ΜΙΑ ΠΡΩΤΟΤΥΠΗ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ NETFLIX
Περάστε, παιδιά.
Βρείτε θέση και καθίστε.
Ευχαριστώ, παιδιά, που ήρθατε.
Είναι μία πολύ ξεχωριστή μέρα.
Ας ξεκινήσουμε, λοιπόν.
ΚΑΛΗ ΤΥΧΗ
Ποιος γιορτάζει;
Όχι, δεν γιορτάζει κανείς.
Μαζευτήκαμε εδώ σήμερα, για να μου ευχηθούμε καλή τύχη
και καλή συνέχεια.
-Πού πηγαίνεις; -Εγώ...
κάνω μία αλλαγή.
Θα κάνεις εγχείριση αλλαγής φύλου;
Είσαι τόσο γενναίος, Μαξ!
Είσαι γυναίκα.
-Θα είσαι υπέροχη. -Σταματήστε, δεν... Σταματήστε!
Αλλάζω δουλειά.
Είμαι συγγραφέας πια.
Θα συγγράψω με τον Ίθαν το δεύτερο βιβλίο με το αγόρι άλογο.
Έχεις φύγει, δηλαδή.
Αυτό είναι αλήθεια. Ξέρω ότι είναι ξαφνικό,
γι' αυτό προτίθεμαι να μείνω
-με μειωμένες ευθύνες... -Θέλω τις Τζοάνα Έιμπλμαν
-και Μελίσα Τάουν. -Εγώ τον Τ. Τζ. Κέρτσμαν.
Εγώ τη Στεφ Γκούπτα.
Αρχίδια. Εγώ θα την πάρω. Εγώ τη βρήκα για τον Μαξ.
-Συμπαθιόμαστε. -Με συμπαθεί πιο πολύ.
-Τα πίναμε την Παρασκευή. -Πάρ' την τώρα.
Ηρεμήστε.
Αυτό ήταν...
Είναι λες και...
Έχτιζα 15 χρόνια αυτήν τη λίστα πελατών και...
νιώθω ότι η καριέρα μου έφυγε μαζί τους. Καταλαβαίνεις;
Ξέρεις κάτι, Μαξ;
Παραιτήθηκα, για να γίνω συγγραφέας.
-Αλήθεια; -Ναι.
Θεέ μου. Ήμουν 24, δούλευα στην καταχώρηση δεδομένων.
Κάπου στην ντουλάπα μου υπάρχει μία ανέκδοτη νουβέλα
για μια γυναίκα που δουλεύει στην καταχώρηση δεδομένων τη μέρα.
Και το βράδυ...
Υποφέρει από κατάθλιψη που σε παραλύει.
Τέλος πάντων. Θεέ μου!
Μπράβο σου!
Πρέπει να σε συγχαρώ.
Δεν υπάρχουν πολλοί σαραντάρηδες
που θα τα παρατούσαν όλα,
για να ξεκινήσουν απ' την αρχή. Δεν μπορούν να το κάνουν όλοι αυτό.
Συγχαρητήρια.
Φίλε.
Νιώθω ανακούφιση που ο Τζον το ξέρει.
Αναρωτιέμαι μήπως πρέπει να το πούμε σε όλους.
Έχεις δίκιο.
Όμως, υπάρχει ένα μικρό μέρος του μυαλού σου
που ανησυχεί πως μόλις το πούμε σε όλους,
-δεν θα έχει πλάκα πια; -Μην το λες αυτό.
Θα το πούμε σε όλους και θα είναι καλύτερα από ποτέ.
Είμαστε ζευγάρι.
Δεν με άκουσε.
-Όχι. -Ακόμα έχει πλάκα.
Έχεις δίκιο.
Οπότε...
σε ποιον λες να το πούμε πρώτα;
Δεν έχεις πρόβλημα μ' αυτό;
Λοιπόν, κάτι σαν αυτό;
-Ναι, είναι ωραίο. -Τέλεια. Εντάξει.
Αναρωτιέμαι, όμως, μήπως αντί "Ο πρίγκιπας Θικ Μέιν κάλπασε ως τη σιταποθήκη",
να γράφαμε...
"Όρμησε στη σιταποθήκη". Είναι πιο υποβλητικό, πιο δυνατό.
Και πάλι, πιστεύω ότι σ' αυτό το σημείο,
πρέπει να επικεντρωθούμε στην ιστορία
-και όχι στα ρήματα. -Απόλυτα, ναι. Απόλυτα.
Στην ιστορία, όχι στα ρήματα. Σωστό. Ιστορία, όχι ρήματα.
Θες, όμως, μήπως να το δοκιμάσεις και να γράψεις "όρμησε";
Θέλω να δω πώς είναι με τις άλλες λέξεις δίπλα.
Μιλάς σοβαρά τώρα;
Έχεις δίκιο.
Έχεις δίκιο. Πάμε σε τάι μπρέικ. Άλαν!
Άλαν! Σε χρειαζόμαστε ξανά, φίλε.
Έλα τώρα. Γιατί;
T90X, γιε μου.
Κοίτα τους κοιλιακούς του Πολ Ράιαν.
Τι έχουμε εδώ;
"Όρμησε"
ή "κάλπασε";
Γίνεται και τα δυο;
Ίσως να γίνεται.
"Ο πρίγκιπας Θικ Μέιν
όρμησε καλπάζοντας στη σιταποθήκη". Σου κάνει, Ίθαν;
Όχι, τίποτα δεν μου κάνει.
Είναι λίγο μουντρούχος.
Ένας τρόπος να το κάνουμε πιο γρήγορα είναι να χωρίσουμε τα κεφάλαια.
-Πώς... Να δουλέψουμε χωριστά; -Ναι.
Δεν ξέρω πώς θα ήταν...
Δύσκολο. Πώς... πώς θα μπορούμε...
Καταλαβαίνεις; Να διαλέξουμε. Αυτό πρέπει να κάνουμε.
Έχουμε μια περίληψη, οπότε ένας τρόπος να τα χωρίσουμε
είναι να πάρω εγώ τα μονά και εσύ τα ζυγά, και μετά
-να ξανασυναντηθούμε; -Μπορεί να πετύχει.
Τα μονά είναι εύκολα.
Δηλαδή, τι; Θα τα γράψουμε χωριστά;
Σωστά; Και μετά,
θα τα ενώσουμε και θα τα τελειοποιήσουμε
-μαζί; -Ακριβώς. Ναι.
Έχουμε σχέδιο, αγόρια.
Κοιτάξτε μας. Το κάνουμε.
Άλαν, πέφτει ιδρώτας στο πληκτρολόγιο.
Γι' αυτό, μη...
Θα είμαι μέσα. Φωνάξτε, αν θέλετε βοήθεια.
-Γεια. -Γεια.
-Χαίρομαι που σε βλέπω. -Κι εγώ.
-Ναι. -Τι κάνεις;
Είμαι καλά.
-Ωραία. -Ναι.
-Πότε φεύγεις απ' την πόλη; -Αμέσως μετά από αυτό.
Να προλάβω την κίνηση.
-Χαιρετίσματα στους γονείς σου. -Θα δώσω.
-Ναι. -Θα χαρούν.
Ωραία.
Κοίτα,
ξέρω ότι ήμουν
σκέτη
καταστροφή τελευταία.
Δεν το πρόσεξα.
Ξέρεις ότι είχα μία τρελή χρονιά, όπου σέρνομαι
συναισθηματικά και...
Ναι.
Γι' αυτό... ναι, γι' αυτό δεν θα πετύχαινε.
Ναι.
Απόλυτα. Ένας από τους λόγους.
-Ένας από τους πολλούς. Ναι. -Ναι.
-Και εγώ μόλις χώρισα. -Σωστά.
Οπότε, σίγουρα δεν θέλω να μπω αμέσως σε κάτι καινούριο.
Ναι, φυσικά. Και εγώ το ίδιο, οπότε καταλαβαίνω.
-Ναι. -Καταλαβαίνω.
Ναι. Μόλις χώρισες, για όνομα του Θεού, οπότε...
Σωστά.
-Ναι. -Έχει στεγνώσει το μελάνι;
Ναι, δηλαδή, τι κάνουμε;
Δηλαδή, δεν έχω ιδέα.
Το ξέρω.
Δηλαδή, ούτε εγώ.
Δηλαδή, πάρε μία απόφαση.
-Δηλαδή, μάλλον έχουμε μόνο μία ευκαιρία. -Ναι.
-Οπότε... -Δηλαδή, οι ζωές μας έχουν μισοτελειώσει.
-Δηλαδή, θα πεθάνουμε σύντομα. -Δηλαδή, το ξέρω.
Δηλαδή, τότε...
γιατί όχι;
Δηλαδή, πεθαίνω της πείνας.
-Δηλαδή, ας πάρουμε καμιά πίτα. -Ναι.
Γεια.
Τι παίζει μ' εσένα;
Με συγχωρείτε.
Πάμε! Πιέστε δυνατά!
-Τσάρλι! -Πάμε, πιέστε. Πάμε!
Τσάρλι!
Τσάρλι, θέλω να σου μιλήσω.
Γαμώτο!
-Τι θες; Είναι τα πλέι-οφ. -Ένα λεπτό μόνο.
Ρόντνεϊ, μπαίνεις.
Ρόντνεϊ, Σαμ.
Τι θες;
Θυμάσαι που προσπαθούσαμε να κάνουμε παιδί;
Ναι.
-Γεια. -Τι έγινε;
Θέλω να σου μιλήσω για κάτι. Μπορούμε να βρεθούμε;
-Δεν γίνεται να μου πεις τώρα; -Καλύτερα να βρεθούμε. Δεν θέλω...
-Θέλω να είμαι ειλικρινής... -Απλώς, πες το.
-Πες το. -Λίζα Τέρνερ;
Εντάξει.
Η Σαμ κι εγώ τα έχουμε.
Συγχαρητήρια. Ποιος χέστηκε;
Να ζήσετε ευτυχισμένοι.
Δεν έχω νοιαστεί λιγότερο για κάτι στη ζωή μου, εντάξει; Γεια.
Εύκολο ήταν.
Είσαι πολύ κοντά.
Συγγνώμη.
Θα δω τον Φίλιξ σήμερα;
Ο δρ Φόσενχαϊμ έχει χειρουργείο, θα του αφήσω τον φάκελο.
-Εντάξει. -Ναι.
-Ευχαριστώ. -Δώσε μου ένα λεπτό.
Προσπαθώ να το βρω.
Υπάρχει κάτι εκεί μέσα, όμως, έτσι;
Ναι, να το.
Ναι, βλέπω τον λεκιθικό σάκο.
Φαίνεται μια χαρά.
Θεέ μου.
Φτιάξαμε έναν λεκιθικό σάκο.
Είναι τόσο τρελό.
Τουλάχιστον,
αυτό είναι καλό.
Συγγνώμη που σε πίεζα να παντρευτούμε. Δεν με νοιάζει αν δεν το κάνουμε.
-Μα νομίζω πως το θέλω. -Αλήθεια;
Ναι.
Και εγώ.
Λοιπόν, είσαι στις έξι εβδομάδες και μία ημέρα.
-Εντάξει. -Είναι απίστευτο.
Ξέρετε μέχρι και τη βδομάδα;
Ναι, μέχρι και τη μέρα.
Και δεν υπάρχει περιθώριο λάθους;
Όχι.
Ωραία, ξαναέλα σε λίγες βδομάδες
να ελέγξει ο δρ Φόσενχαϊμ τον σφυγμό
και τότε θα δούμε αν όλα πάνε καλά.
-Εντάξει; -Εντάξει.
-Ωραία. -Ευχαριστούμε.
Ναι.
-Ναι. -Ναι.
ΟΛΗ ΜΕΡΑ: ΤΣΑΡΛΙ ΕΚΤΟΣ ΠΟΛΗΣ 9:00 Π.Μ.: ΑΠΟΘΗΚΗ ΙΘΑΝ
Γαμώτο.
Όχι.
Δεν θέλω να γίνω γιαγιά.
Θέλω να γίνω γκλαμ-για.
Εμένα θα με φωνάζει...
Τσάρλι;
-Θέλω να με φωνάζει... -Γεια...
Λίζα,
χαιρέτα
την γκλαμ-για και τον παππού.
Γεια σας. Χαίρομαι πολύ που σας γνωρίζω.
Θεέ μου, είναι τόσο όμορφη.
-Πρέπει... πρέπει να φύγω. -Ναι, συγγνώμη.
Θα σας πάρω μετά, εντάξει; Γεια.
-Συγγνώμη. -Τίποτα.
-Έχουν ενθουσιαστεί. Είναι υπέροχο. -Το ξέρω.
Δεν ξέρω πώς να σ' το πω.
Έγινε μαλακία.
Εντάξει, λοιπόν, το μωρό δεν είναι...
δεν είναι δικό σου.
Αλήθεια.
Τι;
Συγγνώμη.
Με συγχωρείς.
Συνέβη.
Και έγινε μόνο μία φορά.
-Ποιανού είναι; -Βασικά...
Γάμησέ το.
Δεν με νοιάζει. Γάμα το και γάμα κι εσένα.
-Τσάρλι. -Όχι. Εσύ...
Ξέρεις ποιο είναι το χειρότερο;
Χάσαμε.
Δεν περάσαμε τα πλέι-οφ.
Ήρθα όσο πιο γρήγορα μπορούσα. Τι έγινε;
Θα σου πω μέσα.
-Ευχαριστώ. -Ναι.
Εντάξει, λοιπόν,
θέλω να υποσχεθείς ότι δεν θα σοκαριστείς καθόλου, όσο θα λέω αυτό που θέλω να πω.
-Εντάξει; -Ναι.
Είμαι έγκυος.
Ενδιαφέρον.
Το παιδί είναι του Ίθαν.
Ωραία.
-Μπορώ να ρωτήσω τι έγινε; -Ναι.
Καθαρίζαμε την αποθήκη και...
το ένα οδήγησε στο άλλο.
Τι εννοείς το ένα οδήγησε στο άλλο;
Στην αποθήκη;
Δεν έχω ιδέα. Δεν ξέρω. Νιώθαμε...
Νιώθαμε νοσταλγία.
Ο Ίθαν είχε βάλει το "Far Side" και πίναμε κρασί.
Και μετά δεν ξέρω πώς συνέβη.
Ήταν λάθος. Ήταν προφανώς λάθος.
Προσπαθούσαμε να κάνουμε παιδί
χρόνια
και δεν μπορούσαμε, και παραστρατίσαμε μία φορά.
Έγινε μία φορά
και μετά...
Άρα, κάνατε σεξ στην αποθήκη.
Γιατί έχεις κολλήσει με την αποθήκη;
-Αυτό είναι "ναι"; -Ναι.
Στην αποθήκη. Κάναμε σεξ στην αποθήκη.
Και...
τώρα είμαι έγκυος.
Συγχαρητήρια.
Όχι. Όχι συγχαρητήρια, εντάξει;
-Γιατί; -Όχι.
Το ήθελες αυτό δέκα χρόνια τώρα.
Τι...
Τι εννοείς; Είναι το μεγαλύτερο μπέρδεμα της ζωής μου.
-Δεν θες να είσαι έγκυος; -Τι;
Πώς το λες αυτό; Φυσικά και θέλω.
Δηλαδή, αυτό το θέλω κυριολεκτικά δέκα χρόνια τώρα.
-Άρα, συγχαρητήρια! -Όχι. Είναι πολύ νωρίς για συγχαρητήρια.
Μία στις τρεις εγκυμοσύνες καταλήγουν σε αποβολή.
Δεν έχω δει καν τον σφυγμό του ακόμα.
Ας ελπίσουμε, λοιπόν, να δεις σφυγμό.
Ναι; Και μετά θα δεθώ για πάντα μ' έναν τύπο
που με απατούσε σε όλον μας τον γάμο.
Ναι, σωστά, Μάριαν. Όλοι κερδίζουν σ' αυτό το σενάριο.
Το είπες στον Ίθαν;
Δεν πρόκειται.
Αυτό είναι τρελό.
Θέλω πρώτα να δω αν η εγκυμοσύνη...
είναι αληθινή, εντάξει;
Δηλαδή...
έχω απογοητευτεί τόσες πολλές φορές στο παρελθόν και...
δεν ξέρω. Απλώς,
δεν θέλω να του το πω
και να μη γίνει η εγκυμοσύνη, και να γυρίσει στη ζωή μου.
Το καταλαβαίνω.
Εντάξει; Εκατό τοις εκατό.
Το κατάλαβα.
Θεέ μου.
Τι;
Πιστεύεις στη μετενσάρκωση;
Ειλικρινά;
Είναι πιθανό.
Αν αυτό το μωρό...
που κυοφορείς
είναι ο Ταγκ που ξαναγεννιέται;
Ωραία σκέψη.
Το αυγό να είναι σε θερμοκρασία δωματίου.
Παράλληλα, θα προσθέσω λίγο...
Δεν το ξαναχτυπάω αυτό.
Θεέ μου.
Γλυκέ μου.
Και τώρα το "Q"
δεν...
Βλέπεις που κολλάει; Θα 'πρεπε να πετάγεται. Πρέπει...
-Ναι. Δεν... -Είναι για πληκτρολόγηση.
-Θα κάνω πίσω και θα σ' αφήσω... -Δεν χρειάζεται... Εντάξει.
Ή μπορώ να φύγω και να ξανάρθω, αν είναι να αργήσεις.
Τελείωσα.
-Αυτό ήταν; -Ναι, τελείωσα.
Ξέρεις τίποτα από λογοτεχνία του φανταστικού;
Το φανταστικό είναι ο κόσμος μου.
Μπες εδώ. Κάθισε.
Ναι. Ο Κινγκ Στρονγκ Μπακ είναι το επίκεντρο όλου αυτού.
Δοκίμασε...
το "θριαμβευτικά".
Δεν ταιριάζει καθόλου, έτσι;
-Δεν θ' απαντούσε σ' αυτό. -Όχι.
Τα βυζιά της πριγκίπισσας...
Δεν το κάνει ακόμα αυτό στο σενάριο. Η μεταφορά είναι καλή.
Διαφωνώ, αλλά...
-Δεν πας κατευθείαν στο σεξ. -Δεν υπάρχει πάθος μεταξύ τους.
-Πρέπει... -Ξέρεις ότι δεν υπάρχει.
Αυτό είναι το νόημα του βασιλείου.
-Είναι άλογα τώρα. -Είναι άλογα!
-Καλή τύχη στη συγγραφή, γιατί... -Θα έχω καλή τύχη.
Ευχαριστώ.
ΠΑΡΤΙ 4ΗΣ ΙΟΥΛΙΟΥ ΤΩΝ ΣΑΜ ΚΑΙ ΙΘΑΝ
Μαζί μας;
Η Σαμ και ο Ίθαν μαζί;
Είναι μαζί;
"Ελάτε να γιορτάσουμε μαζί την 4η Ίουλίου.
Θα θέλαμε πολύ να σας δούμε. Με αγάπη, Σαμ και Ίθαν".
Είναι αποκρουστικό.
Είναι ασυνείδητο.
-Ήξερες ότι είναι μαζί; -Όχι. Μιλάω συνέχεια με τη Σαμ
και ποτέ δεν ανέφερε ότι είναι με τον Ίθαν.
Είναι εμετικό, φίλε.
Θέλω να σκέφτομαι την ανεξαρτησία του έθνους μας,
όχι τα εσώρουχα της Σαμ και του Ίθαν να γίνονται ένα.
Αηδία. Μη βάζεις αυτές τις αποκρουστικές εικόνες στο μυαλό μου.
-Δεν θέλω να δω. -Συγγνώμη.
Θα το δεις, γιατί πρέπει να φύγουμε.
Αλήθεια;
-Ποιο είναι το σχέδιο; -Γιατί φοράς τζιν μπικίνι;
-Πες ότι έχεις κι άλλα ρούχα. -Είναι τζινκίνι.
Πρέπει να 'ναι λιγότερο άβολο.
-Μην ανησυχείς. -Το κάνεις πιο άβολο.
Το σχέδιο;
Παιδιά, πρέπει να είμαστε χαλαροί σήμερα.
Πολύ χαλαροί.
Μ' αρέσει το χαλαρό.
Είμαι τέρας χαλαρότητας.
-Εντάξει. Ας συγκεντρωθούμε. -Ναι.
Προσπαθώ να έχω χαλαρό ύφος.
Εντάξει.
Σαν αυτό.
Αλήθεια; Είστε μαζί;
Ωραία. Δεν έχω θέμα. Ώστε είστε μαζί τώρα;
Γιατί δεν παίρνεις το ύφος που είχες πριν πάρεις αυτό το ύφος;
-Δεν το θυμάμαι. Θα μου το δείξεις; -Ναι.
-Όχι. -Αυτό το ύφος έχω;
-Δεν είχα αυτό. -Άρα, έχω εγώ περίεργο ύφος.
-Τι ύφος είναι αυτό; -Είμαι χαλαρός.
-Δεν είναι χαλαρό αυτό. Τι είναι; -Δεν ξέρω.
Τίποτα δεν μου φαίνεται φυσιολογικό. Δεν ξέρω τι να κάνω το σαγόνι μου.
Αν δεν θυμόμαστε το κανονικό ύφος μας, πρέπει να φύγουμε.
-Γεια! -Γεια!
-Περάστε. -Γεια.
-Χαίρομαι που σας βλέπω. -Ναι.
-Μεγάλο το κουτί σου. -Ναι.
-Γεια. -Ναι.
Πώς πάνε οι σελίδες σου;
Εγώ τελείωσα τα δύο πρώτα κεφάλαια. Θα σ' ατα στείλω. Είναι 65 σελίδες.
Δύο κεφάλαια 65 σελίδες;
Όχι, μην ανησυχείς.
Δεν είναι έτοιμο. Πολύ πρόχειρο.
Χρειάζεται πολλή διόρθωση. Οπότε...
Ναι, φυσικά.
Το έκανα κι εγώ αυτό. Έγραψα 70 με 100 σελίδες.
-Μισό βιβλίο, δηλαδή. -Ναι.
Τις έγραψα πρόχειρα.
-Πρόχειρα, σαν... -Ναι, φυσικά.
-ξέρεις. Αλλά πολλές σελίδες. -Ωραία.
Περνάω πάρα πολύ ωραία.
Μ' αρέσει το γράψιμο.
Ωραία, φιλαράκο.
Δεν έπρεπε να έρθουμε. Ήταν κακή ιδέα.
Λοιπόν,
παιδιά...
ποιος θέλει να μάθει τι έχει μέσα το κουτί του Νικ;
-Εγώ θέλω. -Εγώ.
-Όλοι θέλουμε. -Κι εγώ.
Εντάξει.
Είναι πυροτεχνήματα.
Αποκλείεται.
Για να 'μαι ξεκάθαρη, δεν θα ρίξουμε παράνομα πυροτεχνήματα στην αυλή μου.
Τι είσαι; Μπάτσος;
Όχι, απλώς η ιδιοκτήτρια.
Μπορώ να έχω μια πιατέλα για τα μπιφτέκια, μωρό μου;
Με συγχωρείτε.
Εντάξει.
Εντάξει, ωραία.
Ξέρετε κάτι;
-Ας το κάνουμε. -Όχι.
Ναι, θα το κάνουμε.
-Όχι, δεν πρέπει. -Πείτε αυτό που θέλετε,
-εντάξει; -Μη.
Πείτε το, βγάλτε το από μέσα σας.
-Εντάξει; -Μωρό μου!
-Όχι άλλο "μωρό μου". Δεν μπορώ. -Θα σταματήσεις;
-Το ξαναείπε. Σταμάτα τον. -Πολλά μωρά.
Πρέπει να 'μαστε άνετοι με αυτό, αν είναι να 'μαστε μαζί.
Μαζί.
Πρέπει και εσείς να νιώσετε άνετα,
γι' αυτό πείτε αυτό που θέλετε.
Μαξ, ξεκίνα.
Γιατί; Όχι. Δεν θέλω να μιλήσω γι' αυτό.
Δεν νιώθω άνετα μαζί σας.
Που είστε...
και δεν θέλω...
να το πω.
Δεν πειράζει.
Νικ, είσαι ο επόμενος.
Δεν μ' άρεσε όταν σε άγγιξε στην πλάτη.
-Όχι. -Εντάξει.
Δίκαιο. Ας ξεκινήσουμε με κάτι άλλο, όπως να με αγγίξει στο χέρι.
Σωστά. Εντάξει;
-Δεν μ' αρέσει. Όχι. -Σταμάτα.
-Τι συμβαίνει; -Είναι...
-Όχι. Θεέ μου.
-Όχι. Γιατί; -Το αντέχετε;
-Τα σώματά σας αγγίζονται. -Τα μπροστινά του!
Τι συμβαίνει;
-Κλείσατε τα μάτια; -Δεν είναι αστείο.
Ειλικρινά, δεν είναι αστείο.
Μιλάτε σοβαρά;
Παιδιά, είχατε την πιο καταστροφική, ανέντιμη σχέση από το κολέγιο
και εμείς πρέπει να συμφωνήσουμε με όλο αυτό;
-Προσπαθούμε να κάνουμε το σωστό. -Ναι.
Και η Λίζα;
Της το έχω πει ήδη.
Δεν νευρίασε.
Μάλλον δεν θύμωσε επειδή κοιτάτε τον λόγο.
-Τι; -Τι;
Όχι, δηλαδή,
είπα ότι μάλλον δεν θύμωσε επειδή...
είμαστε μαζί τώρα.
Οπότε...
Ναι.
Αν ήταν εδώ, θα λέγαμε κι εμείς ο ένας τον άλλον "μωρό μου".
Αυτό δεν το ήξερα.
Ναι.
Ναι. Τώρα το ξέρεις.
-Ξέρεις κάτι; Μπράβο της. -Ναι.
Και μπράβο σου. Αυτό...
-είναι υπέροχο. -Συγχαρητήρια.
Ευχαριστώ.
Πίστεψέ με, Νικ, δεν είστε μαζί.
Ξέρεις κάτι;
Ξέρετε κάτι, παιδιά; Φεύγω.
Μάριαν, έλα. Μη φεύγεις.
-Μάριαν. -Ας το συζητήσουμε. Έλα, γλυκιά μου.
Αυτό ήταν παράξενο.
Ακόμα πενθεί. Νομίζω πως θα είναι μια χαρά.
-Ας ρίξουμε μερικά πυροτεχνήματα. -Ναι.
Ας το κάνουμε.
Εντάξει.
-Εντάξει. -Ωραία.
Ναι, αυτός εδώ ο αλήτης λέγεται
Βεβιασμένη Είσοδος.
Ναι, δεν το θέλω αυτό.
Εντάξει.
Πάμε.
Εντάξει, πάμε.
Παράξενο.
Είναι έξι ετών, ίσως δεν δουλεύουν πια.
-Όχι, μην το βάζεις στο στόμα. -Μη.
Παιδιά, ηρεμήστε. Δεν τρέχει κάτι. Μην είστε τόσο κλαψιάρηδες, εντάξει;
-Νικ, μη. -Όλα καλά.
Θεέ μου!
Καλυφθείτε!
Θεέ μου.
Η κουζίνα μου!
Ας μην άφηνες την πόρτα ανοιχτή.
Θεέ μου. Τι χάλι είναι αυτό.
Αυτό δεν βγαίνει.
Λυπάμαι πολύ που καταστράφηκε η κουζίνα σου.
Πλάκα είχε.
Είχε πολλή πλάκα.
Έσκασαν όντως πυροτεχνήματα εδώ μέσα. Πόσο γαμάτο;
-Να ρίξουμε κι άλλα; -Όχι.
Σίγουρα όχι.
Τα καταφέραμε.
Είναι γνωστό πλέον.
Δεν υπάρχει επιστροφή.
Ξέρεις κάτι;
Νιώθω πιο ελαφριά τώρα.
Και εγώ.
Μωρό μου.
Υποτιτλισμός: Αγγελική Παπαβασιλείου