Naczytałe się powieci szpiegowskich. - Wiem, co widziałem.
Innych mogłe ogłupić, ale ja wiem, kim jeste.
Czyżby? Kim?
Próbki gotowe. Wracamy do pracy.
Dr Jordan,
wiem, że to niemożliwe, ale wydajesz mi się bardzo znajoma.
Spotkalimy się kiedy?
Nie.
Zapamiętałabym.
O co tam poszło?
Zapukał i wszedł.
Musiał podšżać tš swojš cieżkš. Tak w ogóle, nic mi nie jest.
Prawie mnie wczoraj ukamienowali, ale dzięki za troskę.
Słuchaj, nie mamy lekarstwa.
Więc nie panujemy nad wirusem. Widziałe, co stało się na łodzi.
Co zatem robimy? Patogen jest po obu stronach bramy.
A miejscowi nie pomagajš.
Bo bojš się obcych.
- Czego więc szukamy? - Toksyny grzybiczej.
Raczej do spożycia niż wziewnej.
Czyli może się znajdować w żywnoci.
- Ale testy żywnoci wypadły negatywnie. - Na razie.
- Zbadanie wszystkiego zajmie tygodnie. - Tyle nie mamy.
- Ale mamy ozdrowieńca. - Sorena.
Póki co, tylko on wyzdrowiał.
Jego odpornoć może być kluczem.
- Wiesz, gdzie może być? - Nie, ale fakt że zaginšł,
a nikt go specjalnie nie szuka, wiadczy o tym,
że kto nie chce, żeby się odnalazł.
O Boże, to Travis!
Co teraz?
Do ambulatorium. Przygotuj go do autopsji.
Olivia! Olivia!
Olivia, czeć, jestem dr Jordan.
Chciałabym zadać ci kilka pytań.
Musimy koniecznie znaleć twojego syna.
Miała z nim jaki kontakt w cišgu ostatniej doby?
Wiesz, gdzie może być?
Soren kroczy własnš cieżkš.
On ma 10 lat.
Naszych cieżek nie okrela nasz solarny wiek.
Michael mówi...
Nie obchodzi mnie, co mówi Michael.
Jeste jego matkš. Co ty mówisz?
Soren wróci, gdy tak zdecyduje.
Do tego czasu, chcę po prostu być.
- Oby była głodna. - Jeli smakuje jak herbata...
Żadnych szkodliwych składników, tylko za dużo masła.
To miało być serce?
Nigdy mi nie wychodzš.
- Matka zrobi więcej, jak wróci. - Matka?
Miło będzie znów jš zobaczyć.
- Naprawdę smaczne. - Takie same, jak była małš dziewczynkš.
Ta piosenka, którš wczoraj nuciłe...
co mi przypominała.
piewałem ci jš, kiedy się czego bała.
Rozumiem, czemu ci się tu podoba. Jest jak w Montanie.
Przyjazd tu był mojš drugš szansš na spłatę długu wobec ludzkoci.
I ochronę mojego dziedzictwa.
Cokolwiek ochraniasz, teraz jestem chora.
I nie mam wiele czasu.
Nie martw się. Wkrótce rozpoczniemy terapię.
- Umiesz to wyleczyć? - Choroba nie jest ważna.
Musimy rozważyć, co jest najlepsze dla rodziny.
Chyba wracajš.
Chodmy do rodka. Mam dla ciebie niespodziankę.
Nigdy nie przepadałam za niespodziankami.
- Co z tš terapiš? - Jeli ci powiem,
to nie będzie niespodzianka.
Tylko mnie rozwišż. Obiecuję, że nie odejdę.
Nie bój się.
- Terapia pomoże ci dołšczyć do rodziny. - Jak dołšczyć?
Mamy dla ciebie miejsce przy stole.
Nie! Nie możesz zrobić mnie takš, jak oni!
Przyjaciele, proszę...
proszę.
Wezwałem was tutaj...
Proszę, posłuchajcie. Przyjaciele!
Przestańcie!
Chcę otwarcie podzielić się z wami moimi mylami
i odpowiedzieć najlepiej, jak umiem, na wasze pytania
odnonie niedawnych tragedii.
Carson, opowiedz mi swojš prawdę.
Wszyscy słyszelimy pogłoski.
Isaac i chłopiec...
Soren zniknšł...
Travis zabił Mishę...
a teraz zaginšł też Jerome.
Czy wszyscy zachorujemy i umrzemy?
Co mamy robić?
Wszyscy żyjemy w niepewnoci, ale przestrzegajmy starych zasad.
Kontynuujmy zbiory.
Nie pozwólcie, by zawładnęły wami
wštpliwoci i obawy wiata,
który zostawilimy za sobš.
- A lekarze z CDC. - Czemu mamy im ufać?
Wszystko było dobrze, póki się nie zjawili.
Ich cieżki przywiodły ich tu, by nam pomogli.
Musimy przyjšć ich pomoc i odwdzięczyć się tym samym.
Lecz pamiętajcie,
pozostańcie wierni samym sobie.
Nie stańcie się kim innym.
Po prostu bšdcie.
Bšdcie.
Sš w żałobie, Michael.
- Daj im czas. - Też jestem w żałobie, Anne. Głębokiej.
Wiedziała, że Misha była brzemienna?
- Każdy z nas stracił członka rodziny. - Mojej rodziny!
A czymże jest rodzina,
która nie umie ochronić niewinnoci swoich dzieci?
To choroba uczyniła je brutalnymi.
Nie według CDC.
Cokolwiek stało się dzieciom, minęło.
Zbiory trwajš i sš obfite.
Wkrótce wszystko wróci do normy.
Jestemy prostš społecznociš,
żyjšcš według prostych zasad.
Musimy czuć się... bezpieczni.
Niepewnoć...
jest jak zgorzel na zbożu.
Nie możemy...
do tego dopucić.
Chcę, żebycie wy trzy...
dyskretnie się tym zajęły.
Ufam wam.
Moje trzy... faworyty.
Nie zawiedziemy cię.
To przyrzeczenie.
Dobrze.
Jeszcze nie potrzebuję kolejnych obrazów na tej cianie.
Jeli działasz sama, wpływa to na nas wszystkie.
Jak mogła być tak samolubna?
Nie moja wina, że Michael uważa, że sobie nie radzisz!
Nie odwracaj kota ogonem. Ty opiekujesz się dziećmi.
Grace powiedziała mi, że Landry był z nimi tuż przed atakiem.
- Landry? A co mi do tego? - Amy, proszę cię!
Jeli się nie dostosujesz, nie zdołam ochronić rodziny.
Więc może to nie ty powinna jš chronić?
Zważaj na słowa.
A ty co... Proszę to, proszę tamto... "?
Nie prosi się o szacunek.
- Uderzyła mnie. - Wiem, co robisz i z kim.
Pozwalałam na to, ale teraz twoje gierki
zagrażajš wszystkiemu, na co pracowałymy.
Musimy działać razem.
Pamiętajcie o najważniejszym.
Co poczęłybymy, gdyby co stało się Matce?
- Tutaj pracujesz? - Niezbyt wyrafinowane, wiem.
Nie było wyrafinowane 20 lat temu.
- Jak niby chcesz wyizolować ten patogen? - Już to zrobilimy.
- Sarah. - Tak.
Ale dostałe w cymbał.
- Powiniene zobaczyć tamtego. - Dupa tam.
Co się naprawdę stało?
Mówiłem, to sprawa osobista.
Tak? Jak ostatnie 8 miesięcy?
Żadnego telefonu, nawet maila?
Mylałem, że się ucieszysz, że zniknę.
Miewalimy...
różnice poglšdów,
ale nie chcę, żeby wykończył się na jakiej wyspie.
Czemu akurat tutaj? Czego szukasz?
Chcesz mnie pozszywać? Spoko.
Ale nie gramy w "Sto pytań do:".
Więc nic nie powiesz?
Powiem ci to samo, co Sarah.
Musicie stšd odejć.
Ja też ci co powiem...
nigdzie nie pójdziemy, póki tego nie okiełznamy.
Jak byłam mała, miałam złotš rybkę o imieniu Kopernik.
Serio?
Zachorowała. Złapała jakiego wirusa.
Obudziłam się pewnego ranka i nie było jej w akwarium.
Wtedy odnalazła swoje powołanie i zdecydowała dołšczyć do CDC?
Kurde, Goršca Strefo, urzekła mnie twoja historia.
Nie nazywaj mnie tak.
Tak czy siak, szukałam jej cały tydzień,
czyli cały tydzień dłużej niż Olivia szukała Sorena.
- Jak można tak olać własnego syna? - Wyparcie?
Może nie umie przyznać, że zawiodła?
Może, ale ona co wie.
- Pogadam z niš jeszcze. - Bšd ostrożna.
Wiara to liski temat.
Przycinij za mocno,
a pocišgnie cię za sobš, skaczšc w przepać.
Spójrz na to.
Uniesiona skóra.
Ukłucie, ale za małe na igłę.
Ukšszenie albo użšdlenie.
Nie pasuje do profilu, ale...
ale może nosicielem jest owad?
Proszę, ojcze, nie musisz tego robić.
Chcę dołšczyć do rodziny. Jestem gotowa.
Ale nie w ten sposób.
A co z Danielem? Nienawidzi mnie.
Jest twoim bratem.
Ja jestem twoja prawdziwš córkš, z ciała i krwi.
Będzie się czuł zagrożony.
Nie ryzykuj, że znów go stracisz.
Daniel nigdy nie odejdzie.
Skšd ta pewnoć?
Tato!
Chciałbym pójć na ryby, Daniel...
ale jestem zajęty.
Czekam na ganku od godziny.
Już rozumiem. Powinienem wiedzieć, że będziesz z niš.
Daniel, proszę... wezmę cię na ryby innym razem.
Obiecujesz od tygodni.
Wiem, że to idealny dzień, ale będš inne.
Przyrzekam, wynagrodzę ci to. Zgoda?
Nie jest tak, jak wtedy.
Czemu nie pójdziesz? Ja nigdzie nie ucieknę.
We go na ryby.
No dobrze.
Sukinsyn!
Alan?
Kto zdzielił go w łeb i zostawił po drugiej stronie sadu.
To nic takiego. Gdyby chcieli mnie zabić, już bym nie żył.
Kyle Sommer.
- Alan Farragut. - Wiem.
Dużo o tobie słyszałem.
To może być kłopot.
Wcale nie. Sarah bardzo cię chwali.
Muszę wracać do opactwa.
Nie.
- Musisz nam pomóc. - Już nie jestem w CDC.
Mamy 30 ofiar, z czego 29 zmarło.
A ta jedna?
Wyzdrowiał.
Surowica krwi ofiary miała podniesiony poziom alkaloidów,
w tym pochodne kwasu D-lizergowego i agroklawiny,
co wskazuje na zatrucie grzybem.
Wszyscy tutaj sš na tej samej, cisłej diecie,
- a było tylko trzech mykotyków. - "Mykotyków"?
Tak nazywamy zarażonych.
"Myco" od grzyba i psychotyk.
Chwytliwe. Co wyszło z badań żywnoci?
Na razie nie. Zawartoć żołšdków u wszystkich ofiar
nie zawierała żadnych grzybiczych metabolitów.
Mamy więc nie lada kłopot z wykryciem ródła.
Wszyscy mieli wysoki poziom hemoglobiny A1C.
Tak, Soren i Isaac byli łasuchami.
Ale dieta tu jest surowa: głównie owoce i warzywa,
dużo błonnika i wody, żadnych słodyczy.
Na pewno nie macie tu gdzie wózka z watš cukrowš?
Soren, Isaac i Travis musieli zjeć co spoza normalnej diety.
I pewnie tak się zarazili.
Sarah, porozmawiaj z Oliviš.
Kyle, znajd ludzi Travisa.
Może kto przyłapał go z batonem.
Chyba tu skończyłem.
To tyle? Już uciekasz?
Zrobiłem, co mogłem.
Muszę wracać.
Chodzi o Julię, prawda? Żeby jš odzyskać?
Kiedy pojechałem do Paryża, żeby znaleć Julię,
mylałem, że będzie więniem Ilarii, nie jednš z ich szefów.
Julia? To wariactwo.
Czemu? Teraz jest niemiertelna, jak oni wszyscy.
Sšdzę, że Ilaria stoi za wszystkim, co się tu wyrabia.
Czego międzynarodowa korporacja mogłaby chcieć
od bandy nawiedzonych rolników? To bez sensu.
Tak jak sama niemiertelnoć? NARVIK i mykotycy?
To wszystko tylko objawy dużo większej choroby.
Niemiertelni to prawdziwa zaraza.
Więc ich wszystkich zabijesz? Julię też?
A co z Sarah? Dla niej też naszykowałe kulkę?
- Nie muszę ci się tłumaczyć. - Pewnie, że nie.
Wiadomo, że nie problemu, którego wielki Alan Farragut by nie rozwišzał.
Wiesz co, Peter...?
Miałe niezłego farta, znajdujšc mnie dzi rano.
- Wielkiego farta. - O co ci biega?
Ile tu jest... ze 200 akrów?
I akurat ty się o mnie potknšłe.
Wiesz co? Goń się. Żałuję, że ocaliłem ci dupsko.
Nawet z najmniejszym uszczerbkiem idš do przetworzenia.
Muszš być absolutnie szczelne.
Więc wszystko hodujecie tutaj?
Każde nasionko i łodyżkę.
Wydaje się to bardzo... zdrowe.
Michael mówi, że musimy udoskonalać dary Ziemi.
Pewnie już wam to bokiem wyłazi.
Jak byłam mała, lubiłam czerwone winogrona.
Nadal je lubię.
Soren chyba lubił zjeć co słodkiego od czasu do czasu?
Cukierki? Sš niedozwolone.
Na pewno?
Bo jadł co słodkiego tuż zanim zachorował.
Musiała się pomylić.
- Tak wykazało badanie krwi. - Znam mojego syna.
Nigdy nie złamałby zasad.
Może pomożesz mi go znaleć i sama go zapytasz?
- Soren wróci w swoim czasie. - A jeli nie wróci?
Wróci. Spakował torbę.
- Zabrał nawet ulubionego pluszaka. - Ludzie będš chorować.
Tylko Soren wyzdrowiał i musimy się dowiedzieć, dlaczego.
Zdaje się wam, że wszystko wiecie najlepiej,
ale nikt nie chorował, póki tu nie przyszlicie.
Może to wy przywleklicie tutaj tę zarazę?
Dzień dobry.
Czeć, to ja.
Czemu dzwonisz na otwartej linii?
Alan chyba co podejrzewa.
Mówił co?
Nie, nic nie mówił, tylko...
Wcišż gada o Ilarii. Muszę wiedzieć.
Co się tutaj dzieje?
W co mnie wpakowałe?
Bez obaw. Z Alanem sobie poradzimy.
Oto, co musisz zrobić...
Ale bajzel. Bardzo mnie rozczarowała.
Już wiem, skšd znam tę piosenkę.
Gdy byłam mała, słyszałam te gniewne głosy,
mężczyznę i kobietę krzyczšcych na siebie.
To byłe ty i Jaye. Kłócilicie się o mnie.
Płakałam, a ty piewałe mi jš, żebym przestała.
Daniel miał rację co do ciebie.
Daniela tu nie ma! On nie żyje!
- Znów kłamiesz. - To prawda! Jaye też nie żyje.
Zginęli w Arctic BioSystems.
- Doć! - Jeli to zrobisz, umrę.
Jestemy niemiertelni. Będziemy żyć wiecznie.
To mnie nie uzdrowi. Wiesz o tym.
Zabiłe tych wszystkich ludzi. Proszę, musisz to pamiętać.
Proszę.
Nie chcę pamiętać.
Proszę...
Przytul mnie, proszę.
Proszę, tato.
Julia!
A zwycięzcš został...
bakcyl!
- Nie spytam, jak długo tam stoisz. - Wystarczajšco.
- Co masz? - Miód.
Znalazłem wielki ul na północnej cianie.
Pełno mykotoksyny.
Pasuje do profilu.
Bogaty we fruktozę, jadalny, szybko się rozkłada...
- Pszczoły to nosiciele? - Na szczęcie, nie.
- Prawie mnie pożšdliły. - Kurde, Kyle!
- Nic mi nie jest. - Miałe szczęcie. To różnica.
- Masz wrodzone zdolnoci. - Długo ćwiczyłam.
Za mało. Żałuję, że cię nie uczyłem.
Dalej, Julia...
Trzeba było to zrobić już dawno temu. Może wtedy byłabym wolna.
Nie! Dopóki żyjesz,
zawsze częć ciebie będzie mnš.
We go.
Proszę.
To moja spucizna.
- Co to znaczy? - Densho.
Nigdy nie powinienem...
uczynić cię takš, jak ja.
Wybacz, Julia.
Przepraszam.
Już dobrze, ojcze. Jestemy tu.
Nigdy cię nie opucimy, Hiroshi.
- Olivia. - Zostaw mnie.
Musimy porozmawiać.
Osšdzasz mnie, przesłaniasz mi mojš cieżkę.
- Wysłuchaj mnie. - Znałam takich ludzi, jak ty,
którzy uważali się za lepszych ode mnie.
Ale Michael otworzył mi oczy, więc nie martwi mnie twój osšd.
Ale powinna znać prawdę.
Co to jest?
Misiek Sorena. Mówiła, że go zabrał.
- Bo zabrał. - Więc czemu miało go inne dziecko?
- Nie wierzę ci. - Soren potrzebuje teraz matki.
Pomóż mi go odszukać.
- Michael mówi, że każdy podšża... - Michael cię okłamuje!
- Okłamuje wszystkich! - Michael by tego nie zrobił.
Dowód masz przed nosem!
To nie mi Sorena.
- Chcesz mnie oszukać. - Nie, nie, nie.
- Olivia... - Może to ty porwała Sorena?
- Eksperymentujesz na nim. - Odłóż nóż.
Może to wy nas zarażacie!
Moje dziecko...
Tłumaczenie: Sabat
>>> RebelSubTeam <<< www.facebook.com/RebelSubTeam